கதேஷு தேஷு ஸர்வேஷு ஸமாதிஸ்தோऽபவத்பவஃ ௨௨.
அவர்கள் எல்லோரும் சென்றபின், பவன் தியானத்தில் நிலைத்திருந்தார்.
பராத்பரதரம் ஸ்வச்சம் நிர்மலம் நிரவக்ரஹம் ௨௨.
அவர் எல்லாவற்றிற்கும் மேலான, தூய்மையான, குறையில்லாத, தடையில்லாத நிலையில் நிலைத்தார்.
பாநுர்நபாத்யக்நிரதோ ஶஶீ வா ந ஜ்யோதிரேவம் ந ச மாருதோ ந ஹி ௨௨.
சூரியன் ஒளிக்கவில்லை, நெருப்பு ஒளிக்கவில்லை, சந்திரனும் ஒளிக்கவில்லை; அங்கு ஒளி இல்லை, காற்றும் இல்லை.
அநிர்த்தேஶ்ய மசிந்த்யம் ச நிர்விகாரம் நிராமயம் ௨௨.
அதை விவரிக்க முடியாது, எண்ணிக்க முடியாதது, மாற்றமில்லாதது, துன்பமற்றது.
ஶப்தாதீநம் நிர்குணம் நிர்விகாரம் ஸத்தாமாத்ரம் ஜ்ஞாநகம்யம் த்வகம்யம் ௨௨.
அது ஒலி கடந்தது, குணமற்றது, மாற்றமில்லாதது, தூய இருப்பு, அறிவால் அறியக்கூடியது, ஆனால் எட்ட முடியாதது.
தத்வஸ்துபூதோ பகவாந்ஸ ஈஶ்வரஃ பிநாகபாணிர்பகவாந்வ்ரு'த்வஜஃ ௨௨.
அந்த உண்மைதான் இறைவன், எல்லாம் ஆளும்வன், பினாகம் ஏந்தியவன், பாக்கியசாலி, காளை கொடியை உடையவன்.
கிரிஜா ஹி ததா தேவீ ததாப பரமம் தபஃ ௨௨.
அப்போது கிரிஜா தேவியும் உயர்ந்த தவம் செய்தாள்.
விஜித்ய தபஸா தேவீ பார்வதீ பரமேண ஹி ௨௨.
அந்த பரம தவத்தால் தேவியான பார்வதி வெற்றி பெற்றாள்.
யதா ஜிதஸ்தயா தேவ்யா தபஸா வ்ரு'ஷபத்வஜஃ ௨௨.
அந்த தேவியின் தவத்தால் காளை கொடியை உடையவன் வென்று கொண்டபோது,
ஜகாம த்வரிதேநைவ தேவதேவஃ பிநாகத்ரு'க் ௨௨.
தேவர்களின் தேவன், பினாகம் ஏந்தியவன், விரைவாக வந்தான்.
வேதிகோபரி விந்யஸ்தாம் யதைவ ஶஶிநஃ கலாம் ௨௨.
அவன் அவளை வேதிக்கையின் மீது வைத்தான், சந்திரனின் ஒரு பகுதியைப் போல்.
ப்ரஹ்மசாரிஸ்வரூபேண மஹேஶோ பகவாந்பவஃ கிமர்தமாலிமத்யஸ்தா தந்வீ ஸர்வாம்கஸுந்தரீ॥ ௨௨.
பிரம்மச்சாரி வடிவில் மகேசுவரன், பாக்யசாலி பவனாக, 'இந்த மெலிந்த, அழகான பெண் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களுக்குள் ஏன் நிற்கிறாள்?' என்று கேட்டான்.
கேயம் கஸ்ய குதோ யாதா கிமர்தம் தப்யதே தபஃ ௨௨.
இவள் யார், யாருடைய மகள், எங்கிருந்து வந்தாள், எதற்காக தவம் செய்கிறாள்?
ததோவாச ஜயா ருத்ரம் தபஸஃ காரணம் பரம்॥ ௨௨.
அப்போது ஜயா, ருத்ரனிடம் அவள் தவத்தின் காரணத்தைச் சொன்னாள்.
ஹிமாத்ரேர்துஹிதேயம் வை தபஸா ருத்ரமீஶ்வரம் ௨௨.
இவள் ஹிமாத்ரியின் மகள், ருத்ரன் இறைவனுக்காக தவம் செய்கிறாள்.
தபஸ்ததாப ஸுமஹத்ஸர்வேஷாம் துரதிக்ரமம் ௨௨.
அவள் மிகப் பெரிய தவம் செய்தாள், அதை யாராலும் கடக்க முடியாது.
தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்யாஃ ப்ரஹஸ்யேதமுவாச ஹ ௨௨.
அவளது வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவர் சிரித்துப் பேசினார்.
மூடேயம் பார்வதீ ஸக்யோ ந ஜாநாதி ஹிதாஹிதம் ௨௨.
இந்த பார்வதி முட்டாள்தான் தோழிகளே; அவள் நல்லதையும் கெட்டதையும் அறியவில்லை.
ஸோऽமம்கலஃ கபாலீ ச ஶ்மஶாநாலய ஏவ ச ௨௨.
அவன் அமங்கலமானவன், கபாலம் ஏந்துபவன், சுடுகாட்டில் தங்குபவன்.
அநயா ஹி வ்ரு'தோ ருத்ரோ யதா ஸக்யஃ ஸமேஷ்யதி ௨௨.
இவள் ருத்ரனைத் தேர்ந்தெடுத்தால், தோழிகளே, அவன் அவளுடன் சேர்வான்.
யோ தக்ஷஶாபாத்விக்ரு'தோ யஜ்ஞபாஹ்யோऽபவத்விடா ௨௨.
தக்ஷனின் சாபத்தால் உருவம் மாறி, யாகத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு, ஒரு பிச்சைக்காரராக ஆனவரே.
ஶவபஸ்மாந்விதோ ருத்ரஃ க்ரு'த்திவாஸா ஹ்யமம்கலஃ ௨௨.
சவங்களின் புஸ்பம் பூசிக் கொண்டு, மான்மயிர் உடை அணிந்த, ருத்ரன் எப்போதும் அமங்கலமானவராக இருக்கிறார்.
தேந ருத்ரேண கிம் கார்யமநயