தமாகதமபிப்ரேத்ய ரகுராதரதஸ்ததா ஸபர்ய்யாஸீத்தஸ்ய ஸர்வா ம்ரு'த்பாத்ரவிஹிதக்ரியா
அவன் வந்ததும், ரகு மரியாதையுடன் வரவேற்று, மண் பாத்திரங்களில் எல்லா விதமான முறையான பூஜைகளைச் செய்தான்.
பூஜாஸம்பாரமாலோக்ய தாத்ரு'ஶம் தம் முநீஶ்வரஃ உவாச மதுரம் வாக்யம் வாக்யஜ்ஞாநவிஶாரதஃ
அந்த வகையான பூஜை ஏற்பாடுகளைப் பார்த்து, அந்த மகா முனிவர், இனிய சொற்களால் பேசினார்.
குர்வர்தாஹரணாயைவ தத்தஸர்வஸ்வதக்ஷிணம்
குருவுக்கான காணிக்கைக்காகவே, அவன் தன் சொத்துக்களை எல்லாம் வழங்கினான்.
க்ஷணம் த்யாத்வாऽப்ரவீதேநம் விநயாத்விஹிதாம்ஜலிஃ
ஒரு கணம் தியானித்து, பணிவுடன் கையைக் கூப்பி அவனை நோக்கி பேசினான்.
யாவத்யதிஷ்யே பகவந்பவதர்தார்தமுச்சகைஃ ।। 2.8.4.
அய்யா, என் சக்தி இருக்கும் வரை, உங்களுக்காக முழு முயற்சியுடன் பாடுபடுவேன்.
ப்ரதஸ்தே ச ரகுஸ்தத்ர குபேரவிஜிகீஷயா
பின்னர் ரகு, குபேரனை வெல்லும் எண்ணத்துடன் அங்கு புறப்பட்டான்.
தமாயாம்தம் குபேரோऽத விஜ்ஞாப்ய வசநோதிதைஃ
அவன் அருகில் வந்தபோது, சொல்லப்பட்டவற்றால் குபேரன் அறிந்தான்.
ஸ்வர்ணவ்ரு'ஷ்டிரபூத்யத்ர ஸா ஸ்வர்ணகநிருத்தமா
அங்கு பொன்னழிவு பெய்தது; அது சிறந்த பொன் சுரங்கமாக இருந்தது.
தஸ்மை ஸமர்பயாமாஸ தாம் ரகுஃ கநிமுத்தமாம்
அந்த சிறந்த சுரங்கத்தை ரகு அவனுக்காக அர்ப்பணித்தான்.
ராஜ்ஞே நிவேதயாமாஸ ஸர்வமந்யத்குணாதிகஃ
மற்ற எல்லாவற்றையும், சிறப்பாக இருந்ததை, அரசனிடம் தெரிவித்தான்.
இயம் ஸ்வர்ணகநிஸ்தூர்ணம் மநோபீஷ்டபலப்ரதா
இந்த பொன் சுரங்கு விரைவில் மனதில் விரும்பிய பலன்களை அளிக்கும்.
பூயாதத்ர பரம் தீர்தம் ஸர்வபாபஹரம் ஸதா
இங்கு எப்போதும், எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும் உயர்ந்த தீர்த்தம் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
வைஶாகே ஶுக்லத்வாதஶ்யாம் யாத்ரா ஸாம்வத்ஸரீ ஸ்ம்ரு'தா
வைசாக மாதத்தின் வளர்பட்சம் பன்னிரண்டாம் நாளில் ஆண்டுதோறும் விழா நடத்தப்படுகிறது.
ப்ரதஸ்தே நிஜகார்யார்தே குரோராஶ்ரமமுத்ஸுகஃ
தன் காரியத்துக்காக ஆவலுடன் குருவின் ஆசிரமத்திற்குப் புறப்பட்டான்.
ராஜா ஸ க்ரு'தக்ரு'த்யோऽத ஶேஷம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய தத்தநம் 2.8.4.
அப்போது அரசன் தன் கடமையை முடித்துவிட்டு, மீதமுள்ள செல்வத்தைச் சேர்த்தான்.
ஏவம் ஸ்வர்ணகநேர்ஜாதம் மாஹாத்ம்யம் ச முநீஶ்வராத்
இவ்வாறு பொன்னிறைவு பற்றிய மகிமையை அந்த முனிவர் வெளிப்படுத்தினார்.
