விசித்ரவாஹநாஶ்சைவ நாநாயுததராஸ்ததா ௨௭.
சிலர் விசித்திரமான வாகனங்களில் வந்தார்கள்; இன்னும் சிலர் பலவித ஆயுதங்களை ஏந்தியிருந்தார்கள்.
தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா பார்வதீ ப்ராஹ கதிஸம்க்யாபிதாஸ்த்வமீ॥ ௨௭.
அவர்களைப் பார்த்து பார்வதி, 'இவர்கள் எத்தனை பேர்? இவர்களின் பெயர்கள் என்ன?' என்று கேட்டாள்.
அஸம்க்யே யாஸ்த்வமீ தேவீ அஸம்க்யேயாபிதாஸ்ததா ௨௭.
தேவி, இவர்கள் எண்ணிக்கையற்றவர்கள்; இவர்களின் பெயர்களும் எண்ணிக்கையற்றவை.
ஸித்தக்ஷேத்ரேஷு ரத்யாஸு ஜீர்ணோத்யாநேஷு வேஶ்மஸு ௨௭.
சித்தர்கள் வாழும் இடங்களில், சாலைகளில், பழைய தோட்டங்களில், வீடுகளிலும் இவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
ஏதே விஶதி முதிதா நாநாஹாரவிஹாரிணஃ மதாஹாராஃ ஸர்வபக்ஷ்யாஸ்ததாந்யே சாப்யபோஜநாஃ॥ ௨௭.
இவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் சென்று, பலவித உணவுகளை அனுபவிக்கிறார்கள்; சிலர் எல்லாவற்றையும் உண்டு மயங்குகிறார்கள், இன்னும் சிலர் எதையும் சாப்பிடுவதில்லை.
கீதந்ரு'த்யோபஹாராஶ்ச நாநாவாத்யரவப்ரியாஃ ௨௭.
இவர்கள் பாடலும், நடனமும், பலவித இசைக்கருவிகளின் ஓசையும், பலவித படைப்பும் விரும்புகிறார்கள்.
மநஃஶிலேந கல்கேந ய ஏஷ ச்சுரிதாநநஃ ௨௭.
இதோ, இவரது முகம் சிவப்புப் பொடி மற்றும் மருந்தால் பூசப்பட்டிருக்கிறது.
ஆகர்ண்யாகர்ண்ய தே தேவ கணைர்கீதாந்மஹாகுணாந் ௨௭.
கணங்கள் உம்மை புகழ்ந்து பாடும் மகத்தான குணங்களை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு,
ஸதாஶிவஶிவேத்யேவம் விஹ்வலோ வக்தி யோ முஹுஃ ௨௭.
அவர் தொடர்ந்து கலக்கத்துடன் 'சதாசிவா! சிவா!' என்று மட்டும் கூறுகிறார்.
ஏநம் விஜ்ஞாதுமிச்சாமி கிம்நாமாஸௌ கணஸ்தவ ஶ்ரீஶம்கர உவாச ௨௭.
உமக்கு இந்த கணன் யார்? இவரது பெயர் என்ன என்று தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன், ஸ்ரீ சங்கரா.
நாநாஶ்சர்யகுணாதாரஃ ப்ரதீஹாரோ மதோம்ऽபிகே தேவ்யுவாச ௨௭.
அம்பிகே, இவர் பல அதிசயமான குணங்கள் கொண்ட பிரதீஹாரன் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
கதாஹமீத்ரு'ஶம் புத்ரம் லப்ஸ்யாம்யாநம்ததாயகம் ஶர்வ உவாச ௨௭.
இப்படி மகிழ்ச்சி தரும் ஒரு மகனை நான் எப்போது பெறுவேன்? என்று தேவி கேட்டாள். சர்வன் பதிலளித்தான்:
இத்யுக்தா விஜயாம் ப்ராஹ ஶீக்ரமாநய வீரகம் ௨௭.
இவ்வாறு கேட்டவுடன், விஜயா, 'வீரகனை விரைவாக அழைத்து வா' என்று சொன்னாள்.
ஏஹி வீரக தே தேவீ கிரிஜா தோஷிதா ஶுபா ௨௭.
'வா வீரகா, கிரிஜா தேவி, அந்த மங்களமானவள், உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளார்' என்று அழைத்தாள்.
