யே த்விஷம்தி மஹாதேவம் ஸர்வகர்மைகஸாக்ஷிணம்
—யார் மகாதேவனை, எல்லா செயல்களுக்கும் ஒரே சாட்சியாக இருப்பவரை வெறுக்கிறார்களோ—
க்வ ஸ தக்ஷோ துராசாரஃ க்வ ச யஜ்ஞபுஜஃ ஸுராஃ
அந்த துஷ்டன் தக்ஷன் எங்கே? யாகத்தை உண்ணும் தேவர்கள் எங்கே?
இத்யாஜ்ஞா வீரபத்ரஸ்ய ப்ராப்ய தே ப்ரமதா த்ருதம்
வீரபத்திரனின் இந்த ஆணையைப் பெற்ற பிரமதர்கள் விரைவாக—
தேந தே ப்ரமதாஃ ஸர்வே மஹாபலபராக்ரமாஃ 4.2.89.
அவரால், அந்த எல்லா பிரமதர்களும் பேராற்றலும் வீரமும் உடையவர்களாக—
அத நஷ்டேஷு ஸர்வேஷு ப்ரமதேஷு ஹரேர்பயாத்
அப்போது, ஹரியின் பயத்தில் எல்லா பிரமதர்களும் அழிந்துவிட்டார்கள்.
ததர்ஶ ஶார்ங்கிணம் சாக்ரே ஸ்வகணைஶ்ச பரிஷ்டுதம்
அவன் முன்னால், தன் உடனிருந்தவர்களால் போற்றப்பட்ட சரங்கம் ஏந்தியவரை கண்டான்.
சக்ரிபிர்கதிபிர்ஜுஷ்டம் கட்கிபிஶ்சாபி ஶார்ங்கிபிஃ
சக்கரம், கோல், வாள், வில் ஆகியவற்றை உடையவர்களால் சூழப்பட்டிருந்தான்.
த்வம் து யஜ்ஞபுமாநத்ர மஹாயஜ்ஞப்ரவர்தகஃ
இங்கே நீயே யாகத்தின் உருவம்; பெரிய யாகத்தை நடத்துபவரும் நீயே.
கிம் வா தக்ஷம் ஸமாநீய தேஹி யுத்யஸ்வ வா மயா
டக்ஷனை இங்கே கொண்டு வா, இல்லையெனில் என்னுடன் போர் செய்.
ப்ராயஶஃ ஶம்புபக்தேஷு யதஸ்த்வம் ப்ரோச்யஸேऽக்ரணீஃ
சம்புவை பக்திப்படும் அனைவரிலும் நீயே முதன்மை என பொதுவாக சொல்லப்படுகிறாய்.
துஷ்டேந ஶம்புநா தத்தம் துப்யம் சக்ரம் ஸுதர்ஶநம்
சம்பு மகிழ்ச்சியுடன் உனக்கு சுதர்சன சக்கரம் தந்தான்.
இத்யாகர்ண்ய வசஸ்தஸ்ய வீரபத்ரஸ்ய சோர்ஜிதம்
வீரபத்திரரின் இந்த வலிமையான வார்த்தைகளை கேட்டபோது,
த்வம் ஶம்போஃ ஸுத தேஶீயோ கணாநாம் ப்ரவரோஸ்யஹோ
சம்புவின் மகனே, நீயே கணர்களில் உண்மையில் தலைவன்.
யோஸி ஸோஸ்யஹமப்யத்ர தக்ஷரக்ஷணதக்ஷதீஃ 4.2.89.
நீ எப்படி இருக்கிறாயோ, நானும் இங்கே அப்படியே; டக்ஷனை காப்பாற்றும் திறனில் நானும் சமம்.
இத்யுக்தோ வீரபத்ரஃ ஸ தேந வை ஶார்ங்கதந்வநா
அவன் இப்படிச் சொன்னபோது, வீரபத்திரர் சரங்கம் ஏந்தியவரிடம் பேசினார்.
