ஶ்ருதி ஸ்ம்ரு'தி புராணம் ச வித்யோபநிஷதஸ்ததா
வேதம், ச்மிருதி, புராணங்கள், அதுபோல அறிவை உணர்த்தும் உபநிடதுகள்—
வேதாநுவசநம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மசர்ய தபோ தமஃ 4.1.41.
வேதங்களை ஓதிக் கற்ற பிறகு, துறவு, தவம், அடக்கம் ஆகியவற்றை கடைபிடிக்க வேண்டும்.
ஸ ஹி ஸர்வைர்விஜிஜ்ஞாஸ்ய ஆத்மைவாஶ்ரமவர்திபிஃ
வாழ்க்கை நிலைகளில் இருப்பவர்களுக்கு, தாமே அறியப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.
ஆத்மஜ்ஞாநேந முக்திஃ ஸ்யாத்தச்ச யோகாத்ரு'தே நஹி
தன்னை அறிதலால் விடுதலை கிடைக்கும்; அது யோகமில்லாமல் சாத்தியமில்லை.
நாரண்யஸம்ஶ்ரயாத்யோகோ ந நாநாக்ரம்த சிம்தநாத்
காட்டில் வாழ்வதாலும், பல நூல்களை சிந்திப்பதாலும் யோகம் கிடைக்காது.
ந ச பத்மாஸநாத்யோகோ ந வா க்ராணாக்ரவீக்ஷணாத்
பத்மாசனத்தில் அமர்வதாலும், மூக்கின் முனையில் பார்வையை நிலைநிறுத்துவதாலும் யோகம் கிடைக்காது.
அபியோகாத்ஸதாப்யாஸாத்தத்ரைவ ச விநிஶ்சயாத்
ஆனால், மனதை ஒருமைப்பாடு கொண்டு, எப்போதும் பயிற்சி செய்து, உறுதியுடன் முயற்சிப்பதால் யோகம் பெறலாம்.
ஆத்மக்ரீடஸ்ய ஸததம் ஸதாத்மமிதுநஸ்ய ச
எப்போதும் தன்னிலே மகிழ்ந்து, தன்னோடு இணைந்து இருப்பதினால் யோகம் உண்டாகும்.
அத்ராத்மவ்யதிரேகேண த்விதீயம் யோ ந பஶ்யதி
இங்கே, தன்னைத் தவிர வேறு எதையும் காணாதவன்—
ஸம்யோகஸ்த்வாத்மமநஸோர்யோக இத்யுச்யதே புதைஃ
தான் மற்றும் மனம் ஒன்றாக இணைவதே யோகம் என்று அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்.
விஷயேம்த்ரிய ஸம்யோகோ யோக இத்யப்யபம்டிதைஃ
ஆனால், அறியாதவர்கள், புலன்கள் பொருள்களுடன் சேர்வதே யோகம் என்று சொல்கிறார்கள்.
துர்நிவாரா மநோவ்ரு'த்திர்யாவத்ஸா ந நிவர்ததே 4.1.41.
மனத்தின் ஓட்டம் நிற்காதவரை, அதை அடக்குவது கடினம்.
வ்ரு'த்திஹீநம் மநஃ க்ரு'த்வா க்ஷேத்ரஜ்ஞே பரமாத்மநி
மனதை எண்ணங்களிலிருந்து விடுவித்து, அதை அறிவாளியான பரமாத்மாவிலே நிலைநிறுத்த வேண்டும்.
பஹிர்முகாநி ஸர்வாணி க்ரு'த்வா காந்யம்தராணி வை
வெளிப்புறமாக ஓடும் எல்லா புலன்களையும் உள்நோக்கி திருப்பி—
ஸர்வபாவவிநிர்முக்தம் க்ஷேத்ரஜ்ஞம் ப்ரஹ்மணி ந்யஸேத்
எல்லா நிலைகளிலிருந்தும் விடுபட்ட அறிவை, பரம்பொருளில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.
