ததஸ்தார்க்ஷஅயம் ஸமாருத்ய ஹரிஸ்தஸ்மிந்மஹாரணே ௩௨.
அதன்பின் ஹரி, கருடனில் ஏறி, அந்தப் பெரிய காடுக்குள் சென்றார்.
லோஹிதாம்பரஸம்வீதோ லோஹிதஸ்ரக்விபூஷணஃ ௩௨.
சிவப்பான vasthiram அணிந்து, சிவப்பு மாலையும், ஆபரணங்களும் அணிந்து,
புஜேந தோலயஞ்சக்திம் ஸர்வபூதாநி கம்பயந் ௩௨.
தன் கையால் சக்தியை ஊன்றிக் காட்டி, எல்லா உயிர்களையும் நடுங்கச் செய்தார்.
திஷ்டதிஷ்ட ஸுதுர்புத்தே ஜீவிதம் தே மயி ஸ்திதம் ௩௨.
நில், நில், தீய மனத்தவனே! உன் உயிர் என் கையில் இருக்கிறது.
யத்தே ஸுநிஷ்டுரத்வம் ச தர்மே தேவேஷு கோஷு ச ௩௨.
தருமம், தேவர்கள், பசுக்கள் ஆகியவற்றில் உன் மிகுந்த கொடுமை—
ஏவமுக்தே குஹேநாத நிவ்ரு'த்தஸ்யாஸ்ய பாரத ௩௨.
இவ்வாறு குகன் கூறி விலகியபோது, பாரதா,
தேஜஸா பாஸயம்தீ தமத ஊர்த்வம் திஶோ தஶ ௩௨.
அவன் தன் ஒளியால் அந்த இடத்தையும், மேலும் கீழும் பத்து திசைகளையும் பிரகாசமாக்கினான்.
அஹம் ஶக்திர்குஹாக்யாதா பூதலேஷு ஸதா ஸ்திதா ௩௨.
நான் குகன் என அழைக்கப்படும் சக்தி; பூமியில் எல்லா உயிர்களிடமும் எப்போதும் இருக்கிறேன்.
ஸுரேஷு ஸர்வேஷு வஸாமி சாஹம் விப்ரேஷு ஶாஸ்த்ரார்தரதேஷு சாஹம் ௩௨.
நான் எல்லா தேவர்களிடமும் வசிக்கிறேன்; வேதங்களின் அர்த்தத்தில் மகிழும் பிராமணர்களிடமும் இருக்கிறேன்.
ததஸ்ய புண்யஸம்கஸ்ய ஸம்ப்ராப்தோத்யாவதிர்குஹ ௩௨.
இவ்வாறு, குகா, இந்த புண்ணியக் கூட்டம் விண்ணின் எல்லையை எட்டியுள்ளது.
தஸ்யாம் ததோ நிர்கதாயாம் தைத்யஶீர்ஷம் வ்யகம்பயத் ௩௨.
அவள் அங்கிருந்து புறப்பட்டதும், அசுரனின் தலை நடுங்கியது.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே ஶக்திம் ஸோऽக்ஷிபத்கிரிஜாத்மஜஃ ௩௨.
அந்த நேரத்தில், கிரிஜையின் மகன் தன் சக்தியை எறிந்தான்.
கல்பாம்போதிஸமுந்நாதாம் திதக்ஷம்தீம் ஜகத்யதா ௩௨.
ஒரு யுக மேகம்போல் முழங்க, உலகத்தை எரிக்க விரும்பி,
தாரணீம் பர்வதாநாம் ச ஸர்வஸத்த்வபலாதிகாம் ௩௨.
அது மலைகளைப் பிளக்கும் வல்லமை கொண்டது; எல்லா உயிர்களின் பலத்தையும் மிஞ்சியது.
தர்மஶ்சேத்பலவாँல்லோகே தர்மோ ஜயதி சேத்ஸதா ௩௨.
இவ்வுலகில் தர்மம் வலிமையாக இருந்தால், தர்மமே எப்போதும் வெற்றி பெறும்.
ஸா குமாரபுஜோத்ஸ்ரு'ஷ்டா துர்நிவார்யா துராஸதா ௩௨.
குமாரனின் கரத்திலிருந்து விடப்பட்ட அந்த ஆயுதம், எதிர்க்க முடியாததும், அணுக முடியாததும் ஆக இருந்தது.
நிஃஸ்ரு'த்ய ஜலகல்லோலபூர்விகா ஸ்கம்தமாயயௌ நாதயந்வஸுதாம் ஸர்வாம் பபாதாயோமுகோ ம்ரு'தஃ॥ ௩௨.
