ஸர்வைஶ்வர்யகுணோபேதா ஸர்வஜ்ஞாநமயீ ஶுபா
அது எல்லா ஐசுவரியங்களும் கொண்டது, எல்லா அறிவும் நிறைந்தது, மங்களமானது.
ஸர்வைகவம்த்யா ஸர்வாத்யா ஸர்வதா ஸர்வஸம்க்ரு'திஃ
அனைவராலும் வணங்கப்பட வேண்டியது, எல்லாவற்றிலும் முதன்மை, எப்போதும் இருப்பது, எல்லா படைப்புகளுக்கும் ஆதாரம்.
அம்தர்ததே பராக்யம் யத்ப்ரஹ்மஸர்வம்கமவ்யயம் ।। 4.1.26.
அந்த உன்னதமான, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த, அழியாத பரபிரம்மம் உள்ளுக்குள் மறைந்துவிட்டது.
அமூர்தம் யத்பராக்யம் வை தஸ்ய மூர்திரஹம் ப்ரியே
அன்பே, பரம் என்று அழைக்கப்படும் அந்த உருவமற்றது—அதற்கான உருவம் நான்தான்.
ததஸ்ததைகலேநாபி ஸ்வைரம் விஹரதாமயா
அப்போது, ஒரு கணம் கூட, நான் சுதந்திரமாகச் சுற்றித் திரிந்தபோது,
ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திம் த்வாம் ச மாயாம் குணவதீம் பராம்
அந்த முதன்மை இயற்கையையும், உன்னை — எல்லா குணங்களும் உடைய உயர்ந்த மாயையை — நான் கண்டேன்.
யுகபச்ச த்வயா ஶக்த்யா ஸாகம் காலஸ்வரூபிணா
அதே நேரத்தில், உன் சக்தியும், காலத்தின் வடிவத்துடன் சேர்ந்து,
ஸா ஶக்திஃ ப்ரக்ரு'திஃ ப்ரோக்தா ஸ புமாநீஶ்வரஃ பரஃ
அந்த சக்தியே இயற்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது; அந்த பரம்பொருளே புருஷன்.
பரமாநம்தரூபாப்யாம் பரமாநம்தரூபிணீ
இரு பேரானந்த வடிவங்களில், அவளே பேரானந்தத்தின் உருவம்.
முநே ப்ரலயகாலேபி ந தத்க்ஷேத்ரம் கதாசந
முனிவரே, உலகம் அழியும் நேரத்திலும், அந்த நிலம் ஒருபோதும் அழிவதில்லை.
ந யதா பூமிவலயம் ந யதாऽபாம் ஸமுத்பவஃ
பூமியின் வளையமும் இல்லாதபோது, நீரின் தோற்றமும் இல்லாதபோது,
இதம் ரஹஸ்யம் க்ஷேத்ரஸ்ய வேத கோபி ந கும்பஜ
இந்த நிலத்தின் ரகசியம் யாருக்கும் தெரியாது, கும்பஜா.
ஶ்ரத்தாலவே விநீதாய த்ரிகாலஜ்ஞாநசக்ஷுஷே 4.1.26.
நம்பிக்கையுள்ளவனும், பணிவுள்ளவனும், மூன்று காலங்களையும் அறிந்த பார்வையுள்ளவனுக்கே இது கூறப்படுகிறது.
அவிமுக்தம் ததரப்ய க்ஷேத்ரமேததுதீர்யதே
அந்த நாளிலிருந்து, இந்த நிலம் அவிமுக்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
(பர்யம்க) அபாவஃ கல்ப்யதே மூடைர்யதா ச ஶிவயோஸ்தயோஃ
(பர்யங்கம்) சிவனும் சிவையும் பற்றிய இந்த நிலம் இல்லை என்று அறியாமை உடையோர் எண்ணுகிறார்கள்.
அநாராத்ய மஹேஶாநமநவாப்ய ச காஶிகாம்
மகேசுவரனை வழிபடாமல், காசியை அடையாமல்,
அஸ்யாநம்தவநம் நாம புரா காரி பிநாகிநா
இதற்கு முன்பு பினாகி உருவாக்கியது; இது ஆனந்தவனம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஆநம்தகம்தபீஜாநாமம்குராணி யதஸ்ததஃ
பேரானந்தத்தின் விதைகளிலிருந்து இங்கு முளைகள் தோன்றுகின்றன என்பதால்,
அவிமுக்தமிதி க்யாதமாஸீதித்தம் கடோத்பவ
அதனால், கதோத்பவா, இது அவிமுக்தம் என்று பெயர் பெற்றது.
ப்ராகாநம்தவநே தத்ர ஶிவயோ ரமமாணயோஃ
ஆனந்தவனத்திற்கு முன், அங்கு சிவனும் சிவையும் மகிழ்ந்தார்கள்.
யஸ்மிந்ந்யஸ்தே மஹாபாரே ஆவாம் ஸ்வஃ ஸ்வைரசாரிணௌ
அந்த பெரிய பாரம் அங்கு வைக்கப்பட்டபோது, நாங்கள் இருவரும் எங்கள் உலகத்தில் சுதந்திரமாகச் சென்றோம்.
ஸ ஏவ ஸர்வம் குருதே ஸ ஏவ பரிபாதி ச
அவரே அனைத்தையும் செய்கிறார்; அவரே எல்லாவற்றையும் காப்பாற்றுகிறார்.
சேதஃஸமுத்ரமாகும்ச்ய சிம்தாகல்லோலதோலிதம் 4.1.26.
சிந்தனையின் அலைகளால் அசைந்த மனசின் பெருங்கடலை ஒருங்கே கொண்டு வந்தான்.
யஸ்ய ப்ரஸாதாத்திஷ்டாவஃ ஸுகமாநம்தகாநநே
அவனது அருளால் நாங்கள் ஆனந்த வனத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் தங்கியிருக்கிறோம்.
ஸம்ப்ரதார்யேதி ஸ விபுஃ ஸர்வதஶ்சித்ஸ்வரூபயா
இவ்வாறு எண்ணி, அந்த பரமன் எல்லா இடங்களிலும் அறிவாகவே நிறைந்திருக்கிறான்.
ஸவ்யே வ்யாபாரயாம்சக்ரே த்ரு'ஶமம்கே ஸுதாமுசம்
இடது கையால், அமுதம் பொழியும் கண்களை அவன் இயக்கினான்.
ஶாம்தஃ ஸத்த்வகுணோத்ரிக்தோ காம்பீர்ய ஜிதஸாகரஃ
அமைதியுடன், சத்துவ குணம் மிகுந்தவன், ஆழமானவன், கடலை வென்றவன்.
இம்த்ரநீலத்யுதிஃஶ்ரீமாந்பும்டரீகோத்தமேக்ஷணஃ
வெண்ணீலம் போன்ற ஒளியுடன், மகிமைமிக்கவன், உன்னதமான தாமரை போன்ற கண்கள் உடையவன்.
லஸத்ப்ரசம்டதோர்தம்ட யுகலத்வயராஜிதஃ
ஒளி வீசும் வலிமையான இரு தோள்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன்.
ஏகஃ ஸர்வகுணாவாஸஸ்த்வேகஃ ஸர்வகலாநிதிஃ
அவன் ஒருவனே எல்லா நற்குணங்களுக்கும் இல்லம், அவனே எல்லா கலைகளுக்கும் ஆதாரம்.