ஸ்வபக்தாநாம் ச லோகேஷு தேவீநாம் தாஸ்யஸே ஸ்திதிம் பிடகாஸ்தாஃ ஸுகேநைவ ஶாமயிஷ்யஸி பூஜநாத்
உலகில், தேவியரின் பக்தர்களுக்கு நீ நிலைமையை அளிப்பாய்; அந்தப் பீடங்களை நீ எளிதாக வழிபாட்டால் அமைதிப்படுத்துவாய்.
இதம் ச ஶ்ரு'ம்கமாருஹ்ய பஶ்ய யுத்தம் யதா பவேத்
இப்போது இந்த மலைச்சிகரத்தை ஏறி, போர் எப்படி நடக்கிறது என்று பார்.
தாவம்தஃ கௌரவாஸ்த்வஸ்மாந்வயம் யாமஸ்த்வமூநிதி
கௌரவர்கள் எங்களை விட்டு ஓடுகிறார்கள்; நாங்கள் அவர்களைத் தொடர்ந்து சென்று, நீ அவர்களைப் பார்க்கிறாய்.
பர்பரீகஶிரஶ்சைவ கிரிஶ்ரு'ம்கமவாப்ய தத் ததோ யுத்தம் மஹதபூத்குருபாம்டவஸேநயோஃ ।।1.2.66.
பர்பரிகனின் தலை அந்த மலைச்சிகரத்தை அடைந்து, பிறகு குருவும் பாண்டவரும் இரு படைகளுக்கிடையே நடந்த மகா யுத்தத்தைப் பார்த்தது.
அஷ்டாதஶாஹேந ஹதா யே ச த்ரோணவ்ரு'ஷாதயஃ
பதினெட்டு நாட்களில், திரோணர் மற்றும் விருஷன் போன்றவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள்.
யுதிஷ்டிரோ ஜ்ஞாதிமத்யே கோவிம்தம் ஸமபாஷத
யுதிஷ்டிரன், தன் உறவினர்களிடையே கோவிந்தனை நோக்கி பேசினான்.
த்வயைவ நாதேந ஹரே நமஸ்தே புருஷோத்தம
நீயே எங்கள் காப்பாளர் ஹரியே, உன்னுக்கு வணக்கம், புருஷோத்தமா.
யேந த்வஸ்தா தார்தராஷ்ட்ராஸ்தம் நிராக்ரு'த்ய மாம் ந்ரு'ப
யாரால் தார்தராஷ்டிரர்கள் அழிக்கப்பட்டார்களோ, அவர் என்னை விட்டு விட்டு அதைச் செய்தார், அரசே.
த்ரு'ஷ்டத்யும்நம் பால்குநம் ச ஸாத்யகிம் மாம் ச பாம்டவ
த்ருஷ்டத்யும்னன், பாற்குனன், சாத்தியகி, நானும், பாண்டவா,
ந மயா ந த்வயா பார்த நாந்யேநாப்யரயோ ஹதாஃ
நான் அல்ல, நீயும் அல்ல, பார்த்தா, வேறு யாராலும் அந்த எதிரிகள் அழிக்கப்படவில்லை.
அஹம் ஹி ஸர்வதாக்ரஸ்தம் நரம் பஶ்யாமி ஸம்யுகே
போரில் நான் எப்போதும் முன்னிலை வகிக்கும் ஒருவரை பார்த்துள்ளேன்.
அத சேதஸ்தி த்வத்பௌத்ரமுச்சஸ்தம் வச்மி ஹம்த கஃ
உன் பேரன் உயர்ந்தவன் என்றால், நான் சொல்வேன்—யார் என்று கூறு.
உபஸ்ரு'த்ய ததோ பீமோ பர்பரீகமப்ரு'ச்சத
அதன்பின், பீமன் பர்பரீகரிடம் சென்று கேட்டான்.
ஸவ்யதஃ பம்சவக்த்ரஃ ஸ தக்ஷிணே சைகவக்த்ரதஃ ।। 1.2.66.
இடப்புறம் ஐந்து முகங்கள், வலப்புறம் ஒரு முகம் இருந்தது.