அத தைஃ ப்ரமதைர்விஷ்ணோரநுகா கதிதா ரணே
பின்னர், போரில் விஷ்ணுவின் பிரமதர்கள் தாக்கப்பட்டார்கள்.
ததஸ்தார்க்ஷ்யரதஃ க்ருத்தஸ்த்வேகைகம் ரணமூர்தநி
அப்போது, கருடன் ஏறும் தேரோட்டியார் கோபமுடன், போரின் முன்னணியில் ஒவ்வொருவரையும் எதிர்கொண்டார்.
தே பிந்நவக்ஷஸஃ ஸர்வே கணா ருதிரவர்ஷிணஃ
அந்த கணர்கள், மார்பு பிளந்தபடி, ரத்தம் பொழிந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
க்ஷரம்த இவ மாதம்காஃ ஸ்ரவம்த இவ பர்வதாஃ
யானைகள் சுரண்டும் போல், மலைகள் வழிந்து ஓடும் போல் இருந்தது.
ததஃ ப்ரஹஸ்ய கணபோऽப்ரவீத்வை கும்டநாயகம்
பின்னர், கணர்களின் தலைவன் சிரித்துக்கொண்டு குண்டநாயகரிடம் சொன்னான்:
பரம் யுத்யஸி தைத்யேம்த்ரைர்தாநவேம்த்ரைர்ந பார்ஷதைஃ
நீ அசுரர்களின் தலைவர்களுடன் வீரமாகப் போரிடுகிறாய்; உடனிருந்தவர்களுடன் அல்ல.
கதிநாऽத கதா தூர்ணம் தைத்யேம்த்ரகிரிரேணுக்ரு'த்
பின்னர், கோலை ஏந்தியவன், அந்த மலைபோல் இருந்த அசுரரின் தலைவனை விரைவாக உடைத்தான்.
ததம்கஸம்கமாஸாத்ய விதத்ரே ஶததா தயா
அவளுடைய உடலைத் தொட்டவுடன், அவனால் உடல் நூறு துண்டுகளாக உடைந்துவிட்டது.
ஜகாந வாஸுதேவோபி தரஸாऽஜ்ஞாதவேதநம் 4.2.89.
வாஸுதேவன் கூட, உண்மை அறியாமல், மிகக் கடுமையாக தாக்கினார்.
ஆதாட்ய ஸவ்யதோர்தம்டே கதாம் பூமாவபாதயத்
இடது கை மீது அடிபட்டதும், அவர் தன் கோலை தரையில் போட்டார்.
ஸ ச சக்ரம் ஸமாகச்சத்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஸ்மார ஶம்கரம் கம்டமாஸாத்யவீரஸ்ய ஸம்யக்ஜாதம் ஸுதர்ஶநம்
அவர் சக்கரம் வருவதை பார்த்து, சங்கரனை நினைத்து, அந்த வீரனின் கழுத்தில் சுடர்சனம் தெளிவாக தோன்றியது.
தேந சக்ரேண ஶுஶுபே நிதராம் ஸ கணேஶ்வரஃ
அந்த சக்கரத்துடன், கணநாதர் மிக அழகாக ஒளிர்ந்தார்.
ததஃ ஸுதர்ஶநம் த்ரு'ஷ்ட்வா தத்கம்டாபரணம் ஹரிஃ
பின்னர் ஹரி, சுடர்சனம் அவருடைய கழுத்தில் அலங்கரித்திருப்பதை பார்த்தார்.
ஸநம்தகம் கரம் தஸ்ய ப்ரோத்யதம் மதுவித்விஷஃ
மதுவை எதிர்த்தவரின் கையில் சனந்தகம் உயர்த்தப்பட்டிருப்பதை அவர் கண்டார்.
அப்யதாவச்ச வேகேந க்ரு'ஹீத்வா ஶூலமுஜ்ஜ்வலம்
அவர் வேகமாக பாய்ந்து, ஒளிரும் சூலம் பிடித்தார்.