விசேதாஶ்சாபவத்யுத்தே கருடஃ ஶக்திபீடிதஃ ௨௦.
போரில், சக்தியின் தாக்கத்தால் கருடன் உணர்வு இழந்தான்.
கரஸ்பர்ஶேந க்ரு'தவாந்விமோஹம் விநதாத்மஜம் ௨௦.
விநதையின் மகனை, கை தொடுதலால் அவன் மயக்கத்தில் ஆழ்த்தினான்.
குபார்யஸ்ய யதா பும்ஸஃ ஸர்வம்ஸ்யாச்சிம்திதம் வ்ரு'தா ௨௦.
கெட்ட மனைவியுள்ள மனிதனின் எண்ணங்கள் எல்லாம் வீணாகும் போல்,
க்ரு'த்வா ச தலநிர்கோஷம் ரௌத்ரமஸ்த்ரம் முமோச ஸஃ ௨௦.
தன் கரத்தைச் சப்தமுடன் அடித்து, கொடிய ஆயுதத்தை விடுத்தான்.
பூமிர்திஶஶ்ச விதிஶோ பாமஜாலமயா புபுஃ ௨௦.
பூமியும், திசைகளும், இடைத் திசைகளும், புயல்களின் வலையால் மூடப்பட்டன.
ப்ராஹ்மமஸ்த்ரம் சகாராஶு ஸர்வாஸ்த்ரவிநிவாரணம் ௨௦.
அவன் விரைவில் பிரம்மாயுதத்தை செலுத்தி, எல்லா ஆயுதங்களையும் தடுத்தான்.
அஸ்த்ரே ப்ரதிஹதே தஸ்மிந்விஷ்ணுர்தாநவஸூதநஃ ௨௦.
அந்த ஆயுதம் தடுக்கப்பட்டபோது, தானவர்களை அழிப்பவன் விஷ்ணு,
ஸம்தீயமாநேஸ்த்ரே தஸ்மிந்மாருதஃ பருஷோ வவௌ ௨௦.
அந்த ஆயுதம் ஏவப்படும்போது, கடும் காற்று வீசியது.
ததஸ்த்ரமுக்ரம் த்ரு'ஷ்ட்வா து தாநவா யுத்ததுர்மதாஃ ௨௦.
அந்த பயங்கரமான ஆயுதத்தைப் பார்த்து, போரில் மதித்த தானவர்கள்,
நாராயணாம்ஸ்த்ரம் க்ரஸநஸ்து சக்ரே த்வாஷ்ட்ரம் நிமிஶ்சாஸ்த்ரவரம் முமோச ௨௦.
நாராயணாயுதம் விழுங்கப் போகும் போது, நிமி த்வாஷ்ட்ராயுதம் எனும் சிறந்த ஆயுதத்தை விடுத்தான்.
யாவச்ச ஸம்தாநவஶம் ப்ரயாம்தி நாராயணாதீநி நிவாரணாய ௨௦.
நாராயணா முதலான ஆயுதங்கள் எதிர்த்து செலுத்தப்பட்டபோது,
அநம்தரம் ஶாம்தபயம் ததஸ்த்ரம் தைத்யாஸ்த்ரயோகேந ச காலதண்டம் ௨௦.
உடனே, அந்த ஆயுதமும், தைதியரின் சக்தியால் காலதண்டமும் அமைதியும் பயத்தையும் ஏற்படுத்தின.
ஜக்ராஹ சக்ரம் தபநா யுதப்ரபமுக்ராரமாத்மாநமிவ த்விதீயம் ௨௦.
அவன் சூரியனின் பிரகாசம் போன்ற சக்கரத்தை, தன் இரண்டாவது ஆத்மாவைப் போல் எடுத்தான்.
ததாவ்ரஜச்சக்ரமதோ விலோக்ய ஸர்வாத்மநா தைத்யவராஃ ஸ்வவீர்யாத் ௨௦.
அப்போது அந்த சக்கரம் முன்னேற, சிறந்த தானவர்கள் தங்கள் முழு வலிமையுடன் அதை நோக்கினார்கள்.
ததப்ரதர்க்யம் நவஹேதிதுல்யம் சக்ரம் பபாத க்ரஸநஸ்ய கண்டே ௨௦.
அறிவுக்குப் புறம்பான, புதிய ஆயுதத்துக்கு இணையான அந்த சக்கரம், கிரசனனின் கழுத்தில் விழுந்தது.
சக்ராஹதஃ ஸம்யதி தாநவஶ்ச பபாத பூமௌ ப்ரமமார சாபி ௨௦.
போரில் சக்கரத்தால் தாக்கப்பட்ட தானவன், பூமியில் விழுந்து உயிர் இழந்தான்.
ததோ விநிஹதே தைத்யே க்ரஸநே பலநாயகே ௨௦.
பின்னர், படைத்தலைவன் கிரசனன் வீழ்ந்தபோது,
பட்டிஶைர்முஶலைஃ ப்ராஸைக்நி தாபிஃ கணபைரபி ௨௦.
பட்டிசுகள், முசலைகள், இரும்புக் கோல்கள், அக்னி ஆயுதங்கள், கற்கள் ஆகியவற்றால்,
ததஸ்த்ரஜாலம் தைர்முக்தம் லப்தலக்ஷோ ஜநார்தநஃ ௨௦.
அவர்களின் ஆயுத வலைப்பின்னலை நோக்கத்தை உணர்ந்த ஜனார்த்தனன் அதனை விடுவித்தார்.
ஜகாந தேஷாம் ஸம்க்ருத்தஃ கோடிகோடிம் ஜநார்தநஃ ௨௦.
கோபமடைந்த ஜனார்த்தனன், எண்ணமுடியாத கோடிக்கணக்கானவர்களை அழித்தார்.
கருடம் ஜக்ரு'ஹுஃ கேசித்பாதயோஃ ஶதஶோऽஸுராஃ ௨௦.
நூற்றுக்கணக்கான அசுரர்கள் கருடனின் கால்களைப் பிடித்தனர்.
கேஶவஸ்யாபி தநுஷி புஜயோஃ ஶீர்ஷ ஏவ ச ௨௦.
அவர்கள் கேசவனின் வில், தோள்கள், தலை ஆகியவற்றையும் பிடித்தனர்.
ததத்புதம் மஹத்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸித்தசாரணவார்திகாஃ ௨௦.
அந்த அதிசயமான பெரிய நிகழ்வை பார்த்த சித்தர்கள், சாரணர்கள், வார்த்திகர்கள் ஆச்சரியமடைந்தனர்.
ததோ ஹரிர்விநிர்தூய பாதயாமாஸ தாந்புவி ௨௦.
பின்னர் ஹரி அவர்களை உதிர்த்து, பூமியில் வீழ்த்தினார்.
விகோஶம் ச ததஃ நம்தகம் கட்கமுத்தமம் ௨௦.
அதன்பின், நந்தகம் என்ற சிறந்த வாளை அவர் எடுத்தார்.
ததோ முஹூர்தமாத்ரேண பத்மாநி தஶ கேஶவஃ ௨௦.
அதற்குப் பிறகு, ஒரு கணத்தில் கேசவன் பத்து தாமரைகளை உருவாக்கினார்.
ததோ நிமிப்ரப்ரு'தயோ விநத்யாஸுரஸத்தமாஃ ௨௦.
அப்போது நிமி முதலான சிறந்த அசுரர்கள் பெரிதாக ஆரவாரம் செய்தனர்.
கருத்மாம்ஶ்சாப்யயாத்தூர்ணமாருரோஹ ச தம் ஹரிஃ ௨௦.
கருடன் விரைவாக வந்தான்; ஹரி அவன் மீது ஏறினார்.
அஶ்ராம்தோ யதி தார்க்ஷ்யாஸி மதநம் ப்ரதி தத்வ்ரஜ ௨௦.
தார்க்ஷ்யா, நீ சோர்வில்லாமல் இருந்தால், அந்தக் கிளறுதலுக்குச் செல்.
ந மே ஶ்ரமோऽஸ்தி லோகேஶ கிம்சித்ஸம்ஸ்மரதஶ்ச மே ௨௦.
உலகங்களின் இறைவா, உன்னை நினைத்தபோது எனக்கு சிறிதும் சோர்வு இல்லை.