கௌஸ்துபோத்பாஸிதஹ்ரு'தஃ பீதகௌஶேயவாஸஸஃ
கௌஸ்துபம் ஒளிரும் இதயம் கொண்டவன், மஞ்சள் பட்டு vasthiram அணிந்தவன்,
மருத்வதாதிமஹதீ சிம்தாऽப்தா தத்தபோபயாத்
மருதின் தந்த பெரும் கவலை, அந்த தவத்தால் ஏற்பட்டது.
ஸமர்தஸ்த்வப்ஸரோவர்கோ நியம்தும் யமிநாம் யமாந்
அப்சரஸ்கள் குழு, தம்மை கட்டுப்படுத்தும் தவசிகளை கட்டுப்படுத்தும் வல்லமை பெற்றவர்கள்.
தபஸ்விநாம் தபோ ஹம்தும் த்வௌ மத்ஸாஹாய்யகாரிணௌ
தவம் செய்பவர்களின் தவத்தை அழிக்க, இருவர் எனக்கு துணை செய்கிறார்கள்.
ஏக ஏவ கிலோபாயோ பாலே மே ப்ரபவிஷ்யதி
இந்தக் குழந்தைக்கு உண்மையில் ஒரு வழி மட்டுமே பலனளிக்கும்.
பாலத்வாத்பீஷிதோ பூதைஸ்தபஸ்த்யக்ஷ்யத்யஸௌ த்ருவம்
குழந்தைத் தனமால், பேய்களால் பயந்து, அவன் தவத்தை நிச்சயம் கைவிடுவான்.
பல்லூகாகாரஸர்வாம்க உஷ்ட்ரலம்பஶிரோதரஃ
கரடியின் உருவம் முழு உடலிலும், ஒட்டகத்தின் போல் தலை தொங்கியவனாக,
தம் வ்யாக்ரவதநஃ கஶ்சித்வ்யாதாய விகடாநநம்
யாரோ ஒருவர் புலி முகத்துடன், பயங்கரமான வாயை திறந்து,
ரயாத்து மாம்ஸகம் பும்ஜந்கஶ்சித்விகடதம்ஷ்ட்ரகஃ
மற்றொருவர், கொடிய பற்களுடன், உடலிலிருந்து இறைச்சியை உண்டு,
அதிதீக்ஷ்ணைர்விஷாணாக்ரைஸ்தடாநுச்சாந்விதாரயந் 4.1.20.
மிகக் கூரிய கொம்புகளால், உறுப்புகளை உயர்த்தி, கிழிக்கிறார்.
கஶ்சித்தி பந்நகீ பூய படாடோபபயாநகஃ
யாரோ ஒருவர், பாம்பாக மாறி, நாகபாம்பின் சத்தத்தால் பயமுறுத்துகிறார்.
கஶ்சிச்ச மஹிஷாகாரஃ க்ஷிபஞ்ஶ்ரு'ம்காக்ரதோ கிரோந்
மற்றொருவர், எருமை வடிவில், கொம்புகளின் முனைகளை மலைக்குத் தூக்கி எறிகிறார்.
கஶ்சித்தாவாநலாலீட கர்ஜூரத்ருமஸந்நிபம்
ஒருவர் காட்டுத் தீயால் சுடப்பட்டு, பனையமரத்தைப் போலத் தோன்றினார்.
மௌலிஜைரப்ரஸம்கர்ஷம் குர்வந்தீர்கக்ரு'ஶோதரஃ
அவரது முடி மேகங்களைத் தொடும் அளவுக்கு நீளமாக, வயிறு மெலிந்தும் நீளமாகவும் இருந்தது.
க்ரு'பாணபாணிர்பக்நாஸ்யோ வாமஹஸ்தகபாலத்ரு'த்
ஒரு கையில் வாள் பிடித்து, வாயும் உடைந்து, இடது கையில் ஒரு மண்டையையும் வைத்திருந்தார்.
