கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய துர்வாஸா முநி ஸத்தமஃ
ஒரு காலத்தில், உயர்ந்த முனிவர் துர்வாசர் அங்கு வந்தார்.
அதோத்தாய ந்ரு'பஸ்தூர்ணம் ஸம்முகஃ ப்ரயயௌ முதா
உடனே எழுந்து, அந்த மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் நேருக்கு நேர் அவரை சந்திக்க சென்றான்.
ததஃ ப்ரணம்ய தம் பக்த்யா ப்ரக்ஷால்ய சரணௌ ஸ்வயம்
பின்னர், பக்தியுடன் அவரை வணங்கி, தானே முனிவரின் பாதங்களை கழுவினான்.
இதம் ராஜ்யமமீ புத்ரா இமா நார்ய இதம் தநம்
இந்த ராஜ்யமும், என் மகன்களும், என் மனைவிகளும், இந்த செல்வமும்—
க்ரு'ஹாகதாய விப்ராய வ்ரதிநேऽஸ்மத்விதாய ச
—என் இல்லத்திற்கு வந்த பிராமணருக்கும், விரதம் மேற்கொண்டவருக்கும், என்மாதிரிக் ஒருவருக்கும் தான்.
ந மே கிஞ்சித்தநைஃ கார்யம் ந ராஜ்யேந ந்ரு'போத்தம
மன்னர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு செல்வத்தோடு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை; ராஜ்யமும் வேண்டாம்.
தஸ்மாத்யத்கிஞ்சிதந்நம் தே ஸித்தமஸ்தி க்ரு'ஹே ந்ரு'ப ௬.௪௯.
ஆகையால், உங்கள் இல்லத்தில் என்ன உணவு தயாராக இருக்கிறதோ, அதையே—
அந்நம் போஜ்யக்ரு'தே தஸ்மை ப்ரததௌ ஸ்வயமேவ ஹி
அவர் சமைக்கப்பட்ட உணவை தானே அவருக்கு அளித்தார்.
வ்யஞ்ஜநாநி விசித்ராணி பக்வாந்நாநி பஹூநி ச ததா மாம்ஸம் விசித்ரம் ச லவணாத்யைஃ ஸுஸம்ஸ்க்ரு'தம்
அங்கு பலவகையான சுவையான உணவுகள், வெவ்வேறு வகை சமைத்த உணவுகள், உப்பு முதலியவற்றால் நன்கு சமைக்கப்பட்ட பலவிதமான இறைச்சிகளும் இருந்தன.
அதாஸௌ புபுஜே விப்ரஃ க்ஷுத்க்ஷாமஸ்த்வரயாந்விதஃ
பின்னர், அந்த பிராமணர், பசிக்காக மிகவும் சோர்வடைந்து, அவசரமாக உணவு உண்டார்.
அத த்ரு'ப்தேந மாம்ஸஸ்ய ஜ்ஞாதஸ்தேந ரஸோ த்விஜாஃ
உணவு உண்டு திருப்தியடைந்தபின், அந்தத் த்விஜன் அந்த இறைச்சியின் சுவையை உணர்ந்தார்.
யஸ்மாந்மாம்ஸம் த்வயா தத்த்வா வ்ரதபம்கஃ க்ரு'தோ மம
“நீ இறைச்சி அளித்ததால், எனது விரதம் முறிந்துவிட்டது.”
ததஃ ஸ பூபதிர்பீதஃ ப்ரணம்ய ச முநீஶ்வரம்
அப்போது அந்த மன்னன் பயந்து, அந்த முனிவரை வணங்கினான்.
தவ க்ஷுத்க்ஷாமகண்டஸ்ய மயா பக்திஃ க்ரு'தா முநே
“பசிக்காக வாடிய உங்கள் கண்ணிற்கு, முனிவரே, பக்தியால் நான் உங்களுக்கு சேவை செய்தேன்.”
தஸ்மாத்குரு ப்ரஸாதம் மே பக்தஸ்ய விநதஸ்ய ச
“எனவே, பக்தியுடன் பணிந்திருக்கும் எனக்கு தயை காட்டுங்கள்.”
