ஸ்வயம் வஸ்துமஶக்தோபி வாஸயேத்தீர்தவாஸிநம்
தாமாகவே தங்க இயலாதபோதும், அந்தத் தீர்த்தத்தில் வாழும் ஒருவரை தங்கச் செய்வது வேண்டும்.
காஶ்யாம் வஸம்தி யே தீரா ஆபம்சத்வ விநிஶ்சயாஃ
காசியில் உறுதி கொண்டு, இறப்பு நிச்சயம் என்று உணர்ந்து வாழும் தைரியசாலிகள்,
இத்தம் விம்ரு'ஶ்ய பஹுஶஃ ஸ்தாணுர்வாராணஸீகுணாந்
இவ்வாறு பலமுறை சிந்தித்து, வாராணசியின் சிறப்புகளை நினைத்து, ஸ்தாணு (சிவன்),
தாரகத்வம் ஸமாகச்ச கச்சாதி ஸ்வச்சமாநஸ
அவன் தூய மனதுடன் விடுதலை நிலையை அடைந்து செல்கிறான்.
திலபர்ண ஸ்தூலகர்ண த்ரு'மிசம்ட ப்ரபாமய
திலபர்ணன், தூலகர்ணன், த்ருமிசண்டன் ஆகியோர் ஒளிவீசும் பெருமையுடன்,
வீரபத்ர கிராதாக்ய சதுர்முக நிகும்பக 4.2.53.
வீரபத்திரன், கிராதன் என்று அழைக்கப்படுபவர், சதுர்முகன், நிகும்பகன்,
நாத்ரீணாம் ந ஸமுத்ராணாம் ந த்ருமாணாம் மஹீயஸாம் 4.2.53.
மலைகளுக்கும், கடல்களுக்கும், மிகப் பெரிய மரங்களுக்கும் இது இல்லை.
தாரகேஶம் மஹாலிம்கம் தாரகாக்யோ கணோத்தமஃ 4.2.53.
தாரகேசன் என்ற பெரிய லிங்கம், தாரகன் என்ற சிறந்த கணம்,
ஸ்கம்த உவாச கும்பஸம்பவ வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணோத்வவஹிதோ பவாந்
சகந்தன் சொன்னான்: கும்பன் மகனே, நான் உனக்கு சொல்கிறேன்; கவனமாகக் கேள்.
கபர்தீ நாம கணபஃ ஶம்போரத்யம்தவல்லபஃ
கபர்தி என்ற கணபன், சம்புவுக்கு மிகுந்த பிரியமானவன்.
கும்டம் சகாந தஸ்யாக்ரே விமலோதக ஸம்ஜ்ஞகம்
அவன் முன்பாக ஒரு குளத்தை தோண்டினான்; அது விமலோதகம் என்று அழைக்கப்பட்டது.
இதிஹாஸம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தத்ர த்ரேதாயுகே புரா
அங்கு திரேதா யுகத்தில் நடந்த பழைய கதையை நான் இப்போது சொல்கிறேன்.
ஏகஃ பாஶுபத ஶ்ரேஷ்டோ வால்மீகிரிதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ
பாஷுபதர்களில் சிறந்தவராக, வால்மீகி என்ற பெயரில் ஒருவர் இருந்தார்.
ஏகதா ஸ ஹி ஹேமம்தே மார்கே மாஸி தபோதநஃ
ஒரு முறை, மார்கழி மாதம் குளிர்காலத்தில், அந்த தவசு தவம் செய்தார்.
சகார பஸ்மநா ஸ்நாநமாபாததலமஸ்தகம்
அவர் தலையிலிருந்து பாதம் வரை பசும்பொடி பூசி குளித்தார்.
ந்யஸ்தமஸ்தகபாம்ஸுஶ்ச ஸம்த்யாமாத்யாத்மிகீம் ஸ்மரந்
தலை தரையில் வணங்கி, ஆன்மிகமான சந்த்யை நினைத்து தியானித்தார்.
