யயா புரா வ்ரு'தோऽஸி த்வம் தபஸா ச பரேண ஹி ௩௫.
"யார் முன்பு நீ முன்பே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாய், அதுவும் கடும் தவத்தால் தான்."
துராராத்யோऽஸி ஸததம் ஸர்வேஷாம் ப்ராணிநாமபி ௩௫.
"உன்னை எல்லா உயிர்களுக்கும் எப்போதும் எளிதில் மனம் கொள்ள முடியாது."
ஶபர்யா வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரத்யுவாச வ்ரு'ஷத்வஜஃ யதி த்யக்தா மயா தந்வி கிம் வக்துமிஹ பார்யதே॥ ௩௫.
சபரியின் வார்த்தைகளை கேட்ட வृषத்வஜன், "நீ என்னை விட்டு விலகினாய் என்றால், இங்கு இன்னும் என்ன சொல்ல முடியும் மெலிந்தவளே?" என்றார்.
ஏவம் ஜ்ஞாத்வா விஶாலாக்ஷி க்ரு'பணம் க்ரு'பணப்ரியம் ௩௫.
"இதை அறிந்தவுடன், பெரிய கண்கள் உடையவளே, துயருற்றவர் துயரையே விரும்புவார்."
ஏவமப்யர்திதா தேந பஹுதா ஶூலபாணிநா ௩௫.
இவ்வாறு பலவகையில் சூலபாணி வேண்டினார்.
தபோதநோऽஸி யோகீஶ விரக்தோऽஸி நிரம்ஜநஃ ௩௫.
"நீ தவத்தில் செல்வம் பெற்றவன், யோகிகளுக்குத் தலைவன், பற்றின்மையும் தூய்மையும் உடையவன்."
ஸ த்வம் ஸாக்ஷாத்விரூபாக்ஷோ மயா த்ரு'ஷ்டோஸி சாத்ய வை தஸ்மாத்த்வயா ந வக்தவ்யம் யதுக்தம் ச புரா மம॥ ௩௫.
"விரூபாக்ஷா, இன்று நேரில் உன்னை நான் பார்த்தேன்; எனவே, முன்பு என்னிடம் சொன்னதை இனி நீ பேச வேண்டாம்."
தஸ்யாஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரோவாச மதநாம்தகஃ ௩௫.
அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட காதலை அழிப்பவர் பேசத் தொடங்கினார்.
இத்யுக்த்வா தாம் கரேऽக்ரு'ஹ்ணாச்சபரீம் மதநாதுரஃ ௩௫.
இவ்வாறு கூறி, காதல் பித்தில் சபரியின் கையைப் பிடித்தார்.
நோசிதம் பகவாந்கர்தும் தாபஸேந பலாதிதம் ௩௫.
"பெருமையே, தவசிக்கு இப்படிப் பலத்தால் செய்யுவது உரியதல்ல."
பிதரம் கதயாஶு த்வம் ஸ்திதஃ குத்ர ஶுபாநநே ௩௫.
அழகான முகம் கொண்டவளே, உன் தந்தை எங்கே தங்கியுள்ளார் என்பதை விரைவாக எனக்குச் சொல்.
ஏததுக்தம் ததா தேந நிஶம்யாஸிதநேத்ரயா ௩௫.
அவர் இப்படிச் சொன்னதை, கருப்பு கண்கள் கொண்ட அவள் கேட்டாள்.
ஸ்திதம் கைலாஸஶிகரே ஹிமவம்தம் நகோத்தமம் ௩௫.
அவர், இமயமலையின் தலைப்பகுதியில் உள்ள கைலாசம் என்ற உயர்ந்த மலை மீது தங்கியுள்ளார்.
த்வாரி ஸ்திதம் தயா தேவ்யா தர்ஶிதம் ஶம்கரஸ்ய ச ததாதி மாம் ந ஸம்தேஹஸ்தபஸ்விந்மா விலம்பிதம்॥ ௩௫.
கதவின் அருகில் நின்ற அந்த தேவியால் சங்கரரும் காட்டப்பட்டார்; ascetic, தயங்காமல், அவர் என்னை தருவார் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
ததேதி மத்வா ஸஹஸா ப்ரணம்ய ஹிமாலயம் வாக்யமிதம் பபாஷே ௩௫.
