ஸூத உவாச அந்யதேஹாம்தரே ஹ்யாஸீச்சம்டாலீ ஸா விகர்ஹிதா
சூதர் சொன்னார்: பிற பிறவியில் அந்த பெண், எல்லோராலும் இகழப்பட்டவளாக, ஒரு சண்டாளி ஆக பிறந்தாள்.
அத ஸா ப்ரமமாணாऽத்ர க்ஷேத்ரே ப்ராப்தா த்ரு'ஷார்திதா ௬.௬௨.
அந்த இடத்தில் சுற்றித் திரிந்தபோது, அவள் கடும் தாகத்தால் வாடினாள்.
அதாபஶ்யத்ஸ்தோகஜலாம் ஸா தத்ர லகுகூபிகாம்
அங்கே, சிறிது தண்ணீர் கொண்ட ஒரு சிறிய கிணறு அவள் கண்களுக்கு பட்டது.
ததோ தயாம் ஸமாஶ்ரித்ய த்யக்த்வா ஸ்நேஹம் ஸுதோத்பவம்
அவள் இரக்கம் கொண்டு, பிள்ளைகளிடம் இருந்த பாசத்தை விட்டுவிட்டு நடந்தாள்.
ஜலாபாவே ததா ஸா ச ஸமஸ்தைர்பாலகைஃ ஸஹ
அங்கே தண்ணீர் இல்லாததால், அந்த பெண் எல்லா பிள்ளைகளோடும் அப்பகுதியில் இருந்தாள்.
ததோ ந்ரு'பக்ரு'ஹே ஜாதா தத்ப்ரபாவாத்த்விஜோத்தமாஃ
அந்த செயல் வலிமையால், அவள் பிறகு ஒரு அரசரின் வீட்டில் பிறந்தாள், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவர்களே.
ஸ்வகுலோச்சேதநகரீ ஸர்வம் ஸூத ப்ரவீஹி நஃ
அவளது குடும்பம் அழிவதற்குக் காரணமான அனைத்தையும், சூதா, எங்களுக்குச் சொல்.
தேவதாயதநே த்ரு'ஷ்டா கௌரீ ஹேமமயீ ஶுபா
ஒரு தேவியின் கோவிலில், பொன்னால் ஆன அழகான கௌரி அவள் பார்வைக்கு வந்தாள்.
ததஸ்தாம் விஜநே ப்ராப்ய கத்வா தேஶாம்தரம் முதா தாவதந்வேஷமாணாஸ்தாம் ஸம்ப்ராப்தா ந்ரு'பஸேவகாஃ
பிறகு, தனியாக அவளை அடைந்து, மகிழ்ச்சியுடன் வேறு இடத்துக்குச் சென்றாள்; அந்த நேரத்தில், அரசரின் ஊழியர்கள் அவளைத் தேடி வந்து கண்டார்கள்.
அத தே தாம் ஸமாலோக்ய பர்த்ஸயித்வா முஹுர்முஹுஃ
அவர்கள் அவளைப் பார்த்ததும், மீண்டும் மீண்டும் கடுமையாக கண்டித்தார்கள்.
ததஃ ஸுவர்ணமாதாய த்யக்த்வா தாம் ருதிரப்லுதாம்
பிறகு, அவர்கள் பொன்னை எடுத்துக்கொண்டு, ரத்தத்தில் மூழ்கிய அவளை அங்கே விட்டுவிட்டார்கள்.
யத்தயா பார்வதீ ஸ்ப்ரு'ஷ்டா ததோ வை கண்டஶஃ க்ரு'தா ௬.௬௨.
அவள் பார்வதியைத் தொட்டதால், பின்னர் அவளைத் துண்டு துண்டாக வெட்டினார்கள்.
ஸமுத்ரப்ரதிமம் சாரு பத்மிநீகம்டமம்டிதம்
கடலைப்போல் அழகாக, தாமரை மொட்டுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
ஸேவிதம் பஹுபிர்ஹம்ஸைர்பகைஶ்சக்ரைஃ ஸமம்ததஃ
அந்த இடம் பல அன்னங்கள், கொக்குகள், சக்ரவாக பறவைகள் சுற்றி இருந்தன.
