ஓம்காரேஶஸ்ய லிம்கஸ்ய கதமத்ர ஸமாகமஃ
ஓங்காரேசரின் லிங்கமும் ஓங்காரமும் இங்கு எப்படி ஒன்றாக இணைகின்றன?
கிமாத்மகோऽயமோம்காரோ மஹிமாஸ்ய ச கோ ஹர
இந்த ஓங்காரம் என்ன தன்மை உடையது, அதன் பெருமை என்ன, ஹரா?
ம்ரு'டாநீவாக்ஸுதாமேதாம் விதாய ஶ்ருதிகோசராம்
மிருதா, இந்த இனிய சொற்களை எல்லோரும் கேட்கும் வகையில் அமைத்துத் தாராய்.
யதோம்காரஸ்ய லிம்கஸ்ய ப்ராதுர்பாவ இஹாபவத்
இங்கு ஓங்காரமும் லிங்கமும் எப்படி தோன்றினவோ, அதுபோலவே,
புராநம்தவநே சாத்ர ப்ரஹ்மணா விஶ்வயோநிநா
முன்பு ஆனந்த வனத்தில், உலகத்திற்கு ஆதியாய் இருப்பவன் பிரம்மாவால்,
பூர்ணே யுகஸஹஸ்ரேऽத பித்த்வா பாதாலஸப்தகம்
ஆயிரம் யுகங்கள் முடிந்தபின், ஏழு பாதாளங்களைத் துளைத்து,
யதம்தராவிரபவந்நிர்வ்யாஜேந ஸமாதிநா
உண்மையான தியானத்தின் மூலம் உள்ளார்ந்த பொருள் வெளிப்பட்ட போது,
யோபூச்சடசடாஶப்தஃ ஸ்புடதோ பூமிபாகதஃ ।। 4.2.73.
அப்போது பூமியில் இருந்து தெளிவாக எழுந்தது ஒரு கூர்மையான சடசட என்ற ஒலி.
ஸ்ரஷ்டாவிஸ்ரு'ஷ்ட தத்த்யாநோ யாவதுந்மீல்யலோசநே
பிரம்மா அந்த தியானத்தை முடித்து, கண்களைத் திறந்தான்.
அகாரம் ஸத்த்வஸம்பந்நம்ரு'க்க்ஷேத்ரம் ஸ்ரு'ஷ்டிபாலகம்
அவன் 'அ' என்ற எழுத்தை, சத்த்வ குணம் கொண்ட, பூமி தளமாகவும், படைப்பை காப்பவனாகவும் பார்த்தான்.
உகாரமத தஸ்யாக்ரே ரஜோரூபம் யஜுர்ஜநிம்
பின்னர் அதற்கு முன்னால், 'உ' என்ற எழுத்தை, ரஜோ குணம் உடையது, யஜுர் வேதத்தின் ஆதியாய் இருப்பதை பார்த்தான்.
நீரவத்வாம்தஸம்கேத ஸதநாபம் ததக்ரதஃ
அதற்கு முன்பாக, முடிவில்லாத இருளின் குறியீடு, ஆதாரம் இல்லாத இல்லம் போல் இருப்பதை பார்த்தான்.
ஸாம்நோ யோநிம் லயே ஹேதும் ஸாக்ஷாத்ருத்ரஸ்வரூபிணம்
சாம வேதத்தின் மூலமாகவும், லயத்திற்கு காரணமாகவும், நேரடியாக ருத்ரனின் வடிவமாகவும் இருப்பதை அவன் கண்டான்.
விஶ்வரூபமயாகாரம் ஸகுணம் வாபி நிர்குணம்
அவன், எல்லா உலகங்களும் நிறைந்த வடிவத்தை, குணங்களுடன் அல்லது குணமில்லாமல் இருப்பதை பார்த்தான்.
ஶவ்தப்ரஹ்மேதி யத்க்யாதம் ஸர்வவாங்மயகாரணம்
அது தான் 'ஒலி பிரம்மம்' என்று அறியப்படுகிறது; எல்லா மொழிகளுக்கும் காரணம் ஆகும்.
