ப்ராவர்தத மஹாயாகோ ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டமஹாஜநஃ
மக்கள் மகிழ்ச்சியுடனும் வளமுடனும், ஒரு பெரிய யாகம் தொடங்கப்பட்டது.
பகிந்யோபி ச யா தேவி தவ தத்ர ஸபர்த்ரு'காஃ
தேவி, உமது சகோதரிகளும் அவர்களது கணவர்களுடன் அங்கே இருந்தனர்.
இதி தேவீ ஸமாகர்ண்ய ஸதீ தக்ஷகுமாரிகா
இவ்வாறு கேட்டதும், தக்ஷனின் மகளான சதி தேவி,
உவாச ச பவத்வேவம் ஶரணம் பவ ஏவ மே 4.2.88.
பேசியாள்: 'அப்படியே ஆகட்டும்; நீயே எனக்கு அடைக்கலம்.'
த்ருதமேவ ஸமுத்தஸ்தௌ ப்ரணநாம ச ஶம்கரம்
உடனே எழுந்து, சங்கரனை வணங்கினாள்.
சரணௌ ஶரணம் தே மே தேஹ்யநுஜ்ஞா ஸதாஶிவ
சதாசிவா, உமது பாதங்களை எனக்கு அடைக்கலமாக அருளும்; அனுமதி தாரும்.
மா நிஷேதீஃ ப்ரார்தயாமி யாஸ்யமி பிதுரம்திகம்
தடுக்க வேண்டாம் என்று வேண்டுகிறேன்; நான் என் தந்தையின் அருகே போவேன்.
அதோக்தா ஶம்புநா தேவீ ம்ரு'டாந்யுத்திஷ்ட பாமிநி
பின்னர் சங்கரனால், 'எழு அழகியே' என்று தேவி உபதேசிக்கப்பட்டாள்.
லக்ஷ்ம்யா அபி ச ஸௌபாக்யம் ப்ரஹ்மாண்யை காம்திருத்தமா
இளமகளாகிய லக்ஷ்மிக்கும் நல்ல அதிர்ஷ்டம் உண்டு; பிரம்மாணிக்கும் மிகுந்த ஒளி உண்டு.
த்வயா ச ஶக்திமாநஸ்மி மஹதைஶ்வர்யரக்ஷணே
உன்னால் நான் பெரிய ஆட்சி பாதுகாப்பதற்குத் திறன் பெற்றவன் ஆனேன்.
ஏதத்ஸ்ரு'ஜாமி பாம்யத்மி த்வல்லீலாப்ரேரிதோம்கநே
அம்மையே, உன் விளையாட்டால் தூண்டப்பட்டு, இந்த எல்லாவற்றையும் நான் உருவாக்கி காப்பதாய் இருக்கின்றேன்.
ஶிவா ஶிவோதிதம் சேதி ஶ்ருத்வாப்யாஹ மஹேஶ்வரம்
பரமசிவன் சொன்னதை கேட்ட தேவியார், மகேஸ்வரரிடம் பதில் சொன்னாள்.
மநோ மே சரணத்வம்த்வே தவ ஸ்தாஸ்யதி நிஶ்சலம்
என் மனம் உன் இரு பாதங்களில் அசையாமல் நிலைத்திருக்கும்.
ஶம்புஃ காத்யாயநீவாக்யாமிதி ஶ்ருத்வா ததாப்ரவீத் 4.2.88.
காட்டியாயினி சொன்ன வார்த்தைகளை கேட்ட சிவபெருமான் அப்போது பேசினார்.
மச்சக்தி தாரிணீ த்வம் வா ஸ்ரு'ஜைவாந்யாம் க்ரதுக்ரியாம்
என் சக்தியைத் தாங்கி நிற்கும் நீ, வேறு ஒரு யாகத்தைச் செய்யலாம்.
அந்யாநாஶு விதேஹி த்வம்ரு'ஷீநார்த்விஜ்யகர்மணி
முனிவர்களுக்காக வேறு யாரையாவது விரைவில் யாகக்காரியத்தில் நியமி.
பிதுர்யஜ்ஞோத்ஸவோ நாத த்ரஷ்டவ்யோऽத்ர மயா த்ருவம்
ஓ ஆண்டவனே, என் தந்தையின் யாக விழாவைக் கண்டே ஆக வேண்டும்.
கஃ ப்ரதீபயிதும் ஶக்தஶ்சேதோ வா ஜலமேவ வா
எவர் எதிர்க்க முடியும்? மனமோ, நீரோ கூட முடியாது.
நிஶம்யேதி புநஃ ப்ராஹ ஸர்வஜ்ஞோ பூதநாயகஃ
இதை கேட்ட பிறகு, எல்லாம் அறிந்த உயிர்களின் நாதன் மீண்டும் பேசினார்.
அத்ய ப்ராசீம் யியாஸும் த்வாம் வாரயேத்பம்குவாஸரஃ
இன்று நாள் நல்லதல்ல; கிழக்கே போக நினைத்தால், ஒரு ஊனமுள்ளவன் தடுக்கும்.
அத்ய ஸப்ததஶோ யோகோ வியோகோத்ய தநோऽஶுபஃ
இன்று பதினேழாவது சங்கமம்; இப்போது பிரிவது நல்லதல்ல.
மா கா தேவி கதாத்ய த்வம் நஹி த்ரக்ஷ்யஸி மாம் புநஃ
இன்று போகாதே அம்மையே; நீ என்னை மீண்டும் காணமாட்டாய்.
ததா தந்வம்தரேணாபி கரிஷ்யே தவ தாஸதாம்
இந்த உடல் இல்லையெனினும், நான் உனக்கு அடிமையாக இருப்பேன்.
பரிக்ஷுப்தமநோவ்ரு'த்திம் ஸ்த்ரியம் வா புருஷம் து வா 4.2.88.
பெண் அல்லது ஆண் யாராக இருந்தாலும், மனம் கலங்கினால்—
பரம் ந தேவி கம்தவ்யம் மஹாமாநதநேச்சுபிஃ
அம்மையே, பெரும் புகழோ, செல்வமோ விரும்பி, மேலே செல்லக் கூடாது.
யதா ஸிம்துகதா ஸிம்துர்ந புநஃ பரிவர்ததே
ஒரு ஆறு சமுத்திரத்தை அடைந்ததும் மீண்டும் திரும்பாது போல,
ததா த்வமேவ மே நாதோ பவிஷ்யஸி பவாம்தரே
அதேபோல், பிறவியில் நீயே எனக்கு ஒரே பாதுகாவலன் ஆக இருப்பாய்.
இத்யுக்த்வா நிர்யயௌ தேவீ கோபாம்தீக்ரு'தலோசநா
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, கோபத்தில் கண்கள் இருண்ட தேவியார் வெளியே சென்றார்.
ந நநாம மஹாதேவம் ந ச சக்ரே ப்ரதக்ஷிணம்
அவர் மகாதேவனை வணங்கவும் இல்லை, சுற்றி வரவும் செய்யவில்லை.
அப்ரணம்ய மஹேஶாநமக்ரு'த்வாபி ப்ரதக்ஷிணம்
மகேசுவரனை வணங்கி, சுற்றி வராமல்,