நிவஸஞ்ஜகதீஶ்வரோ ஹரஃ க்ரு'ஶரஜநீஶ கலாமநோஹரஃ
அங்குள்ள இருண்ட உருவத்தில் பிறைச்சந்திரம் அலங்கரித்து, உலகத்துக்குத் தலைவனான ஹரன் தங்கினார்.
விரஹாநலஶாம்தயே ததா ஸமலேபி த்ரிபுராரிணாபி யஃ ।। மலயோத்பவ பம்க ஏஷ ஸ ப்ரதிபேதேஹ்யதுநா பிபாம்ஸுதாம் । ௩ பரிதாபஹராணி பத்மிநீநாம் ம்ரு'துலாந்யபி கம்கணீக்ரு'தாநி
பிரிவின் வேதனையைத் தணிக்க, மலயமலையில் பிறந்த சந்தனத்தை, திரிபுரரியைத் தானே பூசினார்; இப்போது அது அனைவரும் விரும்பும் ஒன்றாகியுள்ளது. துன்பத்தைத் தணிக்கும் மென்மையான தாமரை வளையல்களையும் அணிந்தார்.
யது துக்தநிதிம் நிமத்யதேவைர்ம்ரு'துஸாரஃ ஸமகர்ஷி பூர்ணசம்த்ரஃ
தேவர்கள் பாற்கடலைக் கடைந்த போது, அங்கு மென்மையானதும் தூயதுமான முழு சந்திரன் வெளிப்பட்டான்.
யததீதரதேஷ ஜாததாபஃ ப்ரு'துலே மௌலிஜடாநி கும்ஜகோணே
மலையின் சிகரங்களில் தீவிரமான வெப்பம் எழுந்தபோது, அது சிவபெருமானின் தடிமனான ஜடையில் அடக்கப்பட்டது.
மஹதோ விரஹஸ்ய ஶம்கரஃ ப்ரஸபம்தஸ்யவஶீ வஶம்கதஃ
சுயக்கட்டுப்பாடு கொண்ட சிவபெருமான் கூட, பெரும் பிரிவின் வேதனையால் வலுக்கட்டாயமாக அடிமையாய் ஆனார்.
அதிசித்ரமிதம் யதாத்மநா ஶுசிரப்யேஷ க்ரு'பீடயோநிநா
தன் இயல்பில் தூயவனாக இருந்தும், மலைமகளால் துன்பம் அடைந்தது உண்மையில் ஆச்சரியமானதே.
நிஜபாலதலம் கலாநிதேஃ கலயா நித்யமலம்கரோதி யஃ
அவன் எப்போதும் ஒளிக்கிரணங்களின் களஞ்சியமான சந்திரனின் ஒரு பகுதியைத் தன் நெற்றியில் அலங்கரிக்கிறான்.
கரலம் கலநாலிகாதலே விலஸேதஸ்ய ந தேந தாபிதஃ 4.1.44.
அவனது கழுத்தின் அடிப்பகுதியில் பிரகாசித்த நஞ்சால் அவன் எவ்வித வேதனையும் அடையவில்லை.
விலஸத்தரிசம்தநோதகச்சடயா தத்விரஹாபநுத்தயே
மணமுள்ள சந்தன நீரின் ஒளியால், பிரிவின் துயரத்தை அவன் நீக்குகிறான்.
ஸகலப்ரமமேஷ நாஶயேத்ஸ்ரகஹித்வாத்யபதேஶஜம் ஹரஃ
மாலைகள் போன்றவற்றின் உபதேசத்தால் எழும் எல்லா மயக்கத்தையும் ஹரன் அழிக்கிறான்.
ஸ்ம்ரு'திமாத்ரபதம்கதோபி யஸ்த்ரிவித தாபமபாகரோத்யலம்
நினைவின் பாதையில் சென்றால்கூட, அவன் மூவகை துயரங்களையும் முற்றிலும் நீக்குகிறான்.
அபி காஶி ஸமாகதோऽநிலோ யதி காத்ராணி பரிஷ்வஜேந்மம
ஓ காசி, உன்னிடம் வந்த காற்று என் உடலை அணைத்தாலும்,
அகமிஷ்யதஹோகதம் ஸதாபோ நநு தக்ஷாம்கஜயாய ஏதிதஃ
தக்ஷனின் மகளுக்காக ஏற்றப்பட்ட வேதனை எப்படி வராமல் இருக்க முடியும்?
ந ததோஜ்சிததேஹயாதயா மம தக்ஷோத்பவயாமநோऽதுநோத்
உடலை விட்டு விலகிய வேதனை கூட, தக்ஷனின் மகளால் ஏற்பட்ட துன்பத்தைப் போல எனக்கு பாதிப்பளிக்கவில்லை.
அயி காஶி முதா கதா புநஸ்தவ லப்ஸ்யே ஸுகமம்கஸம்கஜம்
ஓ காசி, எப்போது மீண்டும் உன் உடலோடு சேர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் அந்த ஆனந்தத்தை அடைவேன்?
அயி காஶி விநாஶிதாகஸம்கே தவவிஶ்லேஷஜஆஶுஶுக்ஷணிஃ
ஓ காசி, பாவங்கள் அனைத்தும் அழிந்தபின்பு கூட, உன்னிடமிருந்து பிரிந்த துயரத்தின் தீயால் நான் சுடப்படுகிறேன்.
அகமந்மம தக்ஷஜா வியோகஜோ தவதுஃ ப்ராக்கிமவத்ஸுதௌஷதேந
தக்ஷனின் மகளிடமிருந்து பிரிந்த துயரத்தின் காய்ச்சல் என்னை வந்தடைந்தது; அதற்கு இமயமலைத் தாவரங்கள் போல மருந்து எதுவும் இல்லை.
மநஸேதி க்ரு'ணம்ஸ்ததா ஶிவஃ ஸுதராம் ஸம்வ்ரு'ததாபவைக்ரு'தஃ 4.1.44.
அப்போது சிவபெருமான், மனதில் அந்தக் கவலையால் முழுமையாக துயரத்தில் மூழ்கினார்.
ப்ரியயா வபுஷோர்தயாநயாப்யபரிஜ்ஞாத வியோககாரணஃ
அன்பானவளின் உடல் அருகில் இருந்தும், பிரிவுக்கான காரணம் அறியப்படவில்லை.
தவ பூதிரஹோ விபூதிதாத்ரீ ஸகலாபத்கலிகாபி பூததாத்ரீ
ஓ வளம் தரும் தேவியே, உன் மாட்சி எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதரவாகவும், எல்லா துன்பங்களையும் அழிப்பவளாகவும் உள்ளது.
த்வதநீக்ஷணதஃ க்ஷணாத்விபோ ப்ரலயம் யாம்தி ஜகம்தி ஶோச்யவத்
உம்முடைய பார்வை இல்லாமல் போனால், உலகங்கள் ஒரு கணத்தில் அழிந்து போகின்றன, ஏங்கத்தக்கதுபோல், பரமனே.
பவதஃ பரிதாபஹேதவோ ந பவம்தீம்து திவாகராக்நயஃ
சந்திரன், சூரியன், அக்கினி — இவை உமக்கு எந்த வேதனையும் உண்டாக்குவதில்லை.
புஜகாபுஜகாஃ ஸதைவ தேऽமீ ந விஷம் ஸம்க்ரமதே ச நீலகம்ட
நீலக்கண்டா, பாம்புகள் எப்போதும் உம்மை சுற்றி இருந்தாலும், அவற்றின் விஷம் உமக்கு பாதிப்பதில்லை.
இதி ஸம்ஸ்ரு'திஸம்பீஜஜநந்யாபிஹிதே ஹிதே
இவ்வாறு, பிறவிப் பந்தத்தின் காரணியாகிய அன்னை, நன்மை தரும் வார்த்தைகள் பேசினாள்.
ஸத்வரம் ஶிவயாஜ்ஞாயி த்ருவம் காஶ்யாஹ்ரு'தோஹரஃ
அப்போது, யாகத்திற்காக, சிவபெருமான் விரைவாக காசியிலிருந்து அழைத்து வரப்பட்டார்.
அதபாலஸகீ பூத தத்தத்காநநவீருதம்
அல்லது, சிறுவயது தோழிகளுடன் சேர்ந்து, அவள் அந்த காடுகளில் உள்ள செடிகளிடம் சென்றாள்.
க்ரு'தபும்டரீகஶோபாம் ஸ்மரஹரகாஶீம் புரீம் யாவஃ
புண்டரிக மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஸ்மரஹரனின் நகரமான காசியை அவர்கள் அடைந்தார்கள்.
தராதரேம்த்ரஸ்ய தராதிஸும்தரா ந மாம் ததாஸ்யாபி திநோதி தூர்ஜடே 4.1.44.
தூர்ஜடீ, பூமியின் அழகிய மலைகளும் அவளைப்போல் எனக்கு மகிழ்ச்சி தருவதில்லை.
ந யத்ர காஶ்யாம் கலிகாலஜம் பயம் ந யத்ர காஶ்யாம் மரணாத்புநர்பவஃ
காசியில் கலியுகத்தில் ஏற்படும் பயமும் இல்லை; மரணத்திற்கு பிறகு மறுபிறப்பும் இல்லை.
கிமத்ர நோ ஸம்தி புரஃ ஸஹஸ்ரஶஃ பதேபதே ஸர்வஸம்ரு'த்திபூமயஃ
இங்கே எது இல்லை? ஒவ்வொரு அடியிலும் ஆயிரக்கணக்கான வளமிக்க இடங்கள் உள்ளன.