ரோஹிதோऽரண்யமஹிஷமுத்தர்ஷதி நிராகுலஃ
சிவப்பு மான், காட்டுப் பசுவை அஞ்சாமல் அணுகுகிறது.
ஹும்டௌ ச மும்ட யுத்தாய ந ஸஜ்ஜேதே ஜயைஷிணௌ
போர்க்களத்தில், தலையழித்தவரும் முடிவெட்டவரும், வெற்றி விரும்பினாலும், போரிட மாட்டார்கள்.
த்ரு'ண்வம்தி த்ரு'ணகுல்மாதீந்ஶ்வாபதாஸ்த்வாபதாஸ்பதம் 4.1.3.
பிராணிகள், ஆபத்து நிறைந்த இடங்களான புல் மற்றும் புதர்களில் மேய்கின்றன.
யஃ ஸ்வார்தம் மாம்ஸபசநம் குருதே பாபமோஹிதஃ
தன் நலனுக்காக, பாவத்தில் மயங்கிச் சதை சமைப்பவன்—
பரப்ராணைஸ்து யே ப்ராணாந்ஸ்வாந்புஷ்ணம் தி ஹி துர்தியஃ
பிற உயிர்களை அழித்து, தங்கள் உயிரை வளர்க்கும் தீய மனம் கொண்டவர்கள்—
ஜாதுமாம்ஸம் ந போக்தவ்யம் ப்ராணைஃ கம்டகதைரபி
பிறந்த சதை, உயிர் கண்ணுக்குத் தெரியுமாயினும், உண்ணக்கூடாது.
வரமேதேஶ்வாபதா வை மைத்ராவருணி ஸேவயா
மைத்ராவருணி, இந்த துன்பங்கள் கூட உன்னுடைய சேவையால் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை.
பகோபி பல்வலே மத்ஸ்யாந்நாஶ்நாத்யக்ரேசராநபி
ஒரு நாரை கூட, குளத்தில் முன்னால் நடமாடும் மீன்களைத் தின்றுவிடாது.
ஏகதஃ ஸர்வமாம்ஸாநி மத்ஸ்யமாம்ஸம் ததகைதஃ
ஒருபுறம் எல்லா வகை இறைச்சியும், மறுபுறம் மீன் இறைச்சியும் — இவ்வாறு வித்தியாசம் உள்ளது.
ஶ்யேநோபி வர்திகாம் த்ரு'ஷ்ட்வா பவத்யேஷ பராங்முகஃ
ஒரு பருந்து கூட, காடை பறவையைப் பார்த்தால் அதிலிருந்து திரும்பி விடுகிறது.
ஸுசிரம் நரகாந்புக்த்வா மதிராபாநலம்படாஃ
மது குடிப்பதில் ஆசை கொண்டவர்கள், நீண்ட நாட்கள் நரகத்தில் துன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்.
அதஏவ புராணேஷு காதேதி பரிகீயதே
அதனால், புராணங்களில் இந்த பாடல் புகழப்பட்டதாக உள்ளது.
க்வ மாம்ஸம் க்வ ஶிவே பக்திஃ க்வ மத்யம் க்வ ஶிவார்சநம் 4.1.3.
இறைச்சியும் சிவபக்தியும் எங்கே ஒன்றாகும்? மதுவும் சிவபூஜையும் எங்கே சேரும்?
விநா ஶிவப்ரஸாதம் ஹி ப்ராம்திஃ க்வாபி ந நஶ்யதி
சிவபெருமானின் அருள் இல்லாமல், மயக்கம் எங்கும் ஒருபோதும் நீங்காது.
இத்யாஶ்ரமசராந்த்ரு'ஷ்ட்வா திர்யஞ்சோபி முநீநிவ
அவ்வாறு, அந்த முனிவர்களை பார்த்து, விலங்குகளும் முனிவர்கள் போல நடக்கின்றன.
