க்ஷேத்ரேऽபி கர்ஹிதாஃ ஶ்ராத்தே யேऽந்யத்ர வ்யம்ககாதயஃ
இந்த நிலத்திலும், பிற இடங்களில் பழிக்கப்பட்ட குறைபாடுள்ளவர்கள் போன்றவர்கள், பித்ரு வழிபாட்டில் பழிக்கப்பட்டவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்.
ததாந்யதபி விப்ரார்ஹம் கர்ம யஜ்ஞஸமுத்பவம் பரோக்ஷே வாபி ஸம்பூர்ணம் வ்ரு'தா ஸம்ஜாயதே ஸ்புடம்
அதேபோல், பிராமணருக்குத் தகுந்த வேறு யாக சம்பந்தப்பட்ட காரியங்கள், மறைவாகவோ, முற்றிலும் செய்யப்படாவிட்டாலோ, அவை பயனில்லாமல் போய்விடும்.
தஸ்மாதஸ்மாத்புராத்விப்ராந்ஸமாநீய ததஃ பரம்
ஆகவே, இந்த நகரத்திலிருந்து பிராமணர்களை அழைத்து, அதன் பிறகு—
அதாஸௌ ப்ராதருத்தாய ஸ்மரமாணஃ பிதுர்வசஃ
பின்னர், காலையில் எழுந்து, தந்தை சொன்னதை நினைவுகூர்ந்து—
ததஶ்சாந்வேஷயாமாஸ ஶ்ராத்தார்ஹாந்ப்ராஹ்மணாந்ந்ரு'பஃ ௬.௩௧.
அதன்பின் அந்த மன்னன், சரியான முறையில் பிண்டம் பெறத் தகுதியுள்ள பிராமணர்களைத் தேடத் தொடங்கினார்.
ந தத்ர துஃகிதஃ கஶ்சித்தரித்ரோऽபி ந துஃகிதஃ
அங்கே யாருக்கும் துயரம் இல்லை; ஏழை ஒருவரும் கவலையுடன் இல்லை.
ஸ்தாநேஸ்தாநே மஹாநாதா உத்ஸவாஶ்ச க்ரு'ஹேக்ரு'ஹே
ஒவ்வொரு இடத்திலும் மகா ஒலிகள் எழுந்தன; வீடு வீடாகப் பெருவிழாக்கள் நடந்தன.
ஶ்ரூயம்தே யாஜ்ஞிகாநாம் ச யஜ்ஞகர்மஸமுத்பவாஃ ந ம்ரு'த்யுஃ கஸ்யசித்தத்ர புரே ப்ராஹ்மண ஸேவிதே
யாகம் நடத்தும் பிராமணர்களின் வேதமந்திர ஒலிகள் கேட்கப்பட்டன; அந்த நகரத்தில் பிராமணர்கள் வாழ்ந்ததால், எவருக்கும் மரணம் எட்டவில்லை.
யதர்துவர்ஷீ பர்ஜந்யஃ ஸஸ்யாநி குணவந்தி ச
பருவமழை சரியாக பெய்தது; பயிர்கள் நல்ல தரத்துடன் வளமாக விளைந்தன.
யம்யம் ப்ரார்தயதே விப்ரம் ஸ ஶ்ராத்தார்தம் மஹீபதிஃ
அந்த மன்னன் யாரை வேண்டுமானாலும் பிண்டதானத்துக்காக அழைத்தார்.
திக்திக்பாபஸமாசார க்ஷத்ரியாபஸதாத்மக
பாவமான செயல்களில் ஈடுபடும், வீழ்ந்த க்ஷத்திரியர்களின் நடத்தைக்கு வெட்கம், வெட்கம்.
தஸ்மாத்கச்ச த்ருதம் யாவந்ந கஶ்சிச்சபதே த்விஜஃ
அதனால், எந்த பிராமணருக்கும் தீங்கு நேருவதற்கு முன் விரைவாக இங்கிருந்து செல்.
சமத்காரபுராத்தஸ்மாத்வைலக்ஷ்யம் பரமம் கதஃ
இந்த ஆச்சரியமான நிகழ்வால், அவன் மிகுந்த வெட்கத்தில் ஆழ்ந்தான்.
சிந்தயாமாஸ ராஜேம்த்ர ஸ்ம்ரு'த்வாவஸ்தாம் பிதுஶ்ச தாம்
மன்னன், தன் தந்தையின் அந்த நிலையை நினைத்து, ஆழமாக சிந்திக்கத் தொடங்கினார்.