விஶால ஸாலமாதாய குர்வந்கில கிலாரவம்
பெரிய சாளை மரத்தை பிடித்து, அவர் பெரும் சத்தத்துடன் கூவி அழைத்தார்.
தமஃ ஸம்கேதஸதநம் வ்யாக்ரம் வை வதநம் மஹத்
இருள் அவருக்குப் பறைபடாத உறைவிடம்; அவருடைய பெரிய வாய் புலியின் வாயைப் போல இருந்தது.
உலூகாகாரதாம் த்ரு'த்வா பூத்காரைரதிதாருணைஃ
ஆந்தையின் உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, மிகவும் பயங்கரமான கூக்குரல்கள் எழுப்பினார்.
யக்ஷிணீ காசிதாநீய ருதம்தம் கஸ்யசிச்சிஶும்
ஒரு யக்ஷிணி, ஒருவரின் அழும் குழந்தையைப் பிடித்து கொண்டாள்.
பிபாஸிதாத்ய ருதிரம் தேபி பாஸ்யாம்யஹம் துவ 4.1.20.
இன்று எனக்கு இரத்தம் குடிக்கவேண்டும் என்று ஏங்குகிறேன்; உன்னுடையதை நிச்சயம் குடிப்பேன் என்றாள்.
அநீய த்ரு'ணதாரூணி பரிஸ்தீர்ய ஸமம்ததஃ
புல்லும் மரக்கட்டைகளையும் கொண்டு, அவற்றைச் சுற்றிலும் பரப்பினாள்.
வேதாலீ ரூபமாஸ்தாய பம்க்த்வா காசித்தரூந்கிரீந்
ஒரு வேதாளி, வேறு உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, மலைகளையும் மரங்களையும் உடைத்தாள்.
அந்யா ஸுநீதிரூபேண தமபிப்ரேக்ஷ்ய தூரதஃ
மற்றொரு பெண், சுனீதி என்ற உருவம் கொண்டு, அவனைத் தூரத்தில் இருந்து பார்த்தாள்.
உவாச ச வசஶ்சாடு பஹுமாயா விநிர்மிதம்
அவள் இனிமையான சொற்களை, பல வஞ்சனையுடன் கலந்துப் பேசினாள்.
த்வதேகஶரணாம் வத்ஸ பத ம்ரு'த்யுர்ஜிகாம்ஸதி
என் காப்பு நீ மட்டுமே; பிள்ளையே, மரணம் என்னை அழிக்க விரும்புகிறது என்றாள்.
ப்ரதிக்ராமம் ப்ரதிபுரம் ப்ரத்யத்வம் ப்ரதிகாநநம்
ஊரிலிருந்து ஊருக்கும், நகரம்தோறும், பாதை வழியாகவும் காட்டில் கூடவும், நான் தேடிக்கொண்டே வந்தேன்.
யதா ப்ரப்ரு'தி ரே பால நிரகாத்தபஸே பவாந்
பிள்ளாய், நீ தவம் செய்யப் புறப்பட்ட நாளிலிருந்து—
தைஸ்தைஃ ஸபத்நீதுர்வாக்யைர்துநோபி த்வம் யதார்பக
உன் இணைமனைவி கூறிய கடுமையான வார்த்தைகளால், நீ குழந்தை போலவே வேதனையடைந்திருக்கிறாய்.
ந நித்ராமி ந ஜாகர்மி நாஶ்நாமி ந பிபாம்யஹம்
நான் தூங்கவும் இல்லை, விழித்திருக்கவும் இல்லை; சாப்பிடவும் இல்லை, குடிக்கவும் இல்லை.
நித்ராதரித்ரநயநா ஸ்வப்நேபி ந தவாநநம் 4.1.20.
தூக்கமற்ற கண்கள்; கனவில் கூட உன் முகம் எனக்குத் தெரியவில்லை.