க்ரு'த்வா ஸம்ஹாரமார்கேண ஸப்ரமாணம் ப்ரதக்ஷிணாம்
அவர் விதிப்படி, சம்ஹார மார்க்கத்தில் பிரதக்ஷிணம் செய்தார்.
ப்ரணவம் புரதஃ க்ரு'த்வா ஷட்ஜாதிஸ்வரபேததஃ 4.2.54.
ஓம் என்ற புனித எழுத்தை முன்பாக வைத்து, ஷட்ஜ முதலிய சுரங்களை வேறுபடுத்தினார்.
அம்கஹாரைர்மநோஹாரி சாரீ மம்டலஸம்யுதம்
அழகான அங்கசெயல்கள், இனிய நடைகள், வட்டமான அடிப்பதங்களுடன் அவர் நடந்தார்.
அத்ராக்ஷீத்ராக்ஷஸம் கோரமதீவ விக்ரு'தாக்ரு'திம்
அவர் மிகவும் பயங்கரமாக, விகாரமான உருவில் ஒரு ராட்சசனை கண்டார்.
ரூக்ஷஸ்புடிதகேஶாக்ரம் மஹாலம்ப ஶிரோதரம்
அந்த ராட்சசனின் முடி கரடுமுரடாக, முடி முனைகள் பிளந்திருந்தன; கழுத்து நீளமாக தொங்கியது.
மஹாவிஶாலமௌலிம் ச ப்ரோர்த்வீபூதஶிரோருஹம்
அதன் தலை பெரிதும் அகலமும் கொண்டது; முடி மேலே எழுந்திருந்தது.
ப்ரலம்பித லலஜ்ஜிஹ்வமத்யுத்கட க்ரு'காடிகம்
அதன் நாக்கு நீளமாக தொங்கிக் குலுங்கியது; தாடை மிகவும் முன்னே தள்ளியிருந்தது.
நிமக்நகக்ஷாகுஹரம் ஶுஷ்கஹ்ரஸ்வ புஜத்வயம்
அதன் கையில் குழிகள் உண்டாக, இரு கை களும் உலர்ந்து சுருங்கியிருந்தன.
விஶுஷ்க பாம்ஸுலோத்க்ரோடம் ப்ரு'ஷ்டலக்நோதரத்வசம்
அதன் மார்பு உலர்ந்து, தூசில் மூடப்பட்டிருந்தது; வயிற்று தோல் முதுகில் ஒட்டியிருந்தது.
ப்ரலம்ப ஸ்பிக்யுகயுதம் ஶுஷ்கமுஷ்கால்பமேஹநம்
அதன் பின்புறம் இரட்டைபடியாக தொங்க, ஆணுறுப்பு உலர்ந்து சிறிதாக இருந்தது.
அஸ்திசர்மாவஶேஷம் ச ஶிராஜாலிதவிக்ரஹம்
அதன் உடல் எலும்பும் தோலும் மட்டுமே இருந்தது; நரம்புகள் வெளிப்படையாக தெரிந்தன.
அதிவிஸ்த்ரு'த பாதம் ச தீர்கவக்ரக்ரு'ஶாம்குலிம் 4.2.54.
அதன் பாதங்கள் மிக விசாலமாக, விரல்கள் நீளமாக வளைந்து மெலிந்திருந்தன.
விகடம் பீஷணாகாரம் க்ஷுத்க்ஷாமமதிலோமஶம்
அது மிகவும் விகாரமான, பயங்கரமான உருவம்; பசிக்காக மெலிந்து, மிக அதிகமாக முடி வளர்ந்திருந்தது.
மூர்தம் பயாநகமிவ ஸர்வப்ராணிபயப்ரதம் அதிதீநாநநம் கஸ்த்வமிதி தைர்யேண ப்ரு'ஷ்டவாந்
அது உயிருள்ள பயங்கர உருவமாக, எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் அச்சம் அளிப்பதாக இருந்தது; முகம் மிகவும் துன்பமாக, அவர் துணிச்சலுடன், 'நீ யார்?' என்று கேட்டார்.