யஸ்மிந்ஸா ஜாயதே ஹர்ம்யே ஷண்மாஸாப்யம்தரே ச தத்
அவள் எந்த வீட்டில் பிறந்தாளோ, அந்த இடத்தில் ஆறு மாதத்திற்குள்,
ஸேயம் தவ ஸுதா ராஜந்யதோக்தா விஷ கந்யகா
இவள், அரசே, உமது மகள், முன்னதாக கூறியது போல விஷக்கன்னியாக இருக்கிறாள்.
தஸ்மாதிமாம் பரித்யஜ்ய ஸுகீ பவ நராதிப ௬.௬௧.
எனவே, அவளை விட்டு விட்டு, நீ சந்தோஷமாக இரு, மனிதர்களின் அரசே.
அந்யதேஹோத்பவம் கர்ம பலிஷ்யதி ததாபி மே
இருப்பினும், வேறு உடலில் செய்த கர்மா எனக்கு பலிக்கப் போகிறது.
ஶுபம் வா யதி வா பாபம் ந து ஶக்யம் ப்ரரக்ஷிதும்
நல்லதோ, கெட்டதோ, எதுவாக இருந்தாலும் அதை யாரும் காக்க முடியாது.
யேநயேந ஶரீரேண யத்யத்கர்ம கரோதி யஃ
யார் எந்த உடலில், எந்த செயலை செய்தாரோ—
யஸ்யாம் யஸ்யாமவஸ்தாயாம் க்ரியதேऽத்ர ஶுபாஶுபம்
யார் எந்த நிலைமையில், இங்கே நல்லதோ கெட்டதோ செய்தார்களோ—
ந நஶ்யதி புராகர்ம க்ரு'தம் ஸர்வேம்த்ரியைரிஹ
முன்பு எல்லா அறிவுப்புலங்களாலும் செய்த புண்ணியமும் பாவமும் அழியாது.
ஆயுஃ கர்ம ச வித்தம் ச வித்யா நிதநமேவ ச
ஆயுள், செய்கை, செல்வம், அறிவு, மரணம்—இவை எல்லாம்—
யதா வ்ரு'க்ஷேஷு வல்லீஷு குஸுமாநி பலாநி ச
மரங்களிலும் கொடிகளிலும் பூவும் பழமும் இருப்பதைப் போலவே—
யேநைவ யத்யதா பூர்வம் க்ரு'தம் கர்ம ஶுபாஶுபம்
யார் முன்பு எப்படி நல்லதோ கெட்டதோ செய்தார்களோ—
யதா தேநுஸஹஸ்ரேஷு வத்ஸோ விந்ததி மாதரம்
ஆயிரம் பசுக்களில் கன்றுக்குட்டி தன் தாயைப் பிடிப்பதைப் போலவே—
அந்யதேஹக்ரு'தம் கர்ம ந கஶ்சித்புருஷோ புவி ௬.௬௧.
மற்றொரு உடலில் செய்த காரியத்தின் பலனை இந்த உலகில் யாரும் அனுபவிக்க முடியாது.
அந்யதா ஶாஸ்த்ரகர்பிண்யா தியா தீரோ மஹீயதே
இல்லையென்றால், வேதங்கள் நிறைந்த அறிவுக்காக அறிவாளி மதிக்கப்படுவார்.
ஸ்வக்ரு'தாந்யுபதிஷ்டம்தி ஸுகதுஃகாநி தேஹிநாம்
தான் செய்த புண்ணிய பாவங்களால் தான் அனுபவிக்கும் இன்பமும் துன்பமும் வருகின்றன.
ஸுஶீக்ரமபிதாவந்தம் நிஜம் கர்மாநுதாவதி
அவனே எவ்வளவு விரைவாக ஓடியாலும், அவன் கர்மம் அவனைத் தொடர்ந்து வரும்.