காரணம் காரணாநாம் ச ஜகத்யோநிம் ச தம் பரம்
அது எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம்; இந்த உலகத்தின் உயர்ந்த ஆதாரம்.
அவநாதோமிதி க்யாதம் ஸர்வஸ்யாஸ்ய ப்ரபாவதஃ
இதன் எல்லா சக்தியாலும் இது 'அவநாதம்' என்று அறியப்படுகிறது.
அரூபோபி ஸரூபாட்யஃ ஸ தாத்ரா நேத்ரகீக்ரு'தஃ ததஸ்தார இதி க்யாதோ யஸ்தம் ப்ரஹ்மா வ்யலோகயத் ।। 4.2.73.
உருவமில்லாதவராக இருந்தும், பல வடிவங்களை உடையவராக, படைத்தவன் அவரை கண்களுக்கு காணக்கூடியவனாக ஆக்கியான். அதனால், பிரம்மா பார்த்தவராக அவர் 'தாரன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ப்ரணூயதே யதஃ ஸர்வைஃ பரநிர்வாணகாமுகைஃ
உயர்ந்த விடுதலை விரும்பும் அனைவராலும் அவர் போற்றப்படுகிறார்.
ஸ்வஸேவிதாரம் புருஷம் ப்ரணயேத்யஃ பரம்பதம்
அவரை பக்தியுடன் சேவிக்கும் மனிதனை, அவர் உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.
த்ரயீமயஸ்துரீயோயஸ்துர்யாதீதோகிலாத்மகஃ
மூன்று வேதங்களால் ஆனவரும், அதற்கும் அப்பாற்பட்ட நான்காவது நிலையில் இருப்பவரும், அனைத்திற்கும் ஆதாரமானவரும் அவர்.
ப்ராவர்தம்த யதோ வேதாஃ ஸாம்காஃ ஸர்வஸ்ய யோநயஃ
அவரிடமிருந்து வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் தோன்றின; அவர் எல்லாவற்றிற்கும் மூலமானவர்.
வ்ரு'ஷபோ யஸ்த்ரிதாபத்தோ ரோரவீதி மஹோமயஃ
மூன்று வகையில் கட்டப்பட்ட காளைபோல், மகத்துவம் நிறைந்தவர் உரத்த சப்தம் எழுப்புகிறார்.
ஶ்ரு'ம்கஶ்சத்வாரி யஸ்யாஸந்ஹஸ்தாஸஃ ஸப்த ஏவ ச
நான்கு கொம்புகளும் ஏழு கால்களும் உடையவராக அவர் இருக்கிறார்.
யதம்தர்லீநமகிலம் பூதம் பாவி பவத்புநஃ
கடந்தது, நிகழ்கிறது, வரப்போகிறது என எல்லாம் அவருக்குள் லயிக்கின்ற போது.
லீநம் ம்ரு'க்யேத யத்ரைததாப்ரஹ்மஸ்தம்பபாஜநம்
எல்லாம் ஒன்றாகும் இடமும், எல்லோரும் தேடும் இடமும், பிரம்மாவிலிருந்து தூண்வரை உள்ள அனைத்திற்கும் ஆதாரமான இடம் அதுவே.
பம்சார்தா யத்ர பாஸம்தே பம்சப்ரஹ்மமயம் ஹி யத்
ஐந்து tattuvam-களும் பிரகாசிக்கும் இடம்; அது ஐந்து பிரம்மங்களால் ஆனது.
தமாலோக்ய ததோ வேதா லிம்கரூபிணமீஶ்வரம் 4.2.73.
அவரை லிங்க வடிவில் ஈசுவரராக படைத்தவனாக கண்டான்.
நாநாவர்ணஸ்வரூபாய வர்ணாநாம் பதயே நமஃ 4.2.73.
பல நிறங்களும் வடிவங்களும் உடையவருக்கும், அனைத்து வகையினருக்கும் இறைவனுக்கும் வணக்கம்.
ஶப்தப்ரஹ்ம நமஸ்துப்யம் பரப்ரஹ்ம நமோஸ்துதே 4.2.73.
ஓ சப்த பிரம்மா, உமக்கு வணக்கம்; பரபிரம்மா, உமக்கு வணக்கம்.