விஶ்வாமித்ரோ நிஜம் ஶிஷ்யம் கௌத்ஸம் க்ரோதேந தாத்ரு'ஶம்
விசுவாமித்திரர் கோபத்துடன் தன் சீடன் கவுத்சனைப் பார்த்து பேசினார்.
துஷ்ப்ராப்யமர்தம் யத்நேந பஹு ப்ரார்திதவாம்ஸ்ததா
அந்த நேரத்தில், பெற முடியாத ஒன்றை அடைய பலமுறை மனமுவந்து கேட்டிருந்தான்.
விஶ்வாமித்ரோ முநிஶ்ரேஷ்டஃ ஸ திவ்யஜ்ஞாநலோசநஃ
தெய்வீக அறிவு பெற்ற முனிவர்களில் சிறந்தவர் விசுவாமித்திரர்.
நிஜாஶ்ரமே தபோ துர்கம் சகார ப்ரயதோ வ்ரதீ
தன் ஆசிரமத்தில் அந்த தவசு, மனமுவந்து கடினமான தவம் செய்தார்.
ஆகத்ய ச க்ஷுதாக்ராம்த உச்சைஃ ப்ரோவாச ஸ த்விஜஃ பாயஸம் ஶுசி சோஷ்ணம் ச ஶீக்ரம் க்ஷுதார்த்திநே த்விஜ
அங்கு வந்து, பசிக்காக வாடிய அந்த பிராமணர், உரக்கக் கூறினார்: 'பசிக்காக வாடும் எனக்கு விரைவாகத் தூயதும் சூடானதும் பாயசம் கொடு, பிராமணனே!'
இதி ஶ்ருத்வா வசஃ க்ஷிப்ரம் விஶ்வாமித்ரஃ ப்ரயத்நதஃ
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், விசுவாமித்திரர் விரைவாகவும் கவனமாகவும் நடந்துகொண்டார்.
ததாதாயோத்திதம் த்ரு'ஷ்ட்வா துர்வாஸாஸ்தம் விலோகயந்
அந்த உணவை எடுத்துக் கொண்டு எழுந்ததைப் பார்த்த துர்வாசர் அவனை நோக்கி பார்த்தார்.
க்ஷணம் ஸஹஸ்வ விப்ரேந்த்ர யாவத்ஸ்நாத்வா வ்ரஜாம்யஹம்
பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நான் குளித்து வந்துவிடும் வரை சிறிது பொறுமை காட்டு.
இத்யுக்த்வா ஸ ஜகாமைவ துர்வாஸாஃ ஸ்வாஶ்ரமம் ததா
இவ்வாறு கூறி, துர்வாசர் அப்போது தன் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.
விஶ்வாமித்ரஸ்தபோநிஷ்டஸ்ததா ஸாநுரிவாऽசலஃ 2.8.5.
அந்த நேரத்தில் தவத்தில் நிலைத்திருந்த விசுவாமித்திரர், சரிவுள்ள மலை போல் உறுதியுடன் இருந்தார்.
தஸ்ய ஶுஶ்ரூஷணபரோ முநிஃ கௌத்ஸோ யதவ்ரதஃ
விரதம் காத்த கவுத்சன், அந்த முனிவருக்கு சேவை செய்வதில் முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தான்.
புநராகத்ய ஸ முநிர்துர்வாஸா கதகல்மஷஃ
பின்னர், அந்த முனிவர் துர்வாசர் திரும்பி வந்து, பாவம் நீங்கியவராக இருந்தார்.
தஸ்மிந்கதே முநிவரே விஶ்வாமித்ரஸ்தபோநிதிஃ
அந்த சிறந்த முனிவர் அங்கிருந்து சென்றபோது, தவத்தின் நிதியாகிய விசுவாமித்திரர்—
ஸ விஸ்ரு'ஷ்டோ குரும் ப்ராஹ தக்ஷிணா ப்ரார்த்யதாமிதி தக்ஷிணா தவ ஶுஶ்ரூஷா க்ரு'ஹம் வ்ரஜ யதவ்ரத
அவ்வாறு விடுதலை பெற்றவுடன், குருவிடம் கூறினான்: 'தக்ஷிணை கேட்டுக்கொள். உனக்கு சேவை செய்ததே தக்ஷிணை; விரதம் காத்தவனே, வீட்டிற்குப் போ.'