ஜடாஜூடவதா பாலசம்த்ரசூடேந மௌலிநா
அவர் ஜடாமுடியுடன், சிறிய சந்திரனை முடியில் அலங்கரித்து,
நாககும்டலிபிஃ பாலபலகோத்பாஸிலோசநைஃ
பாம்பு குண்டலங்களும், பரந்த நெற்றியில் ஒளிவீசும் கண்களும் உடையவராக,
ஶூலம் கபாலம் டமரும் ஸாரம்கம் பரஶும் தநுஃ
திரிசூலம், மண்டை, உடுக்கை, மான், பரி, வில் ஆகியவற்றை எடுத்திருந்தார்.
ஶ்வஸிதோத்தூலிதாகாரோ கஜசர்மோத்தரீயவாந்
அவரது மூச்சால் உருவம் தூசிபட, யானைத் தோல் மேலுடுப்பாக அணிந்திருந்தார்.
பரிதாநீக்ரு'தவ்யாக்ரசர்மா தாப்யாமதர்ஶி ஸஃ
கீழ் உடையாகப் புலி தோலை அணிந்து, அவர்கள் அவனைப் பார்த்தனர்.
ந கிம்சிதபி ஜாநாநோ முமோஹ ச ஸரோஜபூஃ
எதையும் அறியாத தாமரைப் பிறந்த பிரமா குழப்பமடைந்தார்.
த்ரு'ஶாபிநம்த்ய மாதவம் ப்ரஸந்நயா மஹேஶ்வரஃ
கருணைமிகு பார்வையுடன் மகேசுவரன் மாதவனை மகிழ்ச்சியுடன் நோக்கினார்.
ஜகாத சாதிகாரிதாமதாத்யுவாம் ஸமுத்ததௌ
உலகின் ஆரம்பத்தில் இருவருக்கும் இருந்த அதிகாரத்தை அவர் கூறினார்.
பரீக்ஷ்ய வைபவம் மம ப்ரபோதவாநபூத்தரிஃ 1.3.2.15.
என் பெருமையை ஆராய்ந்தபின் ஹரி உணர்வடைந்தார்.
அஶாஸி பம்சவக்த்ரதா யதோபஹாஸிதோ ஹ்யஹம்
நான் கேலி செய்யப்பட்டபோது, நீ ஐந்து முகங்களை விரும்பினாய்.
த்ரு'தீய ஏஷ மம்துரப்யஹோ கதம் நு ஸஹ்யதே
இதோ மூன்றாவது முறையாக நீ பேசுகிறாய்—ஐயோ, இது எப்படி சகிக்க முடியும்?
அயம் ச கேதகச்சதோ யதாப கூடஸாக்ஷிதாம்
இந்த ketaka மலர் அலங்கரித்தவன் பொய்யாக சாட்சி கூறியபோது—
ஶப்த்வைவமேதௌ கிரிஶஃ ப்ரீத்யா விஷ்ணுமபாஷத
இவ்வாறு சபித்து, கிரீசன் அன்புடன் விஷ்ணுவை நோக்கி உரைத்தார்.
நநு த்வமம்காந்மே ஜாதஸ்ஸாத்த்விகோऽஸி விஶேஷதஃ
நிச்சயமாக, நீ என் உடலில் இருந்து பிறந்தவன்; குறிப்பாக சத்துவ குணம் மிகுந்தவன்.
ந தவாதஃ பரம் ஜாது பக்திஹாநிர்பவேந்மயி
எந்த நேரத்திலும் உன்னிடத்தில் எனது மீது பக்தி குறையாது.
இத்யநுக்ரஹக்ரு'தம் த்ரிலோசநம் பக்திபாஜி நிரஹம்க்ரியே ஹரௌ
இவ்வாறு, இரக்கம் கொண்டு மூன்று கண்கள் உடையவன், அகம்பாவம் இல்லாத ஹரியின் பக்தனுக்கு அருள் செய்தான்.
விநா பாயைக்யஸுலபம் பவதீயமநுக்ரஹம்
பயம் இல்லாமல், உன் அருள் எளிதில் கிடைக்காது.
அகர்த்ரு'காணி வாக்யாநி ஐஶ்வர்யம் தே நிரத்யயம்
உன் வார்த்தைகள் நீயே பேசும் அல்ல; உன் ஆட்சி எவராலும் குலையாது.
கோ விஷ்ணுஃ கோऽஹமேதே வா திக்பாலா வாஸவாதயஃ
விஷ்ணு யார்? நான் யார்? இந்த திசைபாலர்கள், இந்திரன் முதலியோர் யார்?
பதிஸ்த்வம் பார்வதீநாத பஶவோ வயமப்யமீ
பார்வதி நாதா, நீயே எங்கள் ஆண்டவன்; நாங்கள் எல்லோரும் உன் மாடுகள் போன்றவர்கள்.
ஷட்விம்ஶத்தத்த்வரூபஸ்த்வமபிதஶ்சாபிவர்த்தஸே
நீ இருபத்தாறு தத்துவங்களின் உருவாகவும், எல்லா பக்கங்களிலும் நிறைந்தவனாகவும் இருக்கிறாய்.
கிராதஃ கில தேவஸ்த்வம் ஸாரமேயைஃ கிலாகமைஃ
உண்மையில், நீயே வேட்டைக்காரராக சாறமேயர்களுடன் வந்த தேவன் என்று கூறப்படுகிறது.
தேவ தக்ஷாத்வரே பூர்வம் வரிபத்ரஸ்த்வதாஜ்ஞயா
தேவா, முன்பு தக்ஷனின் யாகத்தில், விரபத்திரன் உன் கட்டளையின்படி நடந்தான்.
தவ காலாக்நிரூபஸ்ய ஸர்வப்ரஹ்மாம்டதாஹிநஃ
காலாக்னி வடிவில் நீ எல்லா பிரம்மாண்டங்களையும் எரிக்கிறாய்.
க்ரு'தாபராதஃ ஶூலேந த்வயா தீர்ணோ ஜலம்தரஃ
தவறு செய்த ஜலந்தரனை நீயே சூலம் கொண்டு வெட்டினாய்.
அதாரயிஷ்யத்கண்டேந காலகூடம் ந சேத்பவாந் 1.3.2.16.
நீ உன் களுத்தில் காலகூட விஷத்தை தாங்கவில்லை என்றால், அதை யார் தாங்கியிருப்பார்கள்?
தேவதாருவநே பூர்வம் முநீந்கேவலகர்மடாந்
முன்பு தேவதாரு வனத்தில், வெறும் கர்மத்தில் ஈடுபட்ட முனிவர்களை நீ அடக்கினாய்.
அம்க்ரிணாக்ராம்தவாந்நோ சேதத்யுக்ராம் த்வமபஸ்ம்ரு'திம்
நீ எங்களை உன் பாதத்தால் மிதிக்கவில்லை என்றால், நாங்கள் கடும் மயக்கத்தில் விழுந்திருப்போம்.
அர்தநாரீஶ்வரம் ரூபம் த்வயா சேந்ந ப்ரகாஶிதம்
நீ அர்த்தநாரீஸ்வர ரூபத்தை காட்டவில்லை என்றால்—
பவதா ஸ்தம்பிதஃ ஶம்போ ஸம்ரம்பாஜ்ஜம்பஜித்புஜஃ
சம்போ, வெற்றி கொண்ட கரங்களை உடைய அகங்காரியை நீயே அடக்கினாய்.