அஸ்மாகம் ஜாதிதர்மேண விரூடம் வைரமக்ஷயம் ௧௫.
நம் குல மரபின்படி, நம் பகைமை ஆழமாகவும் முடிவில்லாததாகவும் உள்ளது.
கிம் து தத்தபஸா ஸாத்யம் மந்யேஹம் ஸுரஸம்கமம் ௧௫.
ஆனால், தவம் செய்தால்தான் தேவர்களுடன் சேர்வது சாத்தியம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
ததஃ ஸுராந்விஜேஷ்யாமோ போக்ஷ்யாமோऽத ஜகத்த்ரயம் ௧௫.
பின்னர் நாம் தேவர்களை வென்று, மூன்று உலகங்களையும் அனுபவிப்போம்.
அயுக்தஶ்சபலஃ ப்ராப்தாமபி ரக்ஷிதுமக்ஷமஃ ௧௫.
அழுத்தமில்லாதவன் மற்றும் அவசரமானவன், பெற்றதை கூட காக்க முடியாது.
ஸாதுஸாத்வித்யதோசுஸ்தே வசநம் தஸ்ய விஸ்மிதாஃ ௧௫.
அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டு, 'நன்றாக சொன்னாய், நன்றாக சொன்னாய்' என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஸர்வர்துகுஸுமாகீர்ணநாநௌஷதிவிதிபிதம் ௧௫.
அந்த குகை, எல்லா பருவ மலர்களாலும், பல்வேறு மூலிகைகளாலும் நிரம்பியிருந்தது.
அநேகாகாரபஹுலம் ப்ரு'தக்பக்ஷிகுலாகுலம் ௧௫.
அது பலவகை வடிவங்களும், பலவகை பறவைகளும் கூட்டமாக கூடியிருந்த இடமாக இருந்தது.
ப்ராப்ய தத்கம்தரம் தைத்யஶ்சகார விபுலம் தபஃ ௧௫.
அந்த குகையை அடைந்த தைத்யன், பெரிய தவம் செய்தான்.
நிராஹாரஃ பம்சதபா வர்ஷாயுதமபூத்கில ௧௫.
அவன் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள், உண்ணாமல், ஐந்து வகை தவம் மேற்கொண்டான் என்று கூறப்படுகிறது.
மாம்ஸஸ்யாக்நௌ ஜுஹாவைவ ததோ நிர்மாம்ஸதாம் கதஃ ௧௫.
அவன் தன் உடல் இறைச்சியை அக்கினியில் அர்ப்பணித்து, இறுதியில் இறைச்சியற்றவனானான்.
ஜஜ்வலுஃ ஸர்வபூதாநி தேஜஸா தஸ்ய ஸர்வதஃ ௧௫.
அவனுடைய ஒளியால் எல்லா உயிரினங்களும் எங்கும் பிரகாசித்தன.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே ப்ரஹ்மா பரமம் தோஷமாகதஃ ௧௫.
அந்த நேரத்தில் பிரமா மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.
ப்ராப்ய தம் ஶைலராஜாநம் ஹம்ஸஸ்யம்தநமாஸ்திதஃ ௧௫.
அவன் அன்னப்பறவை ஏறும் ரதத்தில் ஏறி, மலை அரசனை அடைந்தார்.
உத்திஷ்ட புத்ர தபஸோ நாஸ்த்யஸாத்யம் தவாதுநா ௧௫.
எழுந்திரு மகனே; இப்போது உன் தவத்தால் எதுவும் முடியாதது இல்லை.
இத்யுக்தஸ்தாரகோ தைத்யஃ ப்ராம்ஜலிஃ ப்ராஹ தம் விபும்॥ ௧௫.
இவ்வாறு கூறியபோது, தாரகன் என்ற அசுரன் கைகூப்பி அந்த ஆண்டவரிடம் பேசினான்.
வயம் ப்ரபோ ஜாதிதர்மாஃ க்ரு'தவைராஃ ஸஹமரைஃ ௧௫.
ஓ ஆண்டவரே, நாங்கள் இயற்கையிலேயே தேவர்களுக்கு எதிரிகள்.
தேஷாமஹம் ஸமுத்தர்தா பவேயமிதி மே மதிஃ ௧௫.
அவர்களை நான் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதே எனது தீர்மானம்.
