இத்யுக்தஃ ஶம்கரஃ ஶம்காம் கிம்சித்ப்ராப்யவதாரயத் ௨௯.
இவ்வாறு கூறப்பட்ட சிவபெருமான், சிறிது சந்தேகத்துடன் சிந்திக்கத் தொடங்கினார்.
அப்ராப்தகாமா ஸம்ப்ராப்தா கிமேதத்ஸம்ஶயோ மம ௨௯.
இப்பொழுது ஆசை நிறைவேறியவள் முன்பு அதை அடையாதவளாக இருந்தாள்—எனக்கு இந்த சந்தேகம் ஏன் வந்தது?
நாபஶ்யத்வாமபார்ஶ்வே து தஸ்யாம்கம் பத்மலக்ஷணம் ௨௯.
ஆனால் அவளது இடது பக்கத்தில், அவள் மடியில் தாமரை அடையாளம் அவர் காணவில்லை.
புத்தா தாம் தாநவீம் மாயாம் கிம்சித்ப்ரஹஸிதாநநஃ ௨௯.
அவள் ஒரு மாயை கொண்ட அசுரப் பெண் என்பதை உணர்ந்து, அவர் சிரித்தார்.
ஸ ருதந்பைரவாந்ராவாநவஸாதம் கதோऽஸுரஃ ௨௯.
அந்த அசுரன் துக்கத்தில் மூழ்கி, பயங்கரமான அழுகையுடன் கூவி அழுதான்.
ஹதே ச மாருதேநாஶுகாமிநா நகதேவதா ௨௯.
அந்த வேகமான மாருதனால் அவன் அழிக்கப்பட்டபோது, மலைத்தெய்வம்—
ஶ்ருத்வா வாயுமுகாத்தேவீ க்ரோதரக்தாதிலோசநா ௨௯.
மாருதனின் வாயிலாக கேட்டதும், தேவியின் கண்கள் கோபத்தில் சிவந்தன.
மாதரம் மாம் பரித்யஜ்ய யஸ்மாத்த்வம் ஸ்நேஹவிஹ்வலாம் ௨௯.
நீ உன் தாயான என்னை, அன்பால் கலங்கியவளாக இருந்தபோதும், விட்டுவிட்டாய்.
தஸ்மாத்தே பருஷா ரூக்ஷா ஜடா ஹ்ரு'தய வர்ஜிதா ௨௯.
அதனால், உன் சொற்கள் கடுமையாகவும், கருணையில்லாதவையாகவும், மனமில்லாதவையாகவும் இருக்கின்றன.
ஏவமுத்ஸ்ரு'ஷ்டஶாபாயா கிரிபுத்ர்யாஸ்த்வநம்தரம் ௨௯.
இவ்வாறு மலைமகளால் சாபம் இடப்பட்ட பிறகு—
பஶ்சாத்தாபம் ஸமஶ்ரித்ய தயா தேவ்யா விஸர்ஜிதஃ ௨௯.
பின்னர் பச்சாத்தாபத்தில் நம்பிக்கை வைத்து, அந்த தேவியால் அவன் விலக்கப்பட்டான்.
ப்ரோத்தூதபலலாம்கூலதம்ஷ்ட்ரோத்கட குஹாமுகஃ ௨௯.
அவன் கோபத்தில் வால் மற்றும் பற்கள் எழுந்து, குகாமுகன் தோன்றினான்.
தஸ்யாஸ்யே வர்திதும் தேவீ வ்யவஸ்யத ஸதீ ததா ௨௯.
அப்போது, அந்த நல்லொழுக்கமுள்ள தேவி அவன் வாயில் தங்க முடிவு செய்தாள்.
ஆஜகாமாஶ்ரமபம்த ஸம்பதாமாஶ்ரயம் ததஃ ௨௯.
பின்னர் அவள் எல்லா செல்வங்களும் நிறைந்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்றாள்.
கிம் தேவீ ப்ராப்துகாமாஸி கிமலப்யம் ததாமி தே ௨௯.
தேவி, நீ எதை விரும்புகிறாய்? நான் உனக்கு எதை தர முடியாது?