ஸவ்யதோ தஶஹஸ்தஶ்ச த்ரு'தஶூலாத்யுதாயுதஃ
இடப்புறம் பத்து கரங்கள், அவை எல்லாம் வேல் முதலான ஆயுதங்களை ஏந்தின.
ஸவ்யதஶ்ச ஜடாதாரீ தக்ஷிணே முகுடோச்சயஃ
இடப்புறம் ஜடைகள், வலப்புறம் உயர்ந்த கிரீடம் இருந்தது.
ஸவ்யதஶ்சம்த்ரதாரீ ச தக்ஷிணே கௌஸ்துபத்யுதிஃ
இடப்புறம் நிலாவை அணிந்திருந்தான்; வலப்புறம் கவ்ஸ்துபக் கறையின் ஒளி வீசியது.
ஈத்ரு'ஶோ மே நரோ த்ரு'ஷ்டோ ந சாந்யோ யோ ஜகாந தாந்
இப்படி ஒருவரை நான் பார்த்தேன்; அவரைத் தவிர வேறு யாரும் அவர்களை அழிக்கவில்லை.
ஸஸ்வநுர்தேவவாத்யாநி ஸாதுஸாத்விதி வை ஜகுஃ
தேவ வாத்தியங்கள் ஒலித்தன; 'அருமை, அருமை!' என்று குரல்கள் பாடின.
விலக்ஷஶ்சாபவத்பீமோ நிஶ்வாஸாம்ஶ்சாப்யமும்சத
பீமன் குழப்பமடைந்து, ஆழ்ந்த மூச்சை விட்டான்.
குருஶார்தூல ஏஹீதி ப்ரோச்ய ஸஸ்மார காஶ்யபிம்
குருகுலத்தில் சிறந்தவரே, இங்கு வா! என்று கூறி, அவர் காச்யபனை நினைத்தார்.
பீமேந ஸஹிதோ வ்யோம்நி ப்ரயாதோ தக்ஷிணாம் திஶம்
பீமனுடன் சேர்ந்து, வானில் தெற்கு திசையை நோக்கி சென்றான்.
லம்காஸமீபே த்ரு'ஷ்ட்வைவ ஸரஃ க்ரு'ஷ்ணோऽப்ரவீத்வசஃ
லங்கையின் அருகே ஒரு ஏரியைப் பார்த்து, கிருஷ்ணன் இவ்வாறு சொன்னான்:
யதி ஶூரோऽஸி தச்சீக்ரமாநயாஸ்யதலாந்ம்ரு'தம் 1.2.66.
நீ வீரனாக இருந்தால், விரைவாக இந்த ஏரியின் அடியில் இருந்து மண்ணை கொண்டு வா.
யோஜநம் வாயுஜவாத்கச்சந்நதோ நாம்தமபஶ்யத
காற்றின் வேகத்தில் ஒரு யோஜனை தூரம் சென்றும், அடியை காண முடியவில்லை.
அகாதமேதத்ஸுமஹத்ஸரஃ கைஶ்சிந்மஹாபலைஃ
இந்த பெரிய ஏரி, மிகுந்த பலம் உடையவர்களாலும் அளவிட முடியாதது.
ஸ்வேநாம்குஷ்டேந தேஜஸ்வீ ததர்தார்தமஜாயத
அவன் தன் சொந்த விரலால், அந்த ஒற்றை பாதியின் பாதியையும் உருவாக்கினான்.
தத்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மிதஃ ப்ராஹ கிமிதம் க்ரு'ஷ்ண ப்ரூஹி மே
அதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு, அவன் கேட்டான்: 'இது என்ன, கிருஷ்ணா? எனக்கு சொல்லு.'
கும்பகர்ண இதி க்யாதஃ பூர்வமாஸீந்நிஶாசரஃ
முன்பு அவன் கும்பகர்ணன் என்று அழைக்கப்பட்ட இரவில் உலாவும் அரக்கன்.
ஶிரஸஸ்தஸ்ய தாலுக்யகம்டமேதத்வ்ரு'கோதர
விருகோதரா, இது அவன் தலையிலிருந்து உதிர்ந்த நாக்கின் ஒரு துண்டு.