ஸ்யாமஹம் சாமரைஶ்சைஷ வரோ மம ஹ்ரு'திஸ்திதஃ ௧௫.
நானும் தேவர்களும் சேர்ந்து வாழ வேண்டும்; இந்த வரம் என் மனதில் உறுதியாக உள்ளது.
தமுவாச ததோ தைத்யம் விரம்சோऽமரநாயகஃ ஜாதஸ்ய ஹி த்ருவோ ம்ரு'த்யுஃ ஸத்யமேதச்ச்ருதீரிதம்॥ ௧௫.
அப்போது அமரர்களின் தலைவன் விரிஞ்சன் அந்த அசுரனிடம் சொன்னான்: பிறந்தவனுக்கு மரணம் நிச்சயம்; இது வேதங்களில் கூறப்பட்ட உண்மை.
இதி ஸம்சிம்த்ய வரய வரம் யஸ்மாந்ந ஶம்கஸே ௧௫.
ஆகவே, நிச்சயமாக நீ சந்தேகமில்லாமல் விரும்பும் ஒரு வரத்தை யோசித்து கேள்.
வாஸராணாம் ச ஸப்தாநாம் வர்ஜயித்வா து பாலகம் ௧௫.
ஏழு நாட்களில் ஒரு சிறுவனை தவிர்த்து மற்ற நாட்களில் இல்லை.
வவ்ரே மஹாஸுரோ ம்ரு'த்யும் ப்ரஹ்மாணம் மாநமோஹிதஃ ௧௫.
பெரும் அசுரன், பெருமை காரணமாக மயங்கிப் போய், பிரமாவிடம் மரணத்தை வரமாக கேட்டான்.
ஜகாம த்ரிதிவம் தேவோ தைத்யோऽபி ஸ்வகமாலயம் ௧௫.
தெய்வம் சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றான்; அசுரனும் தன் இல்லத்திற்கு திரும்பினான்.
பரிவவ்ருஃ பலாகீர்ணம் வ்ரு'க்ஷம் ஶகுநயோ யதா ௧௫.
பல பழங்கள் காய்ந்த மரத்தைச் சுற்றி பறவைகள் வட்டமிடுவது போல் அவர்கள் இருந்தனர்.
ப்ரஹ்மணாபிஹி தஸ்தாநே மஹார்ணவதடோத்தரே ௧௫.
பிரமாவின் கட்டளையால் அவர்கள் பெரிய கடலின் வடக்கு கரையில் நின்றனர்.
காம்திர்த்யுதிர்த்ரு'திர்மேதா ஶ்ரீரகம்டா ச தாநவம் ௧௫.
அழகு, ஒளி, துணிவு, அறிவு, செல்வம் ஆகியவை அந்த அசுரனை அலங்கரித்தன.
காலாகருவிலிப்தாம்கம் மஹாமுகுடமம்டிதம் ௧௫.
கருப்பு அகில் பூசப்பட்ட அவன் உடலும், பெரிய கிரீடம் அணிந்தும் இருந்தான்.
ந்ரு'த்யம்த்யப்ஸரஸஃ ஶ்ரேஷ்டா கந்தர்வா காயயம்தி ச க்ரஹா அக்ரேஸராஸ்தஸ்ய ஜீவாதேஶப்ரபாஷிணஃ॥ ௧௫.
மிகச் சிறந்த அப்சராசுகள் நடனமாடினார்கள்; கந்தர்வர்கள் பாடினார்கள்; கிரகங்கள் தங்கள் தலைவர்களுடன் அவனது கட்டளையை அறிவித்தன.
ஏவம் ஸ்வகாத்பாஹுபலாத்ஸ தைத்யஃ ஸம்ப்ராப்ய ராஜ்யம் பரிமோதமாநஃ ௧௫.
அந்த அசுரன் தன் சொந்த வலியால் அரசாட்சியைப் பெற்றதும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆனந்தப்பட்டான்.
ராஜ்யேந புத்புதாபேந ஸ்த்ரீபிரக்ஷைஶ்ச பாநகைஃ ௧௬.
அரசாட்சி泡ப்போல் நிலையற்றது; பெண்கள், காவலர்கள், மதுபானங்கள் ஆகியவற்றுடன் இருந்தான்.