கரதாடிதபாநீயஶப்ததிங்முகநாதிபிஃ
கைகளால் தண்ணீரை அடித்துச் சத்தம் எழுப்பி, எல்லா திசைகளிலும் ஒலிகள் கேட்டன.
தேஷாம் மத்யே ததர்ஶாத ஸமாதிஸ்தஃ ஸ கர்தமஃ
அவர்களுக்கிடையில், தியானத்தில் மூழ்கிய கார்தமர், இவை அனைத்தையும் பார்த்தார்.
கயாசிஜ்ஜலதேவ்யாத தஸ்மாச்சக்ரூரயாதஸஃ
அப்போது, ஏதோ ஒரு நீர் தேவியின் செயலால், அங்கிருந்து ஒரு கொடூரமான நீரினம் வெளியே வந்தது.
நிர்பர்த்ஸ்ய ஸரிதாம்நாதம் கேநசித்ருத்ரரூபிணா
அந்த பயங்கரமான உயிர், ருத்ரனின் உருவம் எடுத்து, நதிகளின் அதிபதியை கடிந்து கூறியது.
குதோ ஜலாநாமதிப ஶிவபக்தஸ்ய பாலகஃ
"நீரின் அதிபதி, சிவபக்தனான ஒரு சிறுவனை நீ எவ்வாறு துன்புறுத்தினாய்?
அஜ்ஞாத்வா ஶிவஸாமர்த்யம் பவதாசிரமாஸிதஃ
சிவனின் சக்தியை அறியாமல், நீ அவசரமாக நடந்துகொண்டாய்.
பாலம் ரத்நைரலம்க்ரு'த்ய பத்த்வா தம் ஶிஶுமாரகம்
அந்த சிறுவனை ரத்தினங்களால் அலங்கரித்து, அந்தச் சிறிய முதலைக்கு கட்டினார்கள்.
நத்வா விஜ்ஞாபயத்தம் ச நாபராத்யாம்யஹம் விபோ
வணங்கி, அவன் கூறினான்: "பிரபுவே, நான் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை."
பக்தகல்பதரோ ஶம்போऽநேநாயம் துஷ்டயாதஸா 4.1.12.
"பக்தர்களுக்குப் பரிசளிக்கும் மரமான சம்பு, இந்தக் கொடிய நீரினம் மூலம்—
கணேந தேந விஜ்ஞாய ஶம்போரத மநோகதம்
அந்த பணி, சம்புவின் மனதில் உள்ளதை அறிந்து,
க்ரு'ஹாணேமம் ஸ்வதநயம் பார்ஷதே ஶம்கராஜ்ஞயா
"சங்கரனின் கட்டளையின்படி, உன் சொந்த மகனை எடுத்துக்கொள், பணி."
ஸமாதிஸமயே ஸர்வமிதி ஶ்ரு'ண்வந்நுதாரதீஃ
தியான நேரத்தில், இவை அனைத்தையும் கேட்ட அந்த உயர்ந்த மனம் கொண்டவர்—
ஸம்பஶ்யதே ஶிஶும் தாவத்புரதஃ ஸமவைக்ஷத
அவர் அந்தச் சிறுவனை தன்னெதிரில் நேராகக் கவனமாகப் பார்த்தார்.
தோயார்த்ரகாகபக்ஷாக்ரம் கஷாயநயநாம்சலம்
அந்தச் சிறுவனின் காகம் போல் கருப்பு முடி நீரில் நனைந்து, உடை ஓரம் கறைபட்டிருந்தது.
க்ரு'தப்ரணாமமாலிம்க்ய ஜிக்ரம்ஸ்தந்முகபம்கஜம்
அவன் பணிவுடன் வணங்கி, அவனை அணைத்து, அவன் முகம் தாமரைப்போல் மணமோசித்ததை ஆழமாக காற்றை இழுத்து மகிழ்ந்தான்.