யதோ விஶ்வேஶ்வரேணைதே திர்யஞ்சோப்யத்ரவாஸிநஃ
உலகநாதனின் அருளால், இங்கு வாழும் விலங்குகளும் கூட —
ஜ்ஞாத்வா க்ஷேத்ரஸ்ய மாஹாத்ம்யம் யோ வஸேத்க்ரு'தநிஶ்சயஃ
இந்தத் தலத்தின் பெருமையை அறிந்து, உறுதியுடன் இங்கு வாழும் ஒருவர் —
அவிமுக்தரஹஸ்யஜ்ஞா முச்யம்தே ஜ்ஞாநி நோ நராஃ
அவிமுக்த ரகசியத்தை அறிந்தவர்கள் விடுதலை பெறுகிறார்கள்; அறியாதவர்கள் அல்ல.
இத்யாஶ்சர்யபரா தேவா யாவத்யாம்த்யாஶ்ரமம் முநேஃ
அச்சரியப்பட்ட தேவர்கள், முனிவரின் ஆசிரமம் அடையும் வரை அங்கு தங்குகிறார்கள்.
ஸாரஸோ லக்ஷ்மணாகம்டே கம்டமாதாய நிஶ்சலஃ ௬௭ கம்டூயமாநா வரடா ஸ்வசம்சுபுடகோடிபிஃ
ஒரு நாரை, லக்ஷ்மணனின் கழுத்தைத் தன் அலகில் பிடித்து அசையாமல் நிற்கிறது; இரத்திழிகள் தங்கள் அலகின் முனைகளால் தங்களைச் சுரண்டிக்கொள்கின்றன.
நிருத்த்யமாந சக்ரேண சக்ரீக்ரேம்கிதபாஷணைஃ
சக்கரத்தைத் தடுத்துவைக்கும் சக்கரதாரி, சக்கரத்தின் ஓசையோடு பேசுகிறார்.
கலகம்டஃ கிலோத்கம்டம் மம்ஜுகும்ஜதி கும்ஜகஃ 4.1.3.
கருப்பு கழுத்து கொண்ட கூகூ பறவை, தன் துணையை நினைத்து வனத்தில் இனிமையாக கூவி அழைக்கிறது.
கேகீகேகாம் பரித்யஜ்ய மௌநம் திஷ்டதி தத்பயாத்
மயில், தன் குரலை விட்டுவிட்டு, அச்சத்தால் அமைதியாக நிற்கிறது.
படம்தீ ஸாரிகாஸாரம் ஶுகம்ஸம்போதயத்யஹோ
பெண் சாறிகை, சாறிகையின் பாடலைப் பாடி, கிளியிடம் அதை கற்றுக்கொடுக்கிறது.
கோகிலஃ கோமலாலாபைஃ கலயந்கிலகாகலீம்
குயில் இனிமையான குரலில், மென்மையாக அழைக்கிறது.
ம்ரு'காணாம் பக்ஷிணாமித்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா சேஷ்டாம் த்ரிவிஷ்டபம்
மான், பறவைகள் இப்படி நடக்கும் 모습을 பார்த்து, விண்ணவர்களும்
வரமேதேபக்ஷிம்ரு'காஃ பஶவஃ காஶிவாஸிநஃ
இந்த பறவைகள், மான்கள், அல்லது காசியில் வாழும் மற்ற உயிர்கள் ஆகி இருப்பது மேல்.
காஶீஸ்தைஃ பதிதைஸ்துல்யா ந வயம் ஸ்வர்கிணஃ க்வசித்
காசியில் வீழ்ந்தவர்களுக்கு நாம், எப்போதும் சமம் ஆக முடியாது—even if we are gods.
வரம் காஶீபுரீ வாஸோ மாஸோபவஸநாதிபிஃ
மாதம் முழுவதும் விரதம் இருப்பதைவிட, காசி நகரில் வாழ்வது மேலானது.
ஶஶகைர்மஶகைஃ காஶ்யாம் யத்பதம் ஹேலயாப்யதே
காசியில் முயல்கள், கொசுக்கள் காலடி இடும் அந்த இடமே—even the spot in Kāśī that is trodden upon by hares and mosquitoes—