மாயாமயீம் ததஶ்சாயாம் ஸவர்ணாம் நிர்மமே ஸ்வதஃ
பின்னர் அவன் தன்னிலிருந்து மாயையால் ஆன சாயையை, சவர்ணையை உருவாக்கினான்.
தவாஜ்ஞாகாரிணீம் தேவி ஶாதி மாம் கரவாணி கிம்
உன் ஆணையை ஏற்கும் தேவியே, என்னை உத்தரவிடு; நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
அஹம் யாஸ்யாமி ஸதநம் த்வஷ்டுஸ்த்வம் புநரத்ர மே
நான் த்வஷ்டாவின் இல்லத்திற்கு போவேன்; நீ இங்கேயே எனக்காக இரு.
மநுரேஷ யமாவேதௌ யமுநா யம ஸம்ஜ்ஞகௌ
இந்த மனுவும், இந்த இருவரும்—யமுனையும் யமனும்—சஞ்ச்ஞாவின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
அநாக்யேயமிதம் வ்ரு'த்தம் த்வயா பத்யௌ ஶுசிஸ்மிதே 4.1.17.
அழகாகப் புன்னகை பூக்கும் பெண்ணே, இந்த நிகழ்வை நீ உன் கணவரிடம் சொல்லக்கூடாது.
ஆகசக்ரஹணாந்நாஹமாஶாபாச்ச கதாசந
வானாலும், ஆசையாலும், என்னை எவரும் பிடிக்க முடியாது.
இத்யாதிஶ்ய ஸவர்ணாம் ஸா ததேத்யுக்தா ஸவர்ணயா
அவ்வாறு சொல்லியபோது, சவர்ணாவும் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டாள்.
பிதஃ ஸோடும் ந ஶக்நோமி தேஜஸ்தேஜோநிதேரஹம்
அப்பா, உங்கள் ஒளியை நான் தாங்க முடியவில்லை; ஏனென்றால் நான் ஒளியின் மூலத்திலிருந்து பிறந்தவள்.
நிஶம்யோதீரிதம் தஸ்யாஃ பித்ராநிர்பர்த்ஸிதா பஹு
அவள் சொன்னதை கேட்டதும், அவளது தந்தை பலவகையில் கடுமையாக கண்டித்தார்.
சிம்தாமவாப மஹதீம் ஸ்த்ரீணாம் திக்சேஷ்டிதம் த்விதி
பெண்களின் நடத்தை வெட்கம் என்று எண்ணி, அவள் பெரும் கவலையில் ஆழ்ந்தாள்.
ஸ்வாதம்த்ர்யம் ந க்வசித்ஸ்த்ரீணாம் திகஸ்வாதம்த்ர்யஜீவிதம்
பெண்களுக்கு எங்கும் சுதந்திரம் இல்லை; அந்த சுதந்திர வாழ்க்கை வெட்கமாக இருக்கிறது.
த்யக்தம் பர்த்ரு'க்ரு'ஹம் மௌக்த்யாத்தம்த துவ்ரு'ர்த்தயா மயா
முடிவில்லாத அறியாமையாலும், தவறான செயலாலும், நான் என் கணவரின் வீட்டை விட்டு விலகிவிட்டேன்.
தத்ராஸ்தி ஸா ஸவர்ணா வை பரிபூர்ணமநோரதா
அங்கேயே, எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறிய சவர்ணா இருக்கிறாள்.
ததோதி சம்டஶ்சம்டாஶுஃ பித்ரோரதிபயம்கரஃ
அவளது தந்தை மிகவும் கொடூரமானவர், மிகவும் பயங்கரமானவர்.
ஸ்புடம் த்ரு'ஷ்டம் மயாத்யேதி ஸ்வகராம்காரகர்ஷ(ர்ப?)ணம் ।। 4.1.17.
இன்று, அவள் தன் கையால் எரியும் நெருப்புக் கல்லை இழுத்ததை நான் தெளிவாக பார்த்தேன்.
வயஶ்ச ப்ரதமம் சாரு ரூபம் த்ரைலோக்யகாம்க்ஷிதம்
அவளது வயது இளமை பூரணமாக உள்ளது; அவளது அழகு மூன்று உலகத்தாரும் விரும்பும் வகையில் உள்ளது.