ப்ராஸாதம் தத்ஸமீபஸ்தம் ஸாது த்ரு'ஷ்டிமநோஹரம்
அருகில், பார்ப்பவரை மகிழ்விக்கும் ஒரு அழகான அரண்மனை இருந்தது.
ததஸ்தத்ர தபஸ்தேபே கௌரீம் ஸம்ஸ்தாப்ய பக்திதஃ
அங்கே, கௌரியை பக்தியுடன் நிறுவி, தவம் செய்தாள்.
ப்ராதஃ ஸ்நாத்வா து ஹேமம்தே கௌரீம் ஸம்பூஜ்ய பக்திதஃ
குளிர்காலப் பொழுது, காலை குளித்து, பக்தியுடன் கௌரியை வழிபட்டாள்.
ததஶ்ச ஶிஶிரே ப்ராப்தே ஸாயம் ப்ராதஃ ஸமாஹிதா
பின்னர், குளிர்காலம் வந்தபோது, காலை மாலையில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி இருந்தாள்.
வஸம்தே ந்ரு'த்யகீதைஶ்ச தோஷயாமாஸ பார்வதீம்
வசந்த காலத்தில், அவள் பாடலும் நடனமும் செய்து பார்வதியை மகிழ்வித்தாள்.
பஞ்சாக்நிஸாதகா க்ரீஷ்மே பலாஹாரம் தபஸ்விநீ
கோடை காலத்தில், அந்த தவமகள் ஐந்து நெருப்புகளுக்குள் தவம் செய்து பழம் மட்டும் உண்டு வாழ்ந்தாள்.
வர்ஷாஸு ச ஜலாஹாரா பூத்வா ஸா விஷ கந்யகா ௬.௬௨.
மழைக்காலத்தில், அந்த விஷக்கன்னிகை தண்ணீர் மட்டும் குடித்து வாழ்ந்தாள்.
ஏவமாராதயம்த்யாஶ்ச தஸ்யா தேவீம் கிரேஃ ஸுதாம்
இவ்வாறு மலையரசி மகளை அவள் பக்தியுடன் வழிபட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
முகம் வலிபிராக்ராந்தம் பலிதைரம்கிதம் ஶிரஃ
அவளுடைய முகத்தில் மடிகள் தோன்றின; தலைமயிரில் வெள்ளை கோடுகள் தெரிந்தன.
கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய தத்பரீக்ஷார்தமேவ ஸா
ஒரு காலத்தில், அவளைச் சோதிக்க வேண்டும் என்று எண்ணி,
ஸுதாவதாதம் ஸூர்யாபம் கைலாஸஶிகரோபமம்
அவள் அமுதம் போன்ற வெண்மை, சூரியனைப் போல் பிரகாசம், கைலாச சிகரத்தை ஒத்த அழகு உடையவளாக தோன்றினாள்.
ஸமாஸ்தாய வ்ரு'தா ஸ்த்ரீபிர்தேவாநாம் ஸர்வதோ திஶம்
பல பெண்கள் சூழ்ந்திருக்கும் நிலையில், தேவதைகள் இருக்கும் எல்லா திசைகளையும் நோக்கி அவள் அமர்ந்தாள்.
பாம்டுரேணாதபத்ரேண த்ரியமாணேந மூர்தநி
அவளது தலையில் ஒரு வெண்மை குடை பிடிக்கப்பட்டிருந்தது.
கந்தர்வைர்கீயமாநாஸீத்ததஃ ப்ரோவாச ஸாதரம்
கந்தர்வர்கள் பாடிக்கொண்டிருக்க, அவள் அப்போது மரியாதையுடன் பேசத் தொடங்கினாள்.
அநேந தபஸா துஷ்டா புஷ்கலேந தவாதுநா த்ரைலோக்யேऽபி ஸ்வயம் ப்ராப்தா தயாம் க்ரு'த்வா தவோபரி
உன் பெரும் தவத்தால் மகிழ்ந்து, இப்போது நான் மூன்று உலகங்களிலும் உன்னை நேரில் வந்து அருள் செய்துள்ளேன்.
த்வயா மஹத்தபஸ்தப்தம் த்யாயம்த்யா ஹரவல்லபாம் ௬.௬௨.
நீ ஹரனின் பிரியமானவளைத் தியானித்து, பெரிய தவம் செய்துள்ளாய்.