ஏவம் விம்ரு'ஶ்ய ச ததா கிரிஜாம் விஹாய ஶ்ரீஶம்கரஃ பரமகாருணிகஸ்ததாநீம் ௩௪.
அவ்வாறு சிந்தித்து, அப்போது பரமகருணை உடைய ஸ்ரீசங்கரன், கிரிஜாவை விட்டு விலகினார்.
நிர்கதம் ஶம்கரம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸர்வே கைலாஸவாஸிநஃ ௩௪.
சங்கரன் வெளியேறுவதை பார்த்து, கைலாயத்தில் உள்ள அனைவரும் பார்த்தனர்.
சத்ரம் ப்ரு'ம்கீ ஸமாதாய ஜகாம தஸ்ய ப்ரு'ஷ்டதஃ ௩௪.
ப்ருங்கி குடையை எடுத்துக் கொண்டு, அவரை பின்தொடர்ந்தான்.
தாப்யாம் யுக்தஸ்ததா நம்தீ ப்ரு'ஷ்டதோऽந்வகமத்ஸுதீஃ ௩௪.
அப்போது அந்த இருவருடன் கூடி, புத்திசாலியான நந்தி பின்தொடர்ந்தான்.
ஶோபமாநோ மஹாதேவ ஏபிஃ ஸர்வைஃ ஸுஶோபநைஃ ௩௪.
இந்த அழகான அனைவராலும் சூழப்பட்டு, மகாதேவன் மிகவும் பிரகாசமாக இருந்தார்.
ஸகீபிர்பஹுபிஸ்தத்ர ததாந்யாபிஃ ஸுஸம்வ்ரு'தா ௩௪.
அங்கே, அவள் பல தோழிகளாலும் மற்ற சேவகராலும் சூழப்பட்டிருந்தாள்.
ததோ தூரம் கதஃ ஶம்புர்விஸ்ரு'ஜ்ய ச கணாம்ஸ்ததா ௩௪.
பின்னர், சங்கரன் தொலைவில் சென்றபின், தனது சேவகர்களை அனுப்பினார்.
ப்ரு'ம்கிணம் நம்திநம் சம்டம் ஸோமநம்திநமேவ ச ௩௪.
ப்ருங்கி, நந்தி, சண்டன், சோமநந்தி ஆகியோரும் அனுப்பப்பட்டனர்.
விஸ்ரு'ஜ்ய ச மஹாதேவ ஏக ஏவ மஹாதபாஃ ௩௪.
அவர்களை அனுப்பி, மகாதேவன், அந்த பெரிய தவசு, தனியாக இருந்தார்.
காஶ்மீரரத்நோபலஸித்தரத்நவைதூர்யசித்ரம் ஸுதயா பரிஷ்க்ரு'தம் ௩௪.
காஷ்மீரத்தின் ரத்தினங்களாலும், சிறந்த மணிகளாலும், அமுதத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இடத்தில் அவர் அமர்ந்தார்.
பத்மாஸநே சோபவிஷ்டோ மஹேஶோ யோகவித்தமஃ ௩௪.
பத்மாசனத்தில் அமர்ந்த மகேசுவரன், யோகத்தில் சிறந்தவர்.
ஶுஶுபே ஸ மஹாதேவஃ ஸமாதௌ சம்த்ரஶேகரஃ வாஸுகிஃ ஸர்பராஜஶ்ச கடிபத்தஃ க்ரு'தோ மஹாந்॥ ௩௪.
சந்திரசேகரன் ஆன மகாதேவன் தியானத்தில் பிரகாசித்தார்; பாம்புகளின் அரசன் வாசுகி, அவரது இடுப்பில் பெரிய அலங்காரமாக கட்டப்பட்டிருந்தான்.
ஆத்மாநமாத்மாத்மதயா ச ஸம்ஸ்துதோ வேதாம்தவேத்யோ ந ஹி விஶ்வசேஷ்டிதஃ ஸ்திதஸ்ததாநீம் பரமம் பராணாம் நிரீக்ஷமாணோ புவநைகபர்தா॥ ௩௪.
தன்னைத் தானே ஆத்மாவாக போற்றப்பட்டு, வேதாந்தத்தால் அறியப்பட்டு, உலக செயல்களில் ஈடுபடாமல், அப்போது உலகங்களின் ஒரே ஆண்டவனாக, எல்லாவற்றையும் நோக்கி, உயர்ந்தவர்களில் உயர்ந்தவராக நிலைத்திருந்தார்.
வநம் கதே மஹாதேவே கிரிஜா விரஹாதுரா ௩௫.
மகாதேவன் காட்டிற்குச் சென்றபோது, கிரிஜா பிரிவால் மிகவும் துயருற்றாள்.
சிம்தயம்தீ ஶிவம்தந்வீ ஸர்வபாவேந ஶோபநா ௩௫.
அழகும் மெலிந்த உடலும் கொண்டவள், தனது முழு மனதாலும் சிவனை நினைத்து இருந்தாள்.
தபஸா மஹதா சைவ ஶிவம் ப்ராப்தாஸி ஶோபநே ௩௫.
அழகியே, நீ பெரிய தவம் செய்து சிவனை அடைந்துள்ளாய்.
த்யூதே ஹி வஹவோ தோஷா ந ஶ்ருதாஃ கிம் த்வயாऽநகே ௩௫.
பந்தயத்தில் பல குறைகள் உள்ளன — பாவமில்லாதவளே, நீ அவற்றைப் பற்றி கேள்விப்படவில்லையா?
அஸ்மாபிஃ ஸஹிதா தேவி கச்சகச்ச வராநநே॥ ௩௫.
தேவியே, அழகான முகமுடையவளே, எங்களுடன் வா, வா.
யாவச்சம்புர்தூரதோ நாபிகச்சேத்தாவத்கத்வா ஶம்கரம் க்ஷாமயஸ்வ ௩௫.
சம்பு அருகில் வருவதற்கு முன் விரைவாக சென்று சங்கரனிடம் மன்னிப்பு கேள்.
நிஶம்ய வாக்ய விஜயாப்ரயுக்தம் ப்ரஹஸ்யாமாநா ஸமதீரசேதாஃ ௩௫.
வெற்றியின் உணர்வில் கூறப்பட்ட அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவள் சிரித்தாள்; அவளது மனம் அமைதியாக இருந்தது.
மயா ஜிதோऽஸௌ நிரபத்ரபஶ்ச புரா வ்ரு'தோ வை பரயா விபூத்யா ௩௫.
நான் முன்பே அவரை வென்றுள்ளேன்; என் பேரொளியில் அவர் வெட்கமடைந்தார்.
ரூபீக்ரு'தோ மயா தேவோ மஹேஶோ நாந்யதா வத ௩௫.
நான் மகேசுவரனை உருவாகக் காட்டினேன்; இது தவறாக இல்லை என்று சொல்.
ஸாகாரோ ஹி நிராகாரோ மஹேஶோ ஹி மயா க்ரு'தஃ॥ ௩௫.
உருவமில்லாத மகேசுவரனை நான் உருவமுள்ளவராக மாற்றினேன்.
க்ரு'தம் மயா விஶ்வமிதம் ஸமக்ரம் சராசரம் தேவவரைஃ ஸமேதம் ௩௫.
இம்முழு உலகமும், அசையும் அசையாதவையும், சிறந்த தேவர்களுடன் சேர்ந்து, நான் படைத்தேன்.
ஏவமுக்த்வா ததா தேவீ கிரிஜா ஸர்வமம்கலா ௩௫.
இவ்வாறு கூறியபின், அப்போது எல்லா மங்களமும் தரும் கிறிஜா தேவி—
ஶ்யாமா தந்வீ ஶிகரதஶநா பிம்பபிம்பாதரோஷ்டீ ஸுக்ரீவாட்யா குசபரநதா கிரிஜா ஸ்நிக்தகேஶீ ௩௫.
கருப்பும் மெலிந்த உடலும் கொண்டவள், மலைப்போல் வெண்மையான பற்கள், பிம்ப பழம் போல் சிவந்த உதடுகள், அழகான கழுத்தும், நிறைந்த மார்பும், மென்மையான கூந்தலும் கொண்ட கிறிஜா—
பாணௌ ம்ரு'ணாலஸத்ரு'ஶம் தததீ ச சாபம் ப்ரு'ஷ்டே லஸத்க்ரு'தககேதகிபாணகோஶம் ௩௫.
அவள் கையில் தாமரைத் தண்டு போல் வளை வைத்திருந்தாள்; முதுகில் ஒளிரும் கேதகிப் பாணிகள் நிரம்பிய அம்புப்பெட்டி இருந்தது.
ப்ரு'ம்கீநாதேந மஹதா நாதயம்தீ ஜகத்த்ரயம் ௩௫.
பெரும் தேனீ ஓசையால் மூன்று உலகையும் அதிர வைத்தாள்.
ஸகாமநா ராஜஹம்ஸா பபூவுஸ்தத்க்ஷணாதபி ௩௫
அந்த கணமே, அவர்கள் விரும்பியது போல் ராஜஹம்சமாக மாறினார்கள்.
ஏகாகீ ஸம்ஸ்திதோ யத்ர யமாதிஸ்தோ மஹேஶ்வரஃ ௩௫.
அங்கு, ஒருவனாக, யமனின் மீது மகேசுவரன் அமர்ந்திருந்தார்.