சக்ரைஶ்ச ஶக்திபிஶ்சைவ தோமரைரம்குஶைரபி ௧௭.
சக்கரங்கள், சுழிகள், குத்துவாள்கள், அங்குசங்கள் கொண்டு தாக்கினர்.
பல்லைர்வேதஸபத்ரைஶ்ச ஶுகதும்டைஶ்ச நிர்மலைஃ ௧௭.
அம்புகள், வாள்கள், கூர்மையான ஆயுதங்கள் கொண்டு தாக்கினர்.
ஸம்ப்ரச்சாத்ய திஶஃ ஸர்வாஸ்தமோமயமிவாபவத் ௧௭.
அந்த ஆயுதங்கள் எல்லா திசைகளையும் மூடி, இருள் சூழ்ந்தது போல் இருந்தது.
அத்ரு'ஶ்யபூதாஸ்தமஸி ந்யக்ரு'ம்தம்த பரஸ்பரம் ௧௭.
அந்த இருளில் ஒருவரை ஒருவர் காண முடியாமல், ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
கஜைஸ்துரம்கைஃ பாதாதைஃ பதத்பிஃ பதிதைரபி ௧௭.
யானைகள், குதிரைகள், காலாட்படைகள், விழும் வீரர்கள், விழுந்தவர்கள் என எல்லோரும் கலந்து இருந்தனர்.
பக்நதம்தா பிந்நகும்பாஶ்சிந்நதீர்கமஹாகராஃ ௧௭.
உடைந்த பல்லுகள், சிதைந்த தலைகள், துண்டிக்கப்பட்ட நீண்ட வலுவான கைகள் காணப்பட்டன.
பக்நைஷாஶ்ச ரதாஃ பேதுர்பக்நாக்ஷாஃ ஶகலீக்ரு'தாஃ ௧௭.
உடைந்த ரதங்கள் விழுந்தன; அவற்றின் அச்சுகள் முற்றிலும் நொறுங்கின.
ததஃ ஶோணிதநத்யஶ்ச ஹர்ஷதாஃ பிஶிதாஶிநாம் ௧௭.
பின்னர், ரத்தம் ஓடும் நதிகள் உருவாகி, மாம்சம் உண்ணும் விலங்குகளுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தன.
தஸ்மிம்ஸ்ததாவிதே யுத்தே ஸேநாநீர்க்ரஸநோऽரிஹா ௧௭.
அந்தக் கடும் போரில் பகைவர்களை அழிப்பவன் கிரசனன், படைத்தலைவரை எதிர்கொண்டான்.
ததோ க்ரஸநமாலோக்ய யமஃ க்ரோதவிமூர்சிதஃ ௧௭.
அப்போது கிரசனனை பார்த்த யமன், கடும் கோபத்தில் மூழ்கினான்.
ஸ வித்தோ பஹுபிர்ஷாணைர்க்ரஸநோऽதிபராக்ரமஃ ௧௭.
பல அம்புகளால் காயமடைந்தும், மிகுந்த வீரம் கொண்ட கிரசனன் துணிவுடன் நிலைத்திருந்தான்.
ஶரைஃ ஸஹஸ்ரைஶ்ச பஞ்சலக்ஷைஶ்சைவ வ்யதாடயத் ௧௭.
அவன் ஆயிரக்கணக்கானதும், ஐந்து இலட்சம் அம்புகளாலும் தாக்கினான்.
பாணவ்ரு'ஷ்டிபிருக்ராபிர்யமோ க்ரஸநமர்தயத் சிச்சேத ஶரவர்ஷேண க்ரஸநோ தாநவேஶ்வரஃ॥ ௧௭.
யமன் கொடிய அம்பமழையால் கிரசனனை தாக்கினான்; ஆனால், அசுரர்களின் தலைவன் கிரசனன் தன் அம்பமழையால் அவற்றை வெட்டிக் கிழித்தான்.
விபலாம் தாம் ஸமாலோக்ய யமஃ ஸ்வஶரஸம்ததிம்॥ ௧௭.
