நமோ ப்ரஹ்மண்யதேவாய கோப்ராஹ்மணஹிதாய ச ௧௯.
பிரம்மனை வழிபடுவோனுக்கும், பசு மற்றும் பிராமணர்களுக்காக நன்மை செய்வோனுக்கும் வணக்கம்.
ஸ நோ ரக்ஷது கோவிம்தோ பயார்தாஸ்தே ஜகுஃ ஸுராஃ ௧௯.
கோவிந்தன் எங்களை காப்பாற்றட்டும்; பயத்தில் கலங்கிய தேவர்கள் இவ்வாறு பாடினர்.
விபுத்யைவ ச பர்யம்காத்யோகநித்ராம் விஹாய ஸஃ ௧௯.
அவன், தன் யோகநித்ரையில் இருந்து விழித்து, படுக்கையிலிருந்து எழுந்தான்.
ஶாரதம்பரநீராப்ஜகாம்திதேஹச்சவிஃ ப்ரபுஃ ௧௯.
அவன் உடல், அகிலத்தில் உள்ள சரத்கால நீரிலுள்ள தாமரைப்பூவின் அழகைப் போல ஒளிர்ந்தது.
விம்ரு'ஶ்ய ஸுரஸம்க்ஷோபம் வைநதேயமாதாஹ்வயத் ௧௯.
தேவர்களின் துயரத்தை எண்ணி, அவன் கருடனை அழைத்தான்.
திவ்யநாநாஸ்த்ரதீக்ஷ்ணார்சிராருஹ்யாகாத்ஸுராஹவம் ௧௯.
பல்வேறு தெய்வீக ஆயுதங்களின் தீப்தியுடன் ஜொலிக்கும் கருடனை ஏறி, அவன் தேவர்களின் போருக்கு சென்றான்.
தாநவேம்த்ரைர்நவாம்போதஸச்சாயைஃ ஸர்வதோத்கடைஃ ௧௯.
அசுரர்களின் தலைவர்கள், புதுப் பெய்த மழைமேகங்களைப் போல இருண்ட உருவங்களுடன், மிகக் கொடூரமாக இருந்தார்கள்.
தத்த்ராணாயாவ்ரஜத்விஷ்ணுஃ ஸ்தூயமாநோ முஹுஃ ஸுரைஃ ௧௯.
அவர்களைப் பாதுகாக்க, விஷ்ணு தேவன், தேவர்கள் திரும்பத் திரும்ப புகழ்ந்தபடி, அங்கு வந்தார்.
அதாபஶ்யத தைத்யேம்த்ரோ வியதி த்யுதிமம்டலம் ௧௯.
அப்போது அசுரர்களின் அரசன், ஆகாயத்தில் ஒளிரும் ஒரு வட்டத்தைப் பார்த்தான்.
ப்ரபவம் ஜ்ஞாதுமிச்சம்தோ தாநவாஸ்தஸ்ய தேஜஸஃ ௧௯.
அந்த ஒளியின் மூலத்தைக் கண்டறிய விரும்பி, அசுரர்கள் அதன் காரணத்தைத் தேடினர்.
தத்ர ஸ்திதம் சதுர்பாஹும் ஹரிம் சாநுபமத்யுதிம் ௧௯.
அங்கு நான்கு கரங்களுடன், ஒப்பற்ற ஒளியுடன் ஹரி நின்றிருந்தார்.
அயம் ஸ தேவஃ ஸர்வேஷாம் ஶரணம் கேஶவோऽரிஹா ௧௯.
இவரே எல்லோருக்கும் அடைக்கலம் அளிப்பவர், கேசவன், பகைவரை அழிப்பவர்.
ஏநமாஶ்ரித்ய லோகேஶா யஜ்ஞபாகபுஜோऽமராஃ ௧௯.
உலகங்களின் அரசர்களும், யாகத்தில் பங்கு பெறும் அமரர்களும் இவரையே சார்ந்துள்ளனர்.
தம் ஜக்நுர்விவிதைஃ ஶஸ்த்ரைஃ பரிவார்ய ஸமம்ததஃ ௧௯.
அவர்கள் எல்லா பக்கத்திலும் சுற்றி, பல்வேறு ஆயுதங்களால் அவரைத் தாக்கினார்கள்.
ஷஷ்ட்யா விவ்யாதபாணாநாம் காலநேமிர்ஜநார்தநம் ௧௯.
காலநேமி, ஜனார்த்தனனை அறுபது அம்புகளால் குத்தினான்.
ஜம்பகஶ்சைவ ஸப்தத்யா ஶும்போ தஶபிரேவ ச ௧௯.
ஜம்பகன் எழுபது அம்புகளாலும், சும்பன் பத்து அம்புகளாலும் தாக்கினான்.
தஶபிர்தஶபிஃ ஶல்யைர்ஜக்நுஃ ஸகருடம் ரணே ௧௯.
பத்து பத்து வேல்களால், அவர்கள் அவரையும் கருடனையும் போரில் தாக்கினார்கள்.
ஏகைகம் தாநவம் ஜக்நே ஷட்பிஃ பட்பிரஜிஹ்நகைஃ ௧௯.
அவர் ஒவ்வொரு அசுரனையும் ஆறு விரைவான அடிகளால் தாக்கினார்.
விஷ்ணும் விவ்யாத ஹ்ரு'தயே ரோஷாத்ரக்தவிலோசநஃ ௧௯.
கோபத்தில் கண்கள் சிவந்தவனாய், அவன் விஷ்ணுவின் இதயத்தை குத்தினான்.
மயூகா இவ ஸம்தீப்தாஃ கௌஸ்துபஸ்ய ஸ்புரத்த்விஷஃ ௧௯.
கௌஸ்துப மணியின் ஒளி, தீப்பொறிகள் போல பிரகாசமாக ஜொலித்தது.
ஸ தமுத்க்ராஹ்ய வேகேந தாநவாய முமோச வை ௧௯.
அவர் அதனை வேகமாகப் பிடித்து, அசுரனிடம் எறிந்தார்.
சிச்சேத திலஶஃ க்ருத்தோ தர்ஶயந்பாணிலாகவம் ௧௯.
கோபத்தில், அவர் அதை சிறு துண்டுகளாக வெட்டி, தன் கையினுடைய நுண்ணியத் திறமையை வெளிப்படுத்தினார்.
தேந தைத்யஸ்ய ஹ்ரு'தயம் தாடயாமாஸ வேகதஃ ௧௯.
அதனால், அவர் வேகமாக அசுரனின் இதயத்தைத் தாக்கினார்.
ஶக்திம் ஜக்ராஹ தீக்ஷ்ணாக்ராம் ஹேமகம்டாட்டஹாஸிநீம் ௧௯.
அவர் கூர்முனையுடன், தங்க மணி கட்டிய, பயங்கரமான ஒரு வேலை எடுத்தார்.
பிந்நம் ஶக்த்யா புஜம் தஸ்ய ஸ்ருதஶோணிதமாபபௌ ௧௯.
அந்தன் கை வேல் அடியில் பிளந்து, இரத்தம் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது.
ததோ விஷ்ணுஃ ப்ரகுபிதோ ஜக்ராஹ விபுலம் தநுஃ ௧௯.
அப்போது விஷ்ணு கோபத்தில் தன் பெரும் வில்லைக் கைப்பற்றினார்.
தைத்யஸ்ய ஹ்ரு'தயம் ஷட்பிர்விவ்யாத ச ஶரைஸ்த்ரிபிஃ ௧௯.
அவர் ஆஸுரனின் இதயத்தை ஆறு அம்புகளால் ஊடுருவி, மேலும் மூன்று அம்புகளால் குத்தினார்.
த்வாப்யாம் தநுர்ஜ்யாதநுஷீ புஜம் சைகேந பத்ரிணா ௧௯.
இரண்டு அம்புகளால் வில் நூலும் வில்லும், மற்றொரு அம்பால் அவன் கையும் தாக்கப்பட்டன.
ஸ்ருதரக்தாருணஃ ப்ராம்ஶுஃ பீடாசலிதமாநஸஃ ௧௯.
உயரமான அவன், இரத்தம் சிந்தி சிவப்பாகி, வலியால் மனம் கலங்கினான்.
ததஃ கம்பிதமாலக்ஷ்ய கதாம் ஜக்ராஹ கேஶவஃ ௧௯.
அப்போது அவன் நடுங்குவதை பார்த்து கேசவன் தன் கோளைக் கையில் எடுத்தார்.