குஷ்டரோகமவாப்யோச்சைஸ்த்யக்த்வா தாராந்க்ரு'ஹம் வஸு
குஷ்டு நோயால் பாதிக்கப்பட்டு, அவன் தன் மனைவி, வீடு, செல்வங்களை விட்டு விட்டு அங்கே தங்கினான்.
கரவீரைர்ஜபாபிஶ்ச கம்தகைஃ கிம்ஶுகைஃ ஶுபைஃ
கரவீரம், செம்பருத்தி, மணமுள்ள பொருட்கள், நல்ல கிஞ்சுகம் மலர்களால்,
விசித்ரரசநைர்மால்யைஃ பாடலாசம்பகோத்பவைஃ
பட்டாளம், சம்பகப்பூ ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட பலவகை மாலைகளால்,
தேவமோஹநதூபைஶ்ச பஹ்வாமோதததாம்பரைஃ
தேவர்களை மகிழ்விக்கும் தூபம், மணமுள்ள சிவப்புக் குடைச்சீலைகளால்,
அர்கதாநைஶ்ச விதிவத்ஸௌரேஃ ஸ்தோத்ரஜபைரபி
விதிப்படி அர்க்யம் கொடுத்து, சூரியனைப் புகழும் ஸ்தோத்திரங்களை ஜபித்து,
உவாச ச வரம் ப்ரூஹி விமலாமலசேஷ்டித 4.2.51.
விமலன் தூய செயல்களுடன் இருந்ததால், அவனிடம், 'நீ விரும்பும் வரத்தை சொல்' என்று கூறினார்.
ஆகர்ண்ய விமலஶ்சேத்தமாலாபம் ரஶ்மிமாலிநஃ ।। ப்ரணதோ தம்டவத்பூமௌ ஸம்ப்ரஹஷ்டதநூருஹஃ
அந்த ஒளியால் அலங்கரிக்கப்பட்டவரின் தூய வார்த்தைகளை விமலன் கேட்டவுடன், அவன் தரையில் முழுமையாக சாய்ந்து வணங்கி, ஆனந்தத்தில் அவன் உடம்பு புளகிதமானது.
ஶநைர்விஜ்ஞாபயாம்சக்ர ஏகசக்ரரதம் ரவிம்
பின்னர், மெதுவாக, ஒரே சக்கர ரதத்தில் பயணிக்கும் சூரியனை நோக்கி அவன் வேண்டுகோள் கூறினான்.
யதி ப்ரஸந்நோ பகவந்யதி தேயோ வரோ மம
அருளாளா, நீர் என்மீது திருப்தியுடன் இருக்கின்றீர், எனக்கு ஒரு வரம் தர விரும்பினால்—
அந்யேபி ரோகா மா ஸம்து மாஸ்து தேஷாம் தரித்ரதா
எனது மக்கள் மீது வேறு எந்த நோயும் வராதிருக்க, அவர்களுக்கு ஏழ்மை எப்போதும் ஏற்படாதிருக்க வேண்டும்.
ஶ்ரீஸூர்ய உவாச ததாஸ்த்விதி மஹாப்ராஜ்ஞ ஶ்ரு'ண்வந்யம் வரமுத்தமம்
பெரும் ஞானியாய், இது போலவே ஆகட்டும் என்று சூரியன் கூறி, இன்னொரு உயர்ந்த வரத்தை கேள் என்றான்.
அஸ்யாஃ ஸாந்நித்யமத்ராஹம் ந த்யக்ஷ்யாமி கதாசந
இங்கு நான் என் இருப்பை ஒருபோதும் விட்டு விலகமாட்டேன்.
விமலாதித்ய இத்யாக்யா பக்தாநாம் வரதா ஸதா
பக்தர்களுக்காக, நான் எப்போதும் 'விமலாதித்யன்' என்று, வரங்களை வழங்குபவனாக அறியப்படுவேன்.
இதி தத்த்வா வராந்ஸூர்யஸ்தத்ரைவாம்தரதீயத
இந்த வரங்களை வழங்கியபின், சூரியன் அங்கேயே மறைந்தான்.