யதா சாயாதபௌ நித்யம் ஸுஸம்பத்தௌ பரஸ்பரம்
நிழலும் வெயிலும் எப்போதும் ஒன்றாக இணைந்திருப்பதைப் போலவே—
யேந யத்ரோபபோக்தவ்யம் ஸுகம் வா துஃகமேவ வா
யார் எங்கு எதை அனுபவிக்க வேண்டும் என்றால், அது இன்பமோ துன்பமோ—
ப்ரமாணம் கர்மபூதாநாம் ஸுகதுஃகோபபாதநே
செயல்களின் அளவுதான் இன்பமும் துன்பமும் ஏற்படுவதற்குக் காரணம்.
தைலக்ஷயே யதா தீபோ நிர்வாணமதிகச்சதி
எண்ணெய் தீர்ந்தால் விளக்கு அணைந்துவிடும் போல—
ந மந்த்ரா ந தபோ தாநம் ந தீர்தம் ந ச ஸம்யமஃ
மந்திரம், தவம், தானம், தீர்த்தயாத்திரை, தன்னடக்கம்—இவை எதுவும்—
அந்நபாநாநி ஜீர்யம்தி யத்ர பக்ஷ்யம் ச பக்ஷிதம் ௬.௬௧.
உணவும் பானமும் பழுதாகி, எது உண்டாலும் அது அங்கேயே அழிகிறது.
தஸ்மாத்கர்மக்ரு'தம் ஸர்வம் தேஹிநாமத்ர ஜாயதே
ஆகையால், உயிருடன் பிறந்த அனைவருக்கும் இங்கு அனுபவிக்கப்படும் எல்லாம் அவரவர் செய்த செயல்களின் விளைவாகவே உண்டாகிறது.
அரக்ஷிதம் திஷ்டதி தைவரக்ஷிதம் ஸுரக்ஷிதம் தைவஹதம் விநஶ்யதி
பாதுகாப்பில்லாதது நிலைத்திருக்கும்; விதி காப்பது பாதுகாப்பாக இருக்கும்; விதி அழிப்பது அழிந்து போய்விடும்.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஷஷ்டே நாகரகண்டே ஶ்ரீஹாடகேஶ்வரக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யே விஷகந்யகோத்பத்திவர்ணநம்நாமைகஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பதொன்று ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்ரீஸ்காண்ட மகாபுராணத்தின் நாகரப்பிரிவில், ஹாடகேஸ்வரக் க்ஷேத்திரத்தின் மகிமையை விவரிக்கும் பகுதியில், விஷக்கன்னிகையின் தோற்றம் என்ற அறுபத்து ஒன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
நாத்யஜத்தாம் ததோக்தோऽபி தைவஜ்ஞைர்விஷகந்யகாம்
ஜோதிடர்கள் எச்சரித்தாலும், அவன் அந்த விஷக்கன்னிகையை விட்டு விலகவில்லை.
ஶர்மணஷ்டீவநம் யஸ்மாத்தயா ஸ்வபிதுராஹிதம்
அவளால், அவளது தந்தை கட்டளையிட்டபடி, சர்மணனின் அழிவும் நிகழ்ந்தது.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே தஸ்ய ஶத்ரவஃ ப்ரு'திவீபதேஃ ॥ ஸர்வதஃ பீடயாமாஸ ராஷ்ட்ரம் க்ரோதஸமந்விதாஃ
அந்த நேரத்தில், அந்த அரசரின் பகைவர்கள் அனைவரும் கோபத்துடன், நாட்டை எல்லா பக்கத்திலும் துன்புறுத்தத் தொடங்கினர்.
அதா ஸௌ பார்திவஃ க்ருத்தஃ ஸ்வஸைந்யபரிவாரிதஃ
பின்னர், அந்த அரசன் கோபமுடன் தன் படையுடன் சூழப்பட்டு,
ததஃ ஸம்ப்ராப்ய தாஞ்சத்ரூம்ஶ்சகார ஸ மஹாஹவம்
பின்னர், அந்த அரசன் பகைவரை அடைந்து, பெரிய போரை நடத்தினான்.