மஹாப்ரலய காலே ச நஷ்டே ஸ்தாவரஜம்கமே
பெரிய அழிவின் நேரத்தில், நிலையாகவும் அசையாமலும் உள்ள அனைத்தும் அழிந்துவிடும் போது,
அசம்த்ரமநஹோராத்ரமநக்ந்யநிலபூதலம்
அப்போது சந்திரனும், மனமும், பகலும் இரவும், நெருப்பும், காற்றும், பூமியும் எதுவும் இருக்காது.
த்ரஷ்ட்ரு'த்வாதி விஹீநம் ச ஶப்தஸ்பர்ஶஸமுஜ்சிதம் 4.1.26.
அங்கே காண்பவர், காண்பது என்பவை இல்லாமல், ஒலி, தொடுதல் ஆகியவை எல்லாம் நீங்கியிருக்கின்றன.
இத்தம் ஸத்யம்ததமஸி ஸூசீபேத்யே நிரம்தரே
அப்படி உண்மையான, ஊடுருவ முடியாத இருளில், இடையறாத நிலையில்,
அமநோகோசரோவாசாம் விஷயம் ந கதம்சந
அது மனதால் எட்ட முடியாதது; எந்த வகையிலும் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது.
அஹ்ரஸ்வதீர்கமலகுகுருத்வபரிவர்ஜிதம்
அதில் குறைவு, நீளம், இலகு, கனம் ஆகிய எந்த ஒரு தன்மையும் இல்லை.
அபிதத்தே ஸ சகிதம் யதஸ்தீதி ஶ்ருதிஃ புநஃ
இருப்பினும், வேதம் மறுபடியும் தயங்கியபடி 'அது உள்ளது' என்று சொல்கிறது.
அப்ரமேயமநாதாரமவிகாரமநாக்ரு'தி
அது அளவிட முடியாதது, ஆதாரம் இல்லாதது, மாற்றமற்றது, வடிவமற்றது.
நிர்விகல்பம் நிராரம்பம் நிர்மாயம் நிருபத்ரவம்
அதில் வேறுபாடு இல்லை, ஆரம்பம் இல்லை, மாயை இல்லை, கலக்கம் இல்லை.
தஸ்யைகலஸ்ய சரதோ த்விதீயேச்சா பவத்கில
அந்த ஒன்றே தனியாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது, அதற்கு இரண்டாவது ஆசை தோன்றியதாகச் சொல்கிறார்கள்.
ஸர்வைஶ்வர்யகுணோபேதா ஸர்வஜ்ஞாநமயீ ஶுபா
அது எல்லா ஐசுவரியங்களும் கொண்டது, எல்லா அறிவும் நிறைந்தது, மங்களமானது.
ஸர்வைகவம்த்யா ஸர்வாத்யா ஸர்வதா ஸர்வஸம்க்ரு'திஃ
அனைவராலும் வணங்கப்பட வேண்டியது, எல்லாவற்றிலும் முதன்மை, எப்போதும் இருப்பது, எல்லா படைப்புகளுக்கும் ஆதாரம்.
அம்தர்ததே பராக்யம் யத்ப்ரஹ்மஸர்வம்கமவ்யயம் ।। 4.1.26.
அந்த உன்னதமான, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த, அழியாத பரபிரம்மம் உள்ளுக்குள் மறைந்துவிட்டது.
அமூர்தம் யத்பராக்யம் வை தஸ்ய மூர்திரஹம் ப்ரியே
அன்பே, பரம் என்று அழைக்கப்படும் அந்த உருவமற்றது—அதற்கான உருவம் நான்தான்.
ததஸ்ததைகலேநாபி ஸ்வைரம் விஹரதாமயா
அப்போது, ஒரு கணம் கூட, நான் சுதந்திரமாகச் சுற்றித் திரிந்தபோது,
ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திம் த்வாம் ச மாயாம் குணவதீம் பராம்
அந்த முதன்மை இயற்கையையும், உன்னை — எல்லா குணங்களும் உடைய உயர்ந்த மாயையை — நான் கண்டேன்.
யுகபச்ச த்வயா ஶக்த்யா ஸாகம் காலஸ்வரூபிணா
அதே நேரத்தில், உன் சக்தியும், காலத்தின் வடிவத்துடன் சேர்ந்து,
ஸா ஶக்திஃ ப்ரக்ரு'திஃ ப்ரோக்தா ஸ புமாநீஶ்வரஃ பரஃ
அந்த சக்தியே இயற்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது; அந்த பரம்பொருளே புருஷன்.
பரமாநம்தரூபாப்யாம் பரமாநம்தரூபிணீ
இரு பேரானந்த வடிவங்களில், அவளே பேரானந்தத்தின் உருவம்.
முநே ப்ரலயகாலேபி ந தத்க்ஷேத்ரம் கதாசந
முனிவரே, உலகம் அழியும் நேரத்திலும், அந்த நிலம் ஒருபோதும் அழிவதில்லை.
ந யதா பூமிவலயம் ந யதாऽபாம் ஸமுத்பவஃ
பூமியின் வளையமும் இல்லாதபோது, நீரின் தோற்றமும் இல்லாதபோது,
இதம் ரஹஸ்யம் க்ஷேத்ரஸ்ய வேத கோபி ந கும்பஜ
இந்த நிலத்தின் ரகசியம் யாருக்கும் தெரியாது, கும்பஜா.
ஶ்ரத்தாலவே விநீதாய த்ரிகாலஜ்ஞாநசக்ஷுஷே 4.1.26.
நம்பிக்கையுள்ளவனும், பணிவுள்ளவனும், மூன்று காலங்களையும் அறிந்த பார்வையுள்ளவனுக்கே இது கூறப்படுகிறது.
அவிமுக்தம் ததரப்ய க்ஷேத்ரமேததுதீர்யதே
அந்த நாளிலிருந்து, இந்த நிலம் அவிமுக்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
(பர்யம்க) அபாவஃ கல்ப்யதே மூடைர்யதா ச ஶிவயோஸ்தயோஃ
(பர்யங்கம்) சிவனும் சிவையும் பற்றிய இந்த நிலம் இல்லை என்று அறியாமை உடையோர் எண்ணுகிறார்கள்.
அநாராத்ய மஹேஶாநமநவாப்ய ச காஶிகாம்
மகேசுவரனை வழிபடாமல், காசியை அடையாமல்,
அஸ்யாநம்தவநம் நாம புரா காரி பிநாகிநா
இதற்கு முன்பு பினாகி உருவாக்கியது; இது ஆனந்தவனம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஆநம்தகம்தபீஜாநாமம்குராணி யதஸ்ததஃ
பேரானந்தத்தின் விதைகளிலிருந்து இங்கு முளைகள் தோன்றுகின்றன என்பதால்,
அவிமுக்தமிதி க்யாதமாஸீதித்தம் கடோத்பவ
அதனால், கதோத்பவா, இது அவிமுக்தம் என்று பெயர் பெற்றது.
ப்ராகாநம்தவநே தத்ர ஶிவயோ ரமமாணயோஃ
ஆனந்தவனத்திற்கு முன், அங்கு சிவனும் சிவையும் மகிழ்ந்தார்கள்.