ததஃ ஸ ஸசிவாந்ஸர்வாந்ப்ரேஷயித்வா க்ரு'ஹம் ப்ரதி ௬.௩௧.
பின்னர், அவன் தன் அமைச்சர்களை எல்லாம் வீடு திரும்ப அனுப்பிவிட்டு,
ஸ ஜ்ஞாத்வா நகரே தத்ர ப்ராஹ்மணம் ஶம்ஸிதவ்ரதம்
அந்த நகரத்தில் புகழ்பெற்ற விரதம் கொண்ட ஒரு பிராமணர் இருப்பதை அவன் அறிந்தான்.
தேவஶர்மாபிதாநம் து ஶரணாகதவத்ஸலம்
அவரது பெயர் தேவசர்மா; தன்னை அடைந்தவர்களுக்கு அன்பு காட்டுபவர்.
ததஸ்து ப்ராதருத்தாய க்ரு'த்வாம்த்யஜமயம் வபுஃ
அதன்பின், காலையில் எழுந்து, அவன் சுட்டுப் பிறந்தவன் போல வேடம் பூண்டான்.
அத யஃ குருதே கர்ம தத்ர விஷ்டாப்ரஶோதநம்
அங்கே யார் மலத்தை சுத்தம் செய்யும் பணியைச் செய்கிறாரோ,
குதஸ்த்வமிஹ ஸம்ப்ராப்தோ மத்வ்ரு'த்தேருபகாதக்ரு'த்
நீ என் வாழ்க்கை முறைக்கு எதிராக நடக்கும் ஒருவன்; எப்படி இங்கு வந்தாய்?
தஸ்யைவம் வததோऽப்யாஶு பலாத்ஸ ப்ரு'திவீபதிஃ
அவன் இப்படிச் சொன்னபோதும், அந்த மன்னன் வலியால் உடனே பிடிக்கப்பட்டான்.
ததஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாம்தே சம்டாலேந த்விஜோத்தமாஃ
பின்னர், ஒரு வருடம் முடிவில், சிறந்த பிராமணர்களே, அந்த சண்டாளனால்...
ஸ்வாமிம்ஸ்தவ குலேப்யேவம் கூதாஶோதநகர்மக்ரு'த்
ஓ ஆண்டவரே, உங்கள் குடும்பத்தில் நீங்களே இவ்வாறு அழுக்கை சுத்தம் செய்வதற்கான வேலை செய்திருக்கிறீர்கள்.
அத ஶ்ருத்வா ச தத்வாக்யம் ஸ ப்ராஹ த்விஜஸத்தமஃ அதிகாரஸ்த்வயாத்மீயஸ்ததா கார்யோ யதா புரா
அப்போது அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அந்தச் சிறந்த பிராமணர் சொன்னார்: 'உங்களுக்கான அதிகாரம் உங்களுடையதே; முன்னர் செய்ததைப்போல் உங்கள் கடமையை செய்ய வேண்டும்.'
ததாந்யதிவஸே ப்ராப்தே ஸோம்ऽத்யஜஃ கோபஸம்யுதஃ ௬.௩௧.
பிறகு, மற்றொரு நாள் வந்தபோது, அந்தச் சாதியிலில்லாதவன் கோபத்தால் நிரம்பி இருந்தான்.
ஶஸ்த்ரோத்யதகரம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹாரேக்ரு'தநிஶ்சயம்
அவன் கையில் ஆயுதம் தூக்கி, அடிக்கத் தீர்மானித்ததைப் பார்த்து—
ததஸ்தஸ்ய விநிஷ்க்ராம்தே லோசநே தத்க்ஷணாத்த்விஜாஃ
அப்போது, அவனது கண் புறப்பட்ட அந்தக் கணத்தில், அந்த பிராமணர்கள்—
தம் ஶ்ருத்வா நிஹதம் தேந சம்டாலம் நிஜகிம்கரம்
அவன் தன் சேவகனாக இருந்த அந்தச் சண்டாளனை கொன்றதை அவர்கள் கேட்டார்கள்.
ததஃ புத்ரைஶ்ச பௌத்ரைஶ்ச ஸஹிதோऽந்யைஶ்ச பந்துபிஃ
பிறகு, தன் மகன்கள், பேத்திகள் மற்றும் மற்ற உறவினர்களுடன் சேர்ந்து—
ஸோऽபி ஸம்தாட்யமாநஸ்து ப்ரஹாரைர்ஜர்ஜரீக்ரு'தஃ
அவனும் அடிகளால் தாக்கப்பட்டு, உடல் முழுவதும் சிதைந்தான்.