அமீஷாம் சாப்ய பாவே வை ந கிம்சிதுபபத்யதே ௪௬.
இந்த பண்புகள் இல்லாமல் எதுவும் உருவாகாது.
ததா ரஜஸ்தமஶ்சைவ ஸம்ஶோத்யே ஸாத்த்விகைர்குணைஃ ௪௬.
ஆசையும் இருளும் தூய்மையான குணங்களால் சுத்தப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
ஸுகிநோ துஃகிநஶ்சைவ ப்ராணிநஃ ஶாஸ்த்ரதர்ஶிநஃ ௪௬.
இன்பம் அனுபவிப்போரும் துன்பம் அனுபவிப்போரும் எல்லோரும் வேதங்களை அறிந்தவர்களே.
வ்யபஜச்சதுரா ஶீதிலக்ஷாஸ்தா ஜீவயோநயஃ ௪௬.
அவர் நான்கு இலட்சம் உயிரின வகைகளை பிரித்தார்.
ஈஶ்வராம்ஶாஶ்ச தே ஸர்வே மோஹிதாஃ ப்ராக்ரு'தைர்குணைஃ ௪௬.
இந்த எல்லா உயிர்களும் ஈஸ்வரனின் பகுதியே, ஆனால் இயற்கை குணங்களால் மயங்கியுள்ளனர்.
அந்நாநாம் பயஸாம் சாபி ஜீவாநாம் சாத ஶ்ரேயஸே ௪௬.
அன்னம், பால் மற்றும் உயிர்களின் நன்மைக்காகவும் அவர் செய்கிறார்.
ஏவமேதத்கிம் து பூயஃ ப்ரக்ஷ்யாம்யேதந்மஹாமதே ௪௬.
இது உண்மைதான்; ஆனாலும், அறிவுள்ளவரே, இதைப் பற்றி நான் இன்னும் கேட்கலாமா?
ஸ்வபக்தாம்ஸ்தாந்ந துஃகேப்யஃ கஸ்மாத்ரக்ஷம்தி மாநவாந் ௪௬.
அந்த பக்தர்கள் ஏன் மனிதர்களை துன்பங்களிலிருந்து காப்பாற்றவில்லை?
இதி மே முஹ்யதே புத்திஸ்த்வம் வா கிம் பால மந்யஸே॥ ௪௬.
இதனால் என் மனம் குழம்புகிறது; நீ உன்னை குழந்தை என்று நினைக்கிறாயா?
அஶுசிஶ்ச ஶுசிஶ்சாபி தேவபக்தோ த்விதா ஸ்ம்ரு'தஃ ௪௬.
அழுக்காரும் தூயவரும் இருவரும் தெய்வ பக்தராக நினைக்கப்படுகிறார்கள்.
அஶுசிர்தேவதாஶ்சைவ யதா பூஜயதே நரஃ ௪௬.
ஒரு அழுக்கானவன் தெய்வங்களை வழிபடும்போது,
விமூடஶ்சாப்டயகார்யாணி தாநி தாநி நிஷேவதே ஶுசிர்வாப்யர்சயேத்யஶ்ச தஸ்ய சேதஶுபம் பவேத்॥ ௪௬.
அவனுக்கு அறிவு இல்லாமல் தவறான செயல்களை மீண்டும் மீண்டும் செய்கிறான்; தூயவன் வழிபட்டாலும், அவனுக்கு ஏதாவது தீமை நேர்ந்தால்,
தஸ்ய பூர்வக்ரு'தம் வ்யக்தம் கர்மணாம் கோடி முச்யதே ௪௬.
அவனது முன்னைய செயல்களின் பலன் வெளிப்படுகிறது; பல கர்மங்கள் அவனுக்கு வெளிவருகின்றன.
ஸஸ்நௌ தீர்தேஷு கஸ்மாச்ச இதரோ முச்யதே கதம் ௪௬.
யாரோ ஒருவர் தீர்த்தங்களில் स्नானம் செய்கிறார்; இன்னொருவர் பாவத்திலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறார்; இது எப்படி சாத்தியம்?
ஸீதாபஹாரமாபேதே ராமோऽந்யோ முச்யதே கதம் ௪௬.
ராமன் சீதையை அபகரித்தான்; ஆனால் வேறொருவர் பாவத்திலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறான்; இது எப்படி?
இம்த்ரசம்த்ரரவிவிஷ்ணுப்ரமுகாஃ ப்ராப்நுயுஃ க்ரு'தம் ௪௬.