அப்படியே என்று எண்ணி, அவன் விரைவாக வணங்கி, இமயமலைக்கு இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
க்ரு'பணம் வாக்யமாகர்ண்ய ஸமுத்தாய ஹிமாலயஃ ௩௫.
அந்த வருத்தமான வார்த்தைகளைக் கேட்ட இமயமலை எழுந்தார்.
கிம் ஜல்பஸி ஹி போ தேவ தாவயுக்தம் ச ஸாம்ப்ரதம் ௩௫.
ஓ தேவா, நீ ஏன் இப்படி பேசுகிறாய்? இப்போது இது சரியானது அல்ல.
த்வயா ததமிதம் விஶ்வம் ஜகதேதச்சராசரம் ஆகதோ நாரதஸ்தத்ர ரு'ஷிபிஃ பரிவாரிதஃ॥ ௩௫.
உன்னால் இந்த உலகம் முழுவதும், உயிருள்ளதும் உயிரில்லாததும் நிறைந்துள்ளது; அங்கே நாரதர் முனிவர்களுடன் வந்துள்ளார்.
உவாச ப்ரஹஸந்வாக்யம் ஶூலபாணே நமஃ ப்ரபோ ௩௫.
அவர் சிரித்துக்கொண்டே, 'திரிசூலம் பிடித்த பிரபுவே, உமக்கு வணக்கம்' என்று சொன்னார்.
யோஷித்பிஃ ஸம்கதி பும்ஸாம் விடம்பாயோபகல்பதே விம்ரு'ஶ்ய ஸர்வம் தேவேஶ யதாவத்வக்துமர்ஹஸி॥ ௩௫.
பெண்களுடன் நட்பு ஆண்களுக்கு அவமானத்தை உண்டாக்கும்; தேவதைகளின் தலைவனே, எல்லாவற்றையும் சிந்தித்து, பொருத்தமானதை நீ சொல்ல வேண்டும்.
ஏவம் ப்ரபோதிதஸ்தேந நாரதேந மஹாத்மநா ௩௫.
அந்த மகான் நாரதனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது,
ஸத்யமுக்தம் த்வயா சாத்ர நாந்யதா நாரதக்வசித் ௩௫.
நாரதா, நீ இங்கே சொன்னது உண்மைதான்; வேறு விதமாக இல்லை.
பவிஷ்யதி ந ஸம்தேஹோ நாந்யதா வசநம் தவ ௩௫.
இது நடக்கும், சந்தேகம் இல்லை; உன் வார்த்தை தவறாது.
பிஶாசவத்க்ரு'தமிதம் சரிதம் பரமாத்புதம்॥ ௩௫.
இது பிசாசு போல நடந்த மிக அதிசயமான செயல்.
தஸ்மாந்ந திஷ்டாமி கிரேஃ ஸமீபே வ்ரஜாமி சாத்யைவ வநாம்தரம் புநஃ ௩௫.
அதனால், நான் இப்போது மலையின் அருகில் தங்கமாட்டேன்; இன்று மீண்டும் காட்டுக்குள் செல்கிறேன்.
நிராலம்பம் ஸ விஜ்ஞாய நாரதோ வாக்யமப்ரவீத் ௩௫.
அவர் ஆதரவின்றி இருப்பதை அறிந்து, நாரதர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
வம்தநீயஶ்ச ஸ்துத்யஶ்ச க்ஷாம்யதாம் பரமார்ததஃ ௩௫.
அவர் வணங்கப்பட வேண்டியவரும், புகழப்பட வேண்டியவரும்; உண்மையில் அவரை மன்னிக்க வேண்டும்.
ஏதச்ச்ருத்வா து வசநம் நாரதஸ்ய முகோத்கதம் ௩௫.
நாரதரின் வாயிலிருந்து வந்த இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது,
தண்டவத்பதிதாஃ ஸர்வே ஶம்கரம் லோகஶம்கரம் ௩௫.
அனைவரும் உலகுக்கு நன்மை தரும் சங்கரனை முன்பாக விழுந்து வணங்கினர்.
ஸ்தூயமாநோ ஹி பகவாநாகதோ கம்தமாதநம் ௩௫.
அனைவராலும் புகழப்பட்ட பரமபிரான் கந்தமாதன மலையில் வந்து சேர்ந்தார்.