அது நீரலைகளை முன்னிட்டு வெளிப்பட்டு, ஸ்கந்தரிடம் வந்து, பூமி முழுவதும் ஒலி எழுப்பி, இரும்பு முகத்தானை தாக்கியது; அவன் சாய்ந்து உயிரிழந்தான்.
ஏவம் ப்ரதாப்ய த்ரைலோக்யம் நிர்ஜித்ய பஹுஶஃ ஸுராந் ௩௨.
இவ்வாறு மூன்று உலகங்களையும் எரிய வைத்து, தேவர்களை மீண்டும் மீண்டும் வென்று,
ஏதஸ்மிந்நிஹதே தைத்யே ப்ரஹர்ஷம் விஶ்வமாயயௌ॥ ௩௨.
அந்த அசுரன் வீழ்ந்தபோது, பிரபஞ்சம் முழுவதும் மகிழ்ச்சி பொங்கியது.
வவுர்வாதாஸ்ததா புண்யாஃ ஸுப்ரபோபூத்திவாகரஃ ௩௨.
அப்போது புனிதமான காற்றுகள் வீசியது; சூரியன் மிகுந்த பிரகாசத்துடன் ஒளிர்ந்தான்.
ததஃ புநஃ ஸ்கம்தமாஹ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஃ கேஶவோऽரிஹா ௩௨.
பின்னர் பகைவரை அழிப்பவன் கேசவன் ஆனந்தத்துடன் ஸ்கந்தரிடம் மீண்டும் பேசினான்.
க்ரௌம்சபர்வதமாதாய தேவஸம்காந்ப்ரபாததே ஜஹி தம் பாபஸம்கல்பம் க்ரௌம்சஸ்தம் ஶக்திவேகதஃ॥ ௩௨.
அவன் கௌஞ்ச மலையை தூக்கி, தேவகணங்களை துன்புறுத்துகிறான்; நீ உன் வேலின் வலிமையால் கௌஞ்சத்தில் இருக்கும் அந்த தீய எண்ணமுள்ளவனை அழித்து விடு.
ததஃ க்ரௌம்சம் மஹாதேஜா நாநாவ்யாலவிநாதிதம் ௩௨.
பின்னர் பெரும் தபசுடன் கூடிய ஸ்கந்தன், பல பாம்புகள் கத்தும் கௌஞ்ச மலையை அடைந்தான்.
தத்ர வ்யாலஸஹஸ்ராணி தைத்யகோட்யயுதம் ததா ௩௨.
அங்கே ஆயிரக்கணக்கான பாம்புகளும், கோடிக்கணக்கான அசுரர்களும் இருந்தனர்.
அத்யாபி சித்ரம் தத்பார்த க்ரௌம்சஸ்ய பரிவர்ததே॥ ௩௨.
பார்த்தா, இன்று கூட அந்த கௌஞ்ச மலையில் ஏற்பட்ட பிளவு இருக்கிறது.
யேந ஹம்ஸாஶ்ச க்ரௌம்சாஶ்ச மாநஸாய ப்ரயாம்தி ச ப்ரத்யாயாதி மநஃ ஸாதோராஹ்ரு'தம் ப்ரஹிதம் ததா॥ ௩௨.
அந்த வழியாக அன்னப்பறவைகளும் கௌஞ்ச பறவைகளும் மாணச சரஸுக்கு செல்கின்றன; அதுபோல் நல்லவர்களின் மனமும் இழுக்கப்பட்டு சென்றாலும் மீண்டும் திரும்பி வருகிறது.
ததோ ஹரீம்த்ரப்ரமுகாஃ ப்ரதுஷ்டுவுர்நந்ரு'துஶ்ச ரம்பாப்ரமுகா வராம்கநாஃ ௩௨.
பின்னர் இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் அவரை போற்றி பாடினர்; ரம்பை தலைமையிலான சிறந்த பெண்கள் பாடி ஆடினர்.
ததஸ்தம் கிரிவர்ஷ்மாணம் பதிதம் வஸுதோபரி ௩௩.
பின்னர் அவர்கள் அந்தப் பெரிய மலையை பூமியில் விழுந்திருப்பதை கண்டனர்.
த்ரு'ஷ்ட்வா தேவா விஸ்மிதாஸ்தே ஜயம் ஜகுஸ்ததா முஹுஃ ௩௩.
அதைப் பார்த்த தேவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டு, மீண்டும் மீண்டும் 'வெற்றி' என்று கூவி மகிழ்ந்தனர்.
உத்தாய தாரகோ தைத்யஃ கதா சிந்நோ நிஹம்தி சேத் ௩௩.
அப்போது தாரகன் என்ற அசுரன் எழுந்து, எப்போது தான் அழிக்கப்படுவேன் என்று எண்ணினான்.