தன் அம்பங்கள் பயனில்லாமல் போனதை பார்த்த யமன்—
ப்ராஹிணோந்முத்கரம் தீப்தம் க்ரஸநஸ்ய ரதம் ப்ரதி ௧௭.
—பொலிவோடு எரிகின்ற ஒரு கோலையைக் கிரசனனின் ரதத்தை நோக்கி எறிந்தான்.
ஜக்ராஹ வாமஹஸ்தேந லீலயா க்ரஸநோऽரிஹா ௧௭.
பகைவர்களை அழிப்பவன் கிரசனன், அதை தன் இடது கையால் எளிதாகப் பிடித்தான்.
தாடயாமாஸ வேகேந ஸ பபாத மஹீதலே ௧௭.
அவன் அதனை வேகமாகத் தாக்க, அது தரையில் விழுந்தது.
ப்ராஸேந தாடயாமாஸ க்ரஸநம் வதநே த்ரு'டம் ௧௭.
ஒரு வேலால் கிரசனனை முகத்தில் உறுதியாகத் தாக்கினான்.
க்ரஸநம் பதித த்ரு'ஷ்ட்வா ஜம்போ பீமபராக்ரமஃ ௧௭.
கிரசனன் விழுந்ததைப் பார்த்து, பயங்கரமான வலிமை கொண்ட ஜம்பன்—
யமஸ்தேந ப்ரஹாரேண ஸுஸ்ராவ ருதிரம் முகாத் ௧௭.
அந்தத் தாக்கத்தால் யமனின் வாயிலிருந்து இரத்தம் சொட்டியது.
க்ரு'தாம்தமர்திதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கதாபாணிர்தநாதிபஃ ௧௭.
மரணதேவன் வீழ்ந்ததைப் பார்த்த, கோலைக் கையில் பிடித்த செல்வத்தின் அதிபதி—
ஜம்போ ருஷா தமாயாம்தம் தாநவா நீகஸம்வ்ரு'தஃ ௧௭.
ஜம்பன், அசுரப்படையால் சூழப்பட்டு, கோபத்துடன் முன்னேறினான்.
க்ரஸநோ லப்தஸம்ஜ்ஞோऽத யமஸ்ய ப்ராஹிணோத்கதாம் ௧௭.
பிறகு, கிரசனன் உணர்ச்சி திரும்பி, யமனை நோக்கி ஒரு கோலையை எறிந்தான்.
தாமாபதம்தீம் ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய கதாம் மஹிஷவாஹநஃ ௧௭.
அந்தக் கோலை வேகமாக வரும் போது, மாட்டை வாகனமாகக் கொண்டவன்—
தம்டம் முமோச கோபேந ஜ்வாலாமாலாஸமாகுலம் ௧௭.
—கோபத்துடன், ஜ்வாலையால் சூழ்ந்த தண்டத்தை எறிந்தான்.
ஸம்வட்டஶ்சாபவத்தாப்யாம் ஶைலாப்யாமிவ துஃஸஹஃ ௧௭.
அந்த இரு ஆயுதங்களால், இரண்டு மலைகளைப் போல சகிக்க முடியாத ஒரு பேரழிவு எழுந்தது.
ஜகத்வ்யாகுலதாம் யாதம் ப்ரலயாகமஶம்கயா ௧௭.
பிரளய காலம் வரும் எனும் பயத்தில் உலகம் குழப்பத்துக்குள் ஆழ்ந்தது.
நிஷ்பேஷணம் தயோர்பீமம பூத்கநகோசரம் ௧௭.
அந்த இருவருக்கிடையே ஏற்பட்ட பயங்கரமான மோதல் மலையுலகையே அதிர வைத்தது.
பபாத பௌருஷம் ஹத்வா யதா தைவம் புரார்ஜிதம் ௧௭.
மனித வலிமையை வென்று, முன்பே விதி தீர்மானித்தது போல் அவன் விழுந்தான்.
பபாத பூமௌ நிஃஸம்ஜ்ஞோ பூமிரேணுவிபூஷிதஃ ௧௭.
அவன் உணர்விழந்து, பூமியின் தூசியில் அலங்கரிக்கப்பட்டவாறே தரையில் விழுந்தான்.