ஶதாநிபம்சவர்ஷாணி ப்ரணிதாநஸ்திதஸ்ய ஹி
ஐந்நூறு ஆண்டுகள், அவன் ஆழமான தியானத்தில் முழுமையாக மூழ்கி இருந்தான்.
கர்தமோபி ச தத்காலமஜ்ஞாஸீத்க்ஷணஸம்கதம்
அந்த நேரத்தில், கார்தமனும் அந்தக் கணம் எவ்வளவு விரைவாக கடந்தது என்பதை உணரவில்லை.
ததஸ்தம் தநயஃ ப்ரு'ஷ்ட்வா பிதரம் ப்ரணிபத்ய ச
பின்னர், மகன் தந்தையை வணங்கி, மரியாதையுடன் கேள்வி கேட்டான்.
தத்ர தப்த்வா தபோ கோரம் லிம்கம் ஸம்ஸ்தாப்ய ஶாம்பவம் 4.1.12.
அங்கே கடுமையான தவம் செய்து, ஶாம்பவம் எனும் லிங்கத்தை நிறுவினான்.
ஆவிராஸீந்மஹாதேவஸ்துஷ்டஸ்தத்தபஸா ததஃ
அந்த தவத்தால் மகிழ்ந்து, மகாதேவன் அங்கே தோன்றினார்.
கார்தமிருவாச யதி நாத ப்ரஸந்நோஸி பக்தாநாமநுகம்பக
கார்தமன் கூறினான்: "ஓ ஆண்டவரே, நீங்கள் என்மீது மகிழ்ச்சி கொண்டிருப்பீர்கள் என்றால், பக்தர்களுக்கு கருணை காட்டும் நீங்கள்..."
இதி ஶ்ருத்வா மஹேஶாநஃ ஸர்வசிம்திததஃ ப்ரபுஃ
இதை கேட்டதும், எல்லா ஆசைகளையும் அருளும் மகேஶானன் பேசினார்.
ரத்நாநாமப்திஜாதாநாமப்தீநாம் ஸரிதாமபி
கடலில் பிறந்த எல்லா மாணிக்கங்களிலும், கடல்களிலும், நதிகளிலும்,
ஜலாஶயாநாம் ஸர்வேஷாம் ப்ரதீச்யாஶ்சாபி வைதிஶஃ
எல்லா நீர்நிலைகளிலும், மேற்கு மற்றும் பிற திசைகளிலும்,
ததாமி வரமந்யம் ச ஸர்வேஷாம் ஹிதகாரகம்
நான் உனக்கு இன்னொரு வரம் அளிக்கிறேன்; அது அனைவருக்கும் நன்மை தரும்.
வருணேஶமிதி க்யாதம் வாராணஸ்யாம் ஸுஸித்திதம்
அது வாரணாசியில் 'வருணேஶன்' என்று புகழ்பெற்று, சிறந்த Siddhi-ஐ அளிக்கும் தெய்வமாகும்.
ஆராதிதம் ஸதா பும்ஸாம் ஸர்வஜாட்யவிநாஶக்ரு'த்
அது எப்போதும் மனிதர்களால் வழிபடப்படுகிறது; அது எல்லா மந்தத்தையும் நீக்குகிறது.
ந ஸம்தாபபயம் தேஷாம் நாபாயமரணம் க்வசித்
அவர்களுக்கு துயரம் இல்லை, பயமும் இல்லை, எப்போது வேண்டுமானாலும் மரண அபாயமும் இல்லை.
நீரஸாந்யந்நபாநாநி வருணேஶ்வர ஸம்ஸ்ம்ரு'தேஃ 4.1.12.
வருணேஶ்வரனை நினைத்தால், சுவையில்லாத உணவு, பானங்களும் இனிமையாக மாறும்.
இதம் வருணலோகஸ்ய ஸ்வரூபம் தே நிரூபிதம்
இது தான் வருணலோகத்தின் உண்மையான இயல்பு; இது உனக்கு விளக்கப்பட்டது.