ஸிம்ஹவ்யாக்ரைஸ்ததா சாந்யைஃ பதிதா நஷ்டசேதநாஃ
அங்கு சிங்கங்களாலும், புலிகளாலும், வேறு விலங்குகளாலும் தாக்கப்பட்டு, அவர்கள் விழுந்து சுயஞானம் இழந்தனர்.
ததஃ ஸோऽபி மஹீபாலஃ க்ஷுத்பிபாஸாஸமாகுலஃ
அதன்பின் அந்த அரசனும் பசிப்பும் தாகமும் கொண்டு மிகவும் துயருற்றான்.
காம்தாரஸ்யாம்தமந்விச்சந்ப்ரேரயாமாஸ தம் ஹயம் ௬.௧௭.
அரண்யத்தின் முடிவைத் தேடி, அவன் அந்தக் குதிரையை முன்னே அனுப்பினான்.
ததஃ ஸ ந்ரு'பதிஸ்தேந வாயுவேகேந வாஜிநா
பின்னர், காற்று வேகத்தில் ஓடிய அந்தக் குதிரையுடன் அரசன் தொடர்ந்து பயணித்தான்.
ஏவம் தஸ்ய நரேந்த்ரஸ்ய காம்திஶீகேऽநவஸ்திதே
அவ்வாறு அந்த வெறிச்சோடிய இடத்தில், அரசன் வழியறியாமல் அலைந்தான்.
ஸூத உவாச ததஃ ஸோऽபி மஹீபாலஃ க்ஷுத்பிபாஸாஸமாகுலஃ
சூதர் சொன்னார்: பின்னர் அந்த அரசனும் பசிப்பும் தாகமும் கொண்டு மிகவும் துயருற்றான்.
அதாऽபஶ்யத்வியத்ஸ்தாநாத்ஸ த்ரீந்ப்ரேதாந்ஸு தாருணாந்
அப்போது, வானத்தில் இருந்து அவன் மூன்று பயங்கரமான பிசாசுகளைப் பார்த்தான்.
தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா பயஸம்த்ரஸ்தோ விஶேஷேண ஸ பூபதிஃ
அவர்களைப் பார்த்ததும், அந்த அரசன் மிகுந்த பயத்தில் ஆட்கொண்டான்.
கே யூயம் விக்ரு'தாகாரா மயா த்ரு'ஷ்டா ந கர்ஹிசித்
"நீங்கள் யார்? இப்படிப் பிறிதாக உள்ள உருவங்களோடு. நான் இதுவரை உங்களைப் பார்த்ததில்லை."
விதூரதோ நரேந்த்ரோऽஹம் க்ஷுத்பிபாஸாதிபீடிதஃ
"நான் விதூரதன் என்ற அரசன்; கடும் பசிப்பும் தாகமும் என்னை வாட்டுகின்றன."
ததஸ்தேஷாம் து யோ ஜ்யேஷ்டோ மாம்ஸாதஃ ப்ரத்யுவாச தம் ॥ க்ரு'தாம்ஜலிபுடோ பூத்வா விநயாவநதஃ ஸ்திதஃ
அப்போது அவர்களில் மூத்தவர், மாம்சாதன் என்று அழைக்கப்படுவோர், கைகளை கூப்பி, பணிவுடன் தலைகுனிந்து அவனை நோக்கி பேசினார்:
வயம் ப்ரேதா மஹாராஜ நிவஸாமோऽத்ர காநநே
"மகாராஜா, நாங்கள் பிசாசுகள்; இந்தக் காட்டில் வசிக்கின்றோம்."
அஹம் மாம்ஸாதகோநாம த்விதீயோऽயம் விதைவதஃ
"நான் மாம்சாதன் என்று அழைக்கப்படுகிறேன்; இவரே இரண்டாவது, விதைவடன்."
கிமேதத்காரணம் யேந ஸர்வே யூயம் ஸ்வநாமகாஃ
"நீங்கள் எல்லோரும் இப்படிப் பெயர்களை ஏன் பெற்றீர்கள்? அதற்குக் காரணம் என்ன?"
தச்ச்ருத்வா ப்ராஹ மாம்ஸாதஃ கர்மநாமாநி பார்திவ ॥ மிதஃ க்ரு'தாநி ஸம்ஜ்ஞார்தமஸ்மாபிஃ ஸ்வயமேவ ஹி । ௬.௧௮.
இதை கேட்டதும், இறைச்சி உண்பவன், அரசே, சொன்னான்: இந்தச் செயல்களுக்கு பெயர்களை வேறுபடுத்திக் காட்ட நாமே வைத்தோம்.