விஶேஷேண வ்ரதஸ்யாம்தே சாதுர்மாஸ்யோத்பவஸ்ய ச
விரதம் முடிவடையும் போது, மற்றும் சாற்றுமாச விழா ஆரம்பிக்கும்போது குறிப்பாக—
உபவாஸபரோ பூத்வா மாம்ஸமஶ்நாதி யோ த்விஜஃ ௬.௪௯.
உபவாசத்தில் ஈடுபட்ட ஒரு இருமுறை பிறந்தவன், இறைச்சி உண்ணினால்,
தஸ்மாத்வ்ரதம் ப்ரணஷ்டம் மே சாதுர்மாஸ்யஸமுத்பவம்
அப்பொழுது, சதுர்மாஸ்ய விரதத்தால் ஏற்பட்ட என் விரதம் அழிந்துவிடும்.
பக்தியுக்தஸ்ய தீநஸ்ய நிர்தோஷஸ்ய விஶேஷதஃ
அன்பும் துன்பமும் குற்றமில்லாதவனுக்கு, குறிப்பாக,
தர்ஶயிஷ்யதி தே முக்திஸ்ததா தூர்ணம் பவிஷ்யதி
அவருக்கு விடுதலை காட்டப்படும்; அது விரைவாகவே நிகழும்.
ஏவமுக்த்வா ஸ விப்ரேந்த்ரோ ஜகாம நிஜமாஶ்ரமம்
இவ்வாறு கூறிய பின், அந்த உத்தம பிராமணர் தன் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.
நஷ்டஸ்ம்ரு'திஸ்ததஸ்தூர்ணம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜம்தூந்புரஃஸ்திதாந்
பின்னர், நினைவு இழந்தவனாக, முன் நிற்கும் உயிரினங்களை அவன் விரைவாகக் கண்டான்.
அத தே மம்த்ரிணஸ்தஸ்ய ஶாபஸ்யாதம் மஹீபதேஃ
அப்போது, அந்த அரசரின் அமைச்சர்கள், சாபத்தின் விளைவைக் கவனித்தனர்.
இதி ஶ்ரீஸ்காந்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் ஷஷ்டே நாகரகண்டே ஶ்ரீஹாடகேஶ்வரக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யே கலஶேஶ்வராக்யாநே கலஶந்ரு'பதேர்துர்வாஸஸஃ ஶாபேந வ்யாக்ரத்வப்ராப்திவர்ணநம்நாமைகோநபஞ்சாஶத்தமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீஸ்காந்த மகாபுராணத்தில், எண்பதினொன்று ஆயிரம் பாடல்களுடன் கூடிய சம்ஹிதையின் ஆறாம் பகுதியான நாகரகண்டத்தில், ஸ்ரீ ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்திர மகிமையில், கலசேஸ்வரக் கதையில், கலசன் அரசனுக்கு துர்வாசர் சாபத்தால் புலி உருவம் வந்ததைக் கூறும் ஐம்பத்தொன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
ஏவம் தஸ்ய நரேந்த்ரஸ்ய வ்யாக்ரரூபஸ்ய காநநே
அந்த அரசன், புலி உருவத்தில், காட்டில் வாழ்ந்தான்.
கஸ்யசித்த்வத காலஸ்ய தஸ்மிந்தேஶே த்விஜோத்தமாஃ
சில காலத்துக்குப் பிறகு, அந்த இடத்தில், சிறந்த பிராமணர்களே,
தத்ராஸ்தி நந்திநீநாம தேநுஃ பீநபயோதரா
அங்கு நந்தினி என்று பெயருடைய, பூரணமான பசு ஒன்று இருந்தது.
அத ஸா நிஜயூதஸ்ய ஸதாக்ரே த்ரு'ணவாம்சயா
அவள் எப்போதும் தன் கூட்டத்தின் முன்னிலையில், புல்லை விரும்பி நடந்தாள்.
அபஶ்யத்தேஜஸா யுக்தம் ஸ்வயமேவ வ்யவஸ்திதம்
அங்கே, தனக்கே தனியாக ஒளியுடன் நிற்கும் ஒன்றை அவள் பார்த்தாள்.
ததஸ்தஸ்யோபரி ஸ்தித்வா ஸுஸ்ராவ ஸுமஹத்பயஃ
பின்னர், அதன் மேல் நின்று, அவள் மிகுந்த பாலை ஊற்றினாள்.