இத்யுக்தஃ ஸம்ப்ரமயுதோ முகம் ஸம்மார்ஜ்ய பாணிநா ௨௭.
இவ்வாறு அழைக்கப்பட்ட வீரகன், மகிழ்ச்சியில் முகத்தை கையால் துடைத்தான்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா கிரிஜா ப்ராஹ கிராமதுரவர்ணயா ௨௭.
அவரை பார்த்த கிரிஜா இனிய சொற்களால் பேசினாள்.
இத்யுக்தோ தம்டவத்தேவீம் ப்ரணம்யாவஸ்திதஃ புரஃ ௨௭.
அவ்வாறு கூறப்பட்டவுடன், அவன் தேவியை முழுமையாக வணங்கி, அவளது முன்னிலையில் நின்றான்.
சுசும்ப ச கபோலே தம் காத்ராணி ச ப்ரமார்ஜயத் ௨௭.
அவள் அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, அவன் உடலை மெதுவாகத் துடைத்தாள்.
ஏவம் ஸம்கல்ப்ய தம் புத்ரம் லாலயித்வா உமாசிரம் ௨௭.
அவ்வாறு எண்ணி, உமாதேவி தன் மகனை சிறிது நேரம் அன்புடன் ஆட்கொண்டு மகிழ்ந்தாள்.
ததஶ்சிக்ரீட மத்யே ஸ கணாநாம் பார்வதீஸுதஃ ௨௭.
பின்னர், பார்வதியின் மகன் அந்த அணிவகுப்பினருடன் மகிழ்ச்சியாக விளையாடினான்.
ப்ரணம்ய ஸர்வபூதாநி ப்ரார்தயாம்யஸ்மி துஷ்கரம் ௨௭.
எல்லா உயிர்களையும் வணங்கி, அடைய கடினமானதை நான் வேண்டுகிறேன்.
க்ரீடிதும் வீரகே யாதே ததோ தேவீ ச பார்வதீ ௨௭.
அந்த சிறு வீரன் விளையாடச் சென்றபோது, பார்வதிதேவி—
ததோ கிரிஸுதாகண்டே க்ஷிப்தபாஹுர்மஹேஶ்வரஃ ௨௭.
பின்னர், மலைமகளின் கழுத்தைத் தழுவி, மகேஸ்வரன் தன் தோளை வைத்தான்.
ஸ ஹி கௌரதநுஃ ஶர்வோ விஶேஷாச்சஶிஶோபிதஃ ௨௭.
பசுமை உடலையுடைய சர்வன், சந்திரனுடன் சேர்ந்து மேலும் ஒளிவீசினார்.
ஶரீரே மம தந்வம்கீ ஸிதே பாஸ்யஸிதத்யுதிஃ ௨௭.
என் உடலில், மெல்லிய இடுப்பையுடையவளே, உன் வெண்மையான ஒளி பிரகாசிக்கிறது.
சம்த்ரஜ்யோத்ஸ்நாபிஸம்ப்ரு'க்தா தாமஸீ ரஜநீ யதா ௨௭.
எப்படி இரவு சந்திர ஒளியால் நிரம்புகிறதோ, அதுபோல் என் உருவமும் உன் ஒளியால் ஒளிவீசுகிறது.
இத்யுக்தா கிரிஜா தேந கண்டம் ஶர்வாத்விமுச்ய ஸா ௨௭.
சர்வன் இவ்வாறு கூறியபோது, கிரிஜா அவன் கழுத்தை விடுவித்தாள்.
ஸ்வக்ரு'தேந ஜநஃ ஸர்வோ ஜநேந பரிபூயதே ௨௭.
ஒவ்வொருவரும் தங்களது செயலால் மற்றவர்களால் மதிக்கப்படாமல் போகிறார்கள்.
தபோபிர்தீப்தசரிதைர்யத்த்வாம் ப்ரார்திதவத்யஹம் ௨௭.
தவமும், புகழ்பெற்ற செயல்களும் செய்து, உன்னை அடைய நான் முயன்றேன்.
நைவாஹம் குடிலா ஶர்வ விஷமா ந ச தூர்ஜடே ௨௭.
நான் வஞ்சகமோ, கடுமையோ அல்ல, சர்வா; முடி முடிச்சையுடையவரே, நான் அப்படிப்பட்டவளல்ல.