ஶ்ரு'ணுஷ்வாऽவஹிதோ பூத்வா ஸர்வேஷாம் நஃ ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்
நீ கவனமாகக் கேள்; எங்களின் ஒவ்வொரு செயலையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகச் சொல்கிறேன்.
வயம் ஹி ப்ராஹ்மணா ஜாத்யா வைதிஶாக்யே புரே ந்ரு'ப
அரசே, நாங்கள் பிறப்பால் பிராமணர்கள்; வைதிசா என்னும் நகரத்தில் பிறந்தோம்.
நாஸ்திகா பிந்நமர்யாதாஃ பரதாரரதாஃ ஸதா
நாங்கள் நம்பிக்கையில்லாதவர்களும், ஒழுக்கமில்லாதவர்களும், எப்போதும் பிறருடைய பெண்களுடன் பழகுபவர்களுமாக இருந்தோம்.
ஜிஹ்வாலௌல்யப்ரஸம்கேந மயா புக்தம் ஸதாऽऽமிஷம்
நான் நாக்கு ஆசையால் எப்போதும் இறைச்சி உண்டேன்.
த்விதீயோऽயம் மஹாராஜ யஸ்திஷ்டதி தவாऽக்ரதஃ
பெரிய அரசே, உம்மை முன்னிலையில் நிற்கும் இந்த இரண்டாவது மனிதன்,
தேந கர்மவிபாகேந ப்ரேதயோநிம் ஸமாஶ்ரிதஃ
அவன் செய்த செயல்களின் விளைவால், பிணங்களின் உலகில் பிறந்தான்.
ஸதைவாऽநுஷ்டிதாऽநேந ஸுபாபேந க்ரு'தக்நதா
அவன் எப்போதும் பெரிய பாவமான நன்றி மறப்பைச் செய்தவன்.
ராஜோவாச ஆஹாரேண ந்ரு'லோகேऽஸ்மிந்ஸர்வே ஜீவந்தி ஜந்தவஃ
அரசன் சொன்னான்: இந்த மனித உலகில் எல்லா உயிர்களும் உணவால் வாழ்கின்றன.
போஜ்யகாலே க்ரு'ஹே யத்ர ஸ்த்ரீணாம் யுத்தம் ப்ரவர்ததே । அபி மந்த்ரௌஷதீப்ராயம் ப்ரேதா பும்ஜதி தத்ர ஹி
வீட்டில் உணவு நேரத்தில் பெண்கள் சண்டையிடும் இடங்களில், மந்திரம் அல்லது மருந்து இருந்தாலும், அங்கே பிணங்கள் உணவு உண்டுவிடுகின்றன.
புஜ்யதே யத்ர பூபால வேம்ஶ்வதேவம் விநா நரைஃ ௬.௧௮.
அரசே, வீட்டு தெய்வங்களுக்கு அர்ப்பணம் செய்யாமல் மக்கள் உணவு உண்ணும் இடங்களில்,
ராத்ரௌ யத்க்ரியதே ஶ்ராத்தம் தாநம் வா பர்வவர்ஜிதம்
இரவில், அல்லது தடை செய்யப்பட்ட நாளில், ஸ்ராத்த்தம் அல்லது தானம் செய்யப்படும் இடங்களில்,
யஸ்மிந்நோ மார்ஜநம் ஹர்ம்யே க்ரியதே நோபலேபநம்
வீட்டில் தூய்மை செய்யப்படுகிறபோது, மண்ணோடு பூசப்படாமல் இருக்குமிடங்களில்,
பிந்நபாண்டபரித்யாகோ யத்ர ந க்ரியதே க்ரு'ஹே
வீட்டில் உடைந்த பாத்திரங்கள் அகற்றப்படாமல் இருப்பிடங்களில்,
யச்ச்ராத்தம் தக்ஷிணாஹீநம் க்ரியாஹீநம் ச வா ந்ரு'ப
அரசே, ஸ்ராத்த்தம் செய்யும் போது தானம் இல்லாமல், அல்லது முறையான கிரியைகள் இல்லாமல் செய்யப்படுமிடங்களில்,
ஹீநாம்கா ஹ்யதிகாம்கா வா யஸ்மிஞ்ச்ச்ராத்தே த்விஜாதயஃ
ஸ்ராத்த்தத்தில், உடல் குறைபாடுள்ளோர்கள் அல்லது அதிக உறுப்புள்ளோர்கள் இருப்பிடங்களில்,