தபஸா துஷ்கரேணாப்தஃ பதித்வே ஶம்கரோ மயா ௨௯.
கடினமான தவத்தால், நான் சிவபெருமானை கணவனாகப் பெற்றுள்ளேன்.
ஸ்யாமஹம் காம்சநாகாரா வால்லப்யேந ச ஸம்யுதா ௨௯.
நான் கரும்பழுப்பு நிறத்துடன், பொன்னிற வடிவில், அழகும் ஈர்ப்பும் உடையவளாக இருக்க வேண்டும்.
தஸ்யாஸ்தத்பாஷிதம் ஶ்ருத்வா ப்ரோவாச ஜலஜாஸநஃ ௨௯.
அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட தாமரை மலரில் பிறந்தவன் அவளிடம் பதில் கூறினான்.
ததஸ்தஸ்யாஃ ஶரீராத்து ஸ்த்ரீ ஸுநீலாம்புஜத்விஷா ௨௯.
பின்னர் அவளது உடலிலிருந்து நீல தாமரைப்பூ போல் ஒளி வீசும் ஒரு பெண் தோன்றினாள்.
நாநாபரணபூர்ணாம்கீ பீதகௌஶேயவாஸிநீ ௨௯.
அவளது உடல் பலவித ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மஞ்சள் பட்டு vasthiram அணிந்திருந்தாள்.
அஸ்மாத்பூதரஜா தேஹஸம்பர்காத்த்வம் மமாஜ்ஞயா ௨௯.
இந்த மலைமணலால், உன் உடலுடன் சேர்ந்து, என் கட்டளையின்படி நீ உருவானாய்.
ய ஏஷ ஸிம்ஹஃ ப்ரோத்பூதோ தேவ்யாஃ க்ரோதாத்வராநநே ௨௯.
இந்த சிங்கம், கடும் முகத்துடன், தேவி கோபத்தால் தோன்றியது.
கச்ச விம்த்யாசலே தத்ர ஸுரகார்யம் கரிஷ்யதி ௨௯.
விந்த்ய மலைக்கு செல்; அங்கு நீ தேவர்களின் காரியத்தை நிறைவேற்றுவாய்.
பாம்சாலோநாம யக்ஷோऽயம் யக்ஷலக்ஷபதாநுகஃ ௨௯.
இவனே பாஞ்சாலன் என்ற யக்ஷன், யக்ஷ லக்ஷனின் பின்பற்றுபவன்.
இத்யுக்தா கௌஶிகீ தேவீ ததேத்யாஹ பிதாமஹம் ௨௯.
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், கௌசிகி தேவி பிதாமகரிடம் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றாள்.
ஸர்வைஃ பூர்வபவோபாத்தைஸ்ததா ஸ்வயமுபஸ்திதைஃ ௨௯.
அப்போது, முன்பிருந்த பிறவிகளில் வந்த அனைவரும் அங்கு வந்து சேர்ந்தனர்.
முஹுஃ ஸ்வம் பரிநிம்தம்தீ ஜகாம கிரிஶாம்திகம் ௨௯.
மீண்டும் மீண்டும் தன்னைத் தானே குறை கூறிக்கொண்டவள், சிவனின் இல்லத்திற்குச் சென்றாள்.
ருரோத வீரகோ தேவீம் ஹேமவேத்ரலதாதரஃ ௨௯.
பொன்னால் ஆன கம்பு பிடித்த வீரகன், தேவியைத் தடுத்து நின்றான்.
ப்ரயோஜநம் ந தேऽஸ்தீஹ கச்ச யாவந்ந பர்த்ஸ்யஸே ௨௯.
இங்கு உனக்கு எந்த வேலையும் இல்லை; கண்டிப்பாகக் கண்டிப்பதற்கு முன் செல்.
ப்ரவிஷ்டோ ந ச த்ரு'ஷ்டோऽஸௌ ஸ ச தேவேந காதிதஃ ௨௯.
அவன் உள்ளே சென்றான், ஆனால் யாரும் காணவில்லை; பின்னர் அவன் தேவியால் அழிக்கப்பட்டான்.