மேநே யமஸஹஸ்ராணி தாத்ரு'க்ரூபபலா ஹி ஸா ௧௭.
அவளுக்கு அவ்வளவு வலிமையும் உருவமும் இருந்ததால், யமனைக் கூட ஆயிரக்கணக்காக எண்ணினாள்.
கல்பாம்தகோரஸம்காஶோ பபூவ ஸ மஹாரணஃ ௧௭.
அந்த பெரிய போர், யுகத்தின் முடிவில் வரும் பயங்கரத்தைப் போல் ஆனது.
பிபிஷுர்கதயா கேசித்கோசிந்முத்கரவ்ரு'ஷ்டிபிஃ ௧௭.
சிலர் குத்துவாளால் நசிக்க முயன்றார்கள்; சிலர் கம்பிகளை மழைபோல் பொழிந்தனர்.
அபரே கிம்கராஸ்தஸ்ய லலம்புர்பாஹுமம்டலே ௧௭.
மற்ற யமனுடைய சேவகர்கள் அவளது கை வளையத்தில் பிடித்து தொங்கினார்கள்.
தஸ்யாபரே ச காத்ரேஷு தஶநாம்ஶ்சந்யபாதயந் ௧௭.
அவளது மற்றை உடற்பாகங்களில் அவர்கள் தங்கள் பற்களால் கடித்தார்கள்.
ஏவம் சாபித்ருதஸ்தைஃ ஸ க்ரஸநஃ க்ரோதமூர்சிதஃ ௧௭.
அவர்கள் இவ்வாறு தாக்க, அந்தக் கிரசனன் கோபத்தில் மூழ்கி விரைந்து பாய்ந்தான்.
காம்ஶ்சிதுத்தாய ஜக்நேऽஸௌ முஷ்டிபிஃ கிம்கராந்ரணே ௧௭.
அவன் எழுந்து சில கிண்கரர்களைச் சமரத்தில் தன் கையால் அடித்தான்.
க்ஷணைகேந ஸ தாந்நிந்யே யமலோகாயபாரத ௧௭.
ஒரே கணத்தில் அவர்களை யமலோகத்திற்கே அனுப்பினான், பாரதா.
தமாலோக்ய யமோऽஶ்ராம்தம் ஶ்ராம்தம்ஸ்தாம்ஶ்ச ஹதாந்ஸ்வகாந் ௧௭.
அப்போது யமன், கிரசனன் சோராமல் நிற்பதையும், தன் சேவகர்கள் சோர்ந்து வீழ்ந்திருப்பதையும் பார்த்தான்.
க்ரஸநஸ்து தமாயாம்தமாஜக்நே கதயோரஸி ௧௭.
யமன் அருகில் வந்தபோது, கிரசனன் தன் கோலால் அவனை மார்பில் தாக்கினான்.
வ்யாக்ராந்தம்டேந ஸம்ஜக்நே ஸ ரதாந்ந்ய பதத்புவி ௧௭.
அவன் தந்தையால் புலிகளை அடித்தான்; ரதங்கள் பூமியில் விழுந்தன.
வாயுவேகேந ஸஹஸா யயௌ யமரதம் ப்ரதி ௧௭.
காற்றின் வேகத்தில், அவன் திடீரென யமனின் ரதத்தை நோக்கி சென்றான்.
யோதயாமாஸ பாஹுப்யாமாக்ரு'ஷ்ய பலிநாம் வரஃ ௧௭.
அவன் வலிமைமிக்கவர்களில் முதன்மையானவன்; தன் கைகளால் இழுத்து போரிடத் தொடங்கினான்.
க்ரஸநம் கடிவஸ்த்ரே து யமம் க்ரு'ஹ்ய பலோத்கடஃ ௧௭.
அந்த வலிமைமிகு கிரசனன், யமனை இடுப்பில் கட்டிய vasthiram பிடித்து இழுத்தான்.
விமோச்யாத யமஃ கஷ்டாத்கம்டேऽவஷ்டப்ய சாஸுரம் ௧௭.
பின்னர் யமன் தன்னை அந்த இடரிலிருந்து விடுவித்து, அசுரனை கழுத்தில் பிடித்தான்.
ததோ ஜக்நதுரந்யோந்யம் முஷ்டிபிர்நிர்தயௌ ச தௌ ௧௭.