இத்தம் ஸ விமலாதித்யோ வாராணஸ்யாம் ஶுபப்ரதஃ
இவ்வாறு, விமலாதித்யன், நல்லதை வழங்குபவனாக வாரணாசியில் தங்கி இருக்கின்றான்.
யஶ்சைதாம் விமலாதித்யகதாம் வை ஶ்ரு'ணுயாந்நரஃ 4.2.51.
யார் இந்த விமலாதித்யன் கதையை கேட்டாலும்—
யமேஶம் ச யமாதித்யம் யமேந ஸ்தாபிதம் நமந் 4.2.51.
யமனால் நிறுவப்பட்ட யமேசன் என்றும், யமாதித்யன் என்றும் அழைக்கப்படும் அந்த தெய்வத்தையும் வணங்க வேண்டும்.
ஶ்ருத்வாத்யாயாநிமாந்புண்யாந்த்வாதஶாதித்யஸூசகாந்
இவ்வாறு, பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களை குறிக்கும் இந்த புண்ணியமான அதிகாரங்களை கேட்டவுடன்—
ஸ்கம்த உவாச கபஸ்திமாலிநிகதே காஶீம் த்ரைலோக்யமோஹிநீம்
ஸ்கந்தன் கூறினான்: ஒளியால் ஒளிரும் அந்தவன் விலகியபோது, மூன்று உலகையும் மயக்கும் காசி நகரம்—
நாத்யாப்யாயாம்தி யோகிந்யோ நாத்யாப்யாயாதி திக்மகுஃ
இன்றும், யோகினிகள் அங்கு வரவில்லை; தீவிர ஒளியுடையவரும் திரும்ப வரவில்லை.
கிமத்ர சித்ரம் யத்காஶீ மதீயமபிமாநஸம்
இதில் என்ன ஆச்சரியம்? காசி என் மனத்தையும் கவர்ந்துவிட்டதே.
அதாக்ஷிபமஹம் காமம் த்ரிஜகஜ்ஜித்த்வரம்த்ரு'ஶா
நான் ஒரு பார்வையால் மூன்று உலகையும் எளிதில் வெல்லக்கூடியவனாக இருந்தும்,
காஶீப்ரவ்ரு'த்திமந்வேஷ்டும் கம் வா ப்ரஹிணுயாமிதஃ
காசியில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை அறிய இங்கிருந்து யாரை அனுப்பலாம் என்று யோசித்தேன்.
இத்யாஹூய விதாதாரம் பஹுமாநபுரஃஸரம்
இவ்வாறு, மிகுந்த மரியாதையுடன் படைத்தவரை அழைத்தான்.
யோகிந்யஃ ப்ரேஷிதாஃ பூர்வம் ப்ரேஷிதோத ஸஹஸ்ரகுஃ
யோகினிகள் முன்னதாக அனுப்பப்பட்டார்கள், அதேபோல் ஸஹஸ்ரகு என்பவரும் அனுப்பப்பட்டார்.
ஸா ஸமுத்ஸுகயேத்காஶீ லோகேஶ மம மாநஸம்
உலகத்தின் ஆண்டவரே, காசி என் மனதை ஆவலுடன் கிளர்விக்கிறது.
மம்தரேத்ர ரதிர்மே ந ப்ரு'ஶம் ஸும்தரகம்தரே
மந்தரத்தில் எனக்கு உள்ள மகிழ்ச்சி, அழகான கந்தரத்தில் உள்ள மகிழ்ச்சியைப் போல் அதிகமாக இல்லை.
நா பாதிஷ்ட ததா மாம் ஸ தாபோ ஹாலாஹலோத்பவஃ 4.2.52.
ஹாலாஹல விஷத்தால் உண்டான வேதனை எனக்கு அவ்வளவு தொந்தரவு செய்யவில்லை.
ஶீதரஶ்மிஃ ஶிரஃஸ்தோபி வர்ஷந்பீயூஷஸீகரைஃ
சிறந்த பனிக்கதிர்கள் என் தலையில் தங்கியிருந்தும், அமுதத் துளிகள் பொழிந்தாலும்,
விதே விதேஹி மே கார்யமார்ய துர்ய மஹாமதே
அருமைமிக்க அறிவாளி, என் காரியத்தை நீ செய்து முடிக்க வேண்டும்.