பதிஶ்ச தாத்ரு'க்ஸர்வஜ்ஞோ லோகசக்ஷுஸ்தமோபஹஃ
அவளது கணவர் எல்லாம் அறிந்தவர், உலகிற்கு கண்கள் போன்றவர், இருளை நீக்கும் சக்தி உள்ளவர்.
மஹ்யம் ஶ்ரேயஃ கதம் வா ஸ்யாதிதி ஸா பரிசிம்த்ய ச
எனக்கு நல்லது எப்படிச் சாத்தியமாகும் என்று அவள் ஆழமாக யோசித்தாள்.
உத்தராம்ஶ்ச குரூந்ப்ராப சரம்தீ நீரஸம்த்ரு'ணம் தபோபலேந தத்பத்யுஃ ஸஹிஷ்யே தேஜ இத்யலம்
பின்னர், வடக்கு குருக்கள் நிலத்தில், சுவையில்லாத புல்லில் நடந்து, 'என் கணவரின் தவத்தின் பலத்தால் நான் அவருடைய ஒளியை தாங்குவேன், போதும்' என்று தீர்மானித்தாள்.
மந்யமாநோத தாம் ஸம்ஜ்ஞாம் ஸவர்ணாயாம் ததா ரவிஃ
அப்போது சவர்ணாவின் எண்ணத்தை சூரியன் கவனித்தான்.
ஶநைஶ்சரம் த்விதீயம் ச ஸுதாம் பத்ராம் த்ரு'தீயிகாம்
அவன் சனியை இரண்டாவது மகனாகவும், பத்திரையை மூன்றாவது மகளாகவும் உருவாக்கினார்.
சகாராப்யதிகம் ஸ்நேஹம் ந ததா பூர்வஜேஷ்வத
முன்னிருந்த மனைவிகளைவிட அவளிடம் அதிகமான பாசத்தை அவர் காட்டினார்.
கநிஷ்டேஷ்வதிகம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸாவர்ண்யாதிஷு நோ யமஃ
சாவர்ணி முதலான குலங்களில் இளையவர்களிடம் அதிகமான புண்ணியம் காணப்பட்டாலும், யமன் அவர்களுக்கு தண்டனை விதிப்பதில்லை.
பதா ஸம்தர்ஜயாமாஸ யமஃ ஸம்ஜ்ஞாஸரூபிணீம்
யமன், அறிவின் உருவாக இருந்தவளை தனது காலை காட்டி பயமுறுத்தினார்.
ஜிகாம்ஸதா த்வயா பாப மாம் யதம்க்ரிஃ ஸமுத்யதஃ 4.1.17.
பாவி, என்னை அழிக்க விரும்பி, என் மேல் தீங்கு செய்ய நீ உன் காலை உயர்த்தினாய்.
ததோ பகவதே ஶப்துமுத்யதே ஸா ஶஶம்ஸ ஹ 4.1.17.
பெரியவரை சபிக்க முனைந்தபோது, அவள் அதை அறிவித்தாள்.
தேவௌ தஸ்மாதஜாயேதாமஶ்விநௌ பிஷஜாம்வரௌ 4.1.17.
அவர்களிடமிருந்து அசுவினிகள் எனும் இரு தேவர்கள், மருத்தவர்களில் சிறந்தவர்கள், பிறந்தார்கள்.
ஶ்ருத்வாऽத்யாயமிமம் புண்யம் க்ரஹபீடா ந ஜாயதே
இந்த புண்ணியமான அத்தியாயத்தை கேட்டால், கிரகங்களால் ஏற்படும் துன்பம் வராது.
அகஸ்திருவாச இதி ஶ்ரு'ண்வந்கதாம் ரம்யாம் ஶிவஶர்மாऽத மாதுரஃ
அகத்தியர் கூறினார்: இவ்வாறு அந்த இனிய கதையை கேட்கும் போது, மாதுராவைச் சேர்ந்த சிவசர்மா—
நேத்ரயோஃ ப்ராகுணீ சக்ரே ததஃ ஸப்தர்ஷிமம்டலம்
அவர் தன் கண்களை உரசிக் கொண்டு, பின்னர் சப்தரிஷி நட்சத்திரத்தைப் பார்த்தார்.