இந்திரன், சந்திரன், சூரியன், விஷ்ணு முதலியோர் தாங்கள் செய்ததை அனுபவிக்கிறார்கள்.
முச்யதே கோऽபி ஸ்வக்ரு'தாந்நைவேதி ஶ்ருதிநிர்ணயஃ ௪௬.
ஒருவரும் தாம் செய்த செயல்களிலிருந்து விடுபட முடியாது; இதுவே வேதங்களின் தீர்மானம்.
பஹுபிர்ஜந்மபிர்போஜ்யம் புஜ்யேதைகேந ஜந்மநா ௪௬.
பல பிறவிகளில் அனுபவிக்க வேண்டியதை ஒரே பிறவியில் அனுபவிக்கலாம்.
யே தப்யம்தே கதைஃ பாபைஃ ஶுசயோ தேவதாவ்ரதாஃ ௪௬.
தூய மனம் கொண்டவர்கள், தெய்வ விரதம் மேற்கொள்பவர்கள், கடந்த பாவங்களால் துன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்.
தஸ்மாத்தேவாஃ ஸதா பூஜ்யாஃ ஶுசிபிஃ ஶ்ரத்தயாந்விதைஃ ௪௬.
ஆகையால், தூய மனமும் விசுவாசமும் கொண்டவர்கள் எப்போதும் தெய்வங்களை வழிபட வேண்டும்.
ஸ்வநுஷ்டிதோऽபி தர்மஃ ஸ்யாத்க்லேஶாயைவ விநாஶிவம் ௪௬.
நன்கு செய்யப்பட்ட தர்மமும், அழிவில்லாமல், சில சமயம் துன்பத்தை மட்டும் தரும்.
போக்தவ்யம் ஸ்வக்ரு'தம் தஸ்மாத்பூஜநீயஃ ஸதாஶிவஃ ௪௬.
தாம் செய்த செயல்களை அனுபவிக்க வேண்டியது தவிர்க்க முடியாது; ஆகையால், சதாசிவனை எப்போதும் வழிபட வேண்டும்.
ஶுத்தப்ரஜ்ஞ கிமேதச்ச பாபிநோऽபி நரா யதா ௪௬.
தூய புத்தியுள்ளவரே, இது என்ன விசயம், பாவிகள் கூட—
வ்யக்தம் தைஸ்தமஸா தத்தம் தாநம் பூர்வேஷு ஜந்மஸு ௪௬.
அவர்கள் முன்னொரு பிறவியில், அறியாமையுடன் கொடுத்த தானம் இப்போது விளைவாகிறது.
கிம் து யத்தமஸா கர்ம க்ரு'தம் தஸ்ய ப்ரபாவதஃ ௪௬.
ஆனால், இருள் நிறைந்த மனநிலையால் செய்த செயலுக்கு அதற்கேற்ற பலன் உண்டாகும்.
புக்த்வா புண்யபலம் யாதி நரகம் ஸம்ஶயஃ ௪௬.
நன்மை செய்த பின் அதன் பலனை அனுபவித்துவிட்டு, மனிதன் நரகத்திற்குச் செல்கிறான்—இதில் ஐயம் இல்லை.
இஹைவைகஸ்ய நாமுத்ர அமுத்ரைகஸ்ய நோ இஹ ௪௬.
இங்கே ஒருவரின் புண்ணியம் அவனுக்கே பயன் தரும்; அங்கேயும் அதுபோலவே, பிறருடையது பயன் தராது.
பூர்வோபாத்தம் பவேத்புண்யம் புக்திர்நைவார்ஜயந்த்யபி ௪௬.
முன்பு சம்பாதித்த புண்ணியம் மட்டும் நிலைத்திருக்கும்; அனுபவிப்பதால் புதிதாகப் புண்ணியம் கிடையாது.
பூர்வோபாத்தம் யஸ்ய நாஸ்தி தபோபிஶ்சார்ஜயத்யபி ௪௬.
முன்பு சம்பாதித்த புண்ணியம் இல்லாதவருக்கு, தவம் செய்தாலும் அது கிடைக்காது.
பூர்வோபாத்தம் யஸ்ய நாஸ்தி புண்யம் சேஹாபி நார்ஜயேத் ௪௬.
முன்பு சம்பாதித்த புண்ணியம் இல்லாதவன், இங்கேயும் புண்ணியம் பெற முடியாது.