யாவதஸ்ய பிதா வ்ரு'த்தஃ புத்ரதர்ஶநவிஹ்வலஃ ௩௯. ஆகத்ய வஸுதாப்ரு'ஷ்டம் தஸ்யைவாஶ்ரமஸம்நிதௌ ॥ ௬.௨௧.
அவரது வயதான தந்தை, மகனைப் பார்க்கும் ஆசையில் துடிக்க, பூமியின் மேற்பரப்பில் தன் ஆசிரமம் அருகே வரும்வரை—
அமும்சந்நக்நிதீர்தே தம் ஸமாபாஷ்ய ததஃ பரம்
அவரிடம் உரையாடியபின், அக்குழந்தையை அக்கினி தீர்த்தத்தில் விடுங்கள்.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே விப்ரோ ம்ரு'கம்டஃ ஸுதவத்ஸலஃ
இந்நேரம், மகனை மிகவும் நேசிக்கும் அந்த பிராமணன் மிருகண்டர்—
அஹோ மே தநயோऽபீஷ்டஃ கதமத்ய ந த்ரு'ஶ்யதே
அய்யோ, என் பிரியமான மகன்! இன்று அவனை நான் ஏன் பார்க்க முடியவில்லை?
க்ரு'த்வா மாம் துஃகஸம்தப்தம் மாதரம் சாபி புத்ரகஃ
என்னை, அவன் தாயையும் துக்கத்தில் வாட்டி, என் மகன்—
பஶ்ய ப்ராஹ்மணி பாபேந மயா துஷ்க்ரு'தகாரிணா
பாருங்கள் பிராமணியி, நான் பாவம் செய்ததால், தீமை செய்தவன் என்பதால்—
கதிதம் ஜ்ஞாநிநா தேந மம பூர்வம் மஹாத்ம நா
அந்த ஞானியால் எனக்கு முன்பே இதை விளக்கியிருந்தான், பெருமகனே.
ஸோऽஹம் புத்ரஸ்ய துஃகேந ஸாதயிஷ்யே ஹுதாஶநம்
இப்போது என் மகனின் துயரால் வருந்தி, நான் வேள்வியை நடத்தப் போகிறேன்.
தத்கிம் சிரயஸி ப்ரஹ்மஞ்சீக்ரம் தாரூணி சாநய
ஏன் தாமதிக்கிறாய், பிராமணா? விரைவாக மரக்கட்டைகளை கொண்டு வா.
யேநாऽஹம் பவதா ஸார்தம் ப்ரவேக்ஷ்யாமி ஹுதாஶநம்
நான் உன்னுடன் சேர்ந்து வேள்விக்குள் செல்லும்படி.
ஆஜகாமாऽத ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸ பாலஃ ஸந்நிதிம் தயோஃ ॥ ௬.௨௧.
அப்போது அந்த சிறுவன் மகிழ்ச்சியுடன் இருவரிடமும் வந்து சேர்ந்தான்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ராஹ்மணோ ஹ்ரு'ஷ்டோ ப்ராஹ்மண்யா ஸஹிதஸ்ததா
அவனைப் பார்த்து, அந்த பிராமணரும் அவன் மனைவியும் மகிழ்ந்தார்கள்.
பூயோபூயஃ பரிஷ்வஜ்ய ஸபார்யஃ ப்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்ததா
மீண்டும் மீண்டும் மனைவியுடன் சேர்ந்து அவனை அணைத்து, அவர் கேட்டார்.
ஶோகார்ணவே பரிக்ஷிப்ய மாம் ஸபார்யம் வயோऽதிகம்
என்னைவும் என் மனைவியையும், வயது முதிர்ந்தவர்களாக, துயரக் கடலில் வீசிவிட்டாய்—
க்ரமேண விநயாத்தாத ஸ்மரமாணேந தே வசஃ ॥ ௫௪ தீர்காயுர்பவ தைருக்தஃ ஸர்வைரேவ த்விஜோத்தமைஃ
அவன், தாழ்மையுடன் உன் வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து, எல்லா சிறந்த பிராமணர்களாலும் 'நீ நீண்ட ஆயுள் வாழ்க' என்று ஆசீர்வதிக்கப்பட்டான்.
அத தாத ஸமாலோக்ய தேஷாம் மத்யகதோ முநிஃ
அப்போது, அப்பா, அந்த முனிவர் அவர்களுக்குள் நின்று சுற்றிப் பார்த்தார்.
த்ரு'தீயே திவஸே ஸோऽயம் பாலஃ பம்சத்வமேஷ்யதி
மூன்றாம் நாளில் இந்தக் குழந்தை மரணத்தை அடையும்.
ததஸ்தே முநயோ பீதா அஸத்யாத்தாத தத்க்ஷணாத்
அந்த நேரத்தில், பொய்யை அறிந்து முனிவர்கள் அஞ்சினர், அப்பா.
நமஸ்க்ரு'தேந தேநாऽபி ப்ரோக்தோऽஹம் பத்மயோநிநா ॥ தீர்காயுர்பவ ப்ரு'ஷ்டஶ்ச குதஸ்த்வமிஹ சாகதஃ
அவன் வணங்கி, நான் தாமரையிலிருந்து பிறந்தவரால் 'நீ நீண்ட ஆயுள் வாழ்க' என்று ஆசீர்வதிக்கப்பட்டேன். மேலும், 'நீ எங்கிருந்து இங்கு வந்தாய்?' என்றும் கேட்டார்.
அத தைர்முநிபிஃ ஸர்வைர்வ்ரு'த்தாம்தம் தஸ்ய கீர்திதம் ௬.௨௧.
பின்னர் அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் அவனுடைய கதையை விவரித்தார்கள்.
யதாऽயம் பாலகோ தேவ த்வத்ப்ரஸாதாத்பிதாமஹ
இந்தக் குழந்தை, உன் அருளால், பிதாமகா, உயிருடன் இருக்கிறான்.
ததோऽஹம் ப்ரஹ்மணா தாத ஜராமரணவர்ஜிதஃ
பின்னர், அப்பா, பிரம்மாவால் நான் முதுமையும் மரணமும் இல்லாதவனாக ஆனேன்.
தே து மாம் முநயோத்ரைவ ப்ரமுச்யாஶ்ரமஸந்நிதௌ
அந்த முனிவர்கள் என்னை இங்கேயே, ஆசிரமத்தின் அருகில் விடுவித்தார்கள்.
தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்ய ம்ரு'கம்டோ ஹர்ஷஸம்யுதஃ
அவனது வார்த்தைகளை கேட்ட மிருகண்டன் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பினார்.
ப்ரணம்ய தாந்முநீந்ஸர்வாந்க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடஃ ஸ்திதஃ
அந்த முனிவர்களை எல்லாம் வணங்கி, கையைக் கூப்பி அவர் நின்றார்.
ஸாது ப்ரோக்தமிதம் கைஶ்சிதாசார்யைர்முநிஸத்தமாஃ
முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே, சில ஆசான்கள் சொன்னது மிகச் சரியாக உள்ளது.
ஸாதூநாம் தர்ஶநம் புண்யம் தீர்தபூதா ஹி ஸாதவஃ
நல்லவர்களைப் பார்ப்பது புண்ணியம்; அவர்கள் தீர்த்தம் போலவே பயனளிப்பவர்கள்.
தஸ்மாததிதயஃ ப்ராப்தா யூயம் ஸர்வேऽத்ய மே க்ரு'ஹம்
அதனால், இன்று நீங்கள் எல்லோரும் என் வீட்டிற்கு விருந்தினராக வந்துள்ளீர்கள்.
அல்பாயுரபி தே பாலோ யஜ்ஜாதோ ம்ரு'த்யுவர்ஜிதஃ
அந்த பையனுக்கு ஆயுள் குறைவாக இருந்தாலும், இப்போது மரணமின்றி பிறந்திருக்கிறார்.
பவத்பிரத்ய ஸம்ரக்ஷ்ய குலம் க்ரு'த்ஸ்நம் ஸமுத்த்ரு'தம் ॥ ௬.௨௧.
இன்று உங்கள் அருளால் என் குடும்பம் முழுவதும் காப்பாற்றப்பட்டு உயர்ந்துள்ளது.