அதன்பின் அவர்கள் இருவரும் இரக்கமின்றி ஒருவரை ஒருவர் கையால் அடித்தனர்.
ஸ்கம்தே நிதாய தைத்யஸ்ய முகம் விஶ்ராம்திமைச்சத ௧௭.
அவன் அந்த அசுரனின் முகத்தை தன் தோளில் வைத்து ஓய்வெடுக்க விரும்பினான்.
நிஷ்பிபேஷ மஹீப்ரு'ஷ்டே விநிக்நந்பார்ஷ்ணிபாணிபிஃ ௧௭.
அவன் பூமியில் அவனை இடித்து, தன் கால் முட்டி மற்றும் கையால் அடித்து நசுக்கியான்.
நிர்ஜீவமிதி தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ததஃ ஸம்த்யஜ்ய தாநவஃ ௧௭.
அவனை உயிரற்றதாகக் கண்டு, அசுரன் அவனை விட்டுவிட்டான்.
ஸ்வகம் ஸைந்யம் ஸமாஸாத்ய தஸ்தௌ கிரிரிவாசலஃ॥ ௧௭.
தன் படையை அடைந்து, அசுரன் அசைக்க முடியாத மலைபோல் நிலைத்தான்.
நாதேந தஸ்ய க்ரஸநஸ்ய ஸம்க்யே மஹாயுதைஶ்சார்திதஸர்வகாத்ராஃ ௧௭.
போரில் கிரசனனின் கர்ஜனைக்கும், பெரிய ஆயுதங்களாலும் அவன் உடல் முழுவதும் வேதனை அடைந்தது.
தநாதிபஸ்ய ஜம்பேந ஸாயகைர்மர்மபேதிபிஃ ௧௮.
செல்வத்தின் அதிபதி ஜம்பன், உயிர்க்குறிப்புகளைத் துளைக்கும் அம்புகளால் தாக்கினான்.
தத்த்ரு'ஷ்ட்வா கர்ம தைத்யஸ்ய தநாத்யக்ஷஃ ப்ரதாபவாந் ௧௮.
அசுரனுடைய அந்த செயலைப் பார்த்து, பெரும் வீரனும் செல்வத்தின் அதிபதியும் அதிர்ச்சியடைந்தார்.
ஹ்ரு'தி விவ்யாத பாணாநாம் ஸஹஸ்ரேணாக்நிவர்சஸாம் ௧௮.
அவர், தீயைப் போல ஜொலிக்கும் ஆயிரம் அம்புகளை அவன் இதயத்தில் பாய்ச்சினார்.
நியுதம் ச ததா கோடிமர்புதம் சாக்ஷிபத்க்ஷணாத் ௧௮.
ஒரு கணத்தில், பத்து மில்லியன், நூறு மில்லியன், கோடி கணக்கான அம்புகளையும் எறிந்தார்.
தநாத்யக்ஷஃ ப்ரசிக்ஷேப ஸ்வர்கேப்ஸுஃ ஸ்வதநம் யதா ௧௮.
வெற்றி பெற விரும்பிய செல்வத்தின் அதிபதி, தன் ஆயுதங்களை விண்ணுலகில் போல் வீசினார்.
பூதாநாம் பஹுதா ராவா ஜஜ்ஞிரே கே மஹாபயாஃ ௧௮.
வானில் பல உயிர்களின் பயங்கரமான கூச்சல்கள் எழுந்தன.
ஸா ஹி வைஶ்ரவணஸ்யாஸ்தே த்ரைலோக்யாப்யர்சிதா கதா ௧௮.
மூன்று உலகங்களும் வணங்கும் வைஶ்ரவணனின் அந்த கேடயம் தயார் நிலையில் இருந்தது.
தைத்யோ கதாவிகாதார்தம் ஶஸ்த்ரவ்ரு'ஷ்டிம் முமோச ஹ ௧௮.
அசுரன், அந்த கேடயத்தை எதிர்க்கும் பொருட்டு ஆயுத மழையை பொழிந்தான்.
பரிகாந்முஶலாந்வ்ரு'க்ஷாந்கிரீம்ஶ்சாதுலவிக்ரமஃ ௧௮.
அற்புதமான வலிமையுடன், இரும்புக் கோல்கள், உருமங்கள், மரங்கள், மலைகள் என எறிந்தான்.