யந்நாஸ்தி ஸர்வலோகேஷு ததஸ்தீதி விருத்யதே
எல்லா உலகங்களிலும் இல்லாதது உள்ளது என்று சொல்வது முரண்பாடாகும்.
ஸ்வஸம்வேத்யம் ஹி தத்ப்ரஹ்ம குமாரீ ஸ்த்ரீ ஸுகம் யதா
அந்த பரம்பொருள், ஒரு கன்னிகை தனக்கு ஏற்படும் ஆனந்தத்தைத் தானே அறிந்துக்கொள்வதைப் போல, நேரடியாக அனுபவித்தால் மட்டுமே அறிய முடியும்.
நித்யாப்யஸநஶீலஸ்ய ஸ்வஸம்வேத்யம் ஹி தத்பவேத்
எப்போதும் பயிற்சி செய்யும் ஒருவருக்கு, அது கூட நேரடி அனுபவமாக மாறும்.
க்ஷணமப்யேகமுதகம் யதா ந ஸ்திரதாமியாத்
ஒரு கணம் கூட நீர் நிலையாக இருக்க முடியாதது போல,
அதோऽநிலம் நிரும்தீத சித்தஸ்ய ஸ்தைர்ய ஹேதவே
அதனால், மனம் நிலையாக இருக்க, மூச்சை அடக்க வேண்டும்.
ஆஸநம் ப்ராணஸம்ரோதஃ ப்ரத்யாஹாரஶ்ச தாரணா
உட்காரும் முறை, மூச்சை கட்டுப்படுத்தல், புலன்களை உட்கொள்ளாமல் விலக்குதல், மனதை ஒருமுகப்படுத்துதல்—
ஆஸநாநீஹ தாவம்தி யாவம்த்யோ ஜீவயோ நயஃ 4.1.41.
இங்கு உயிரினங்கள் எத்தனை இருக்கின்றனோ, அவ்வளவு உட்காரும் முறைகளும் உள்ளன.
ஏததப்யஸநாந்நித்யம் வர்ஷ்மதார்ட்யமவாப்நுயாத்
இதனை எப்போதும் பயிற்சி செய்தால், உடல் உறுதியை அடையலாம்.
தக்ஷிணம் சரணம் ந்யஸ்ய வாமோரூபரி யோகவித்
யோகத்தை அறிந்தவர், வலது காலை இடது தொடையில் வைக்க வேண்டும்.
கராப்யாம் தாரயேத்பஶ்சாதம்குஷ்டௌ த்ரு'டபம்தவித்
பின்னர், இரு கையாலும் பெருவிரலைக் கடுமையாக பிடித்து உறுதியாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
அதவா ஹ்யாஸநே யஸ்மிந்ஸுகமஸ்யோபஜாயதே
அல்லது, எந்த உட்காரும் நிலையில் நிம்மதியாக இருக்க முடியுமோ, அந்த நிலையில் அமரலாம்.
ந தோயவஹ்நிஸாமீப்யே ந ஜீர்ணாரண்யகோஷ்டயோஃ
நீர் அல்லது நெருப்பின் அருகிலும், பழைய காடுகள் அல்லது பசுக்களின் குடில்களிலும் அமரக்கூடாது.
கேஶபஸ்மதுஷாம்கார கீகஸாதி ப்ரதூஷிதே
முடி, புச்சி, நார்த்தூள், நிலக்கரி போன்றவற்றால் கெடுபிடிக்கப்பட்ட இடங்களில் அமரக்கூடாது.
ஸர்வபாதாவிரஹிதே ஸர்வேம்த்ரியஸுகாவஹே
எல்லா தடைகளும் இல்லாத, எல்லா புலன்களுக்கும் இன்பம் தரும் இடத்தில் அமர வேண்டும்.
நாதித்ரு'ப்தஃ க்ஷுதார்தோ ந ந விண்மூத்ரப்ரபாதிதஃ
மிகவும் திருப்தியாகவோ, பசிக்குட்டியாகவோ, அல்லது சிறுநீர், மலச்சிக்கல் போன்ற தொந்தரவுகளால் பாதிக்கப்படாத நிலையில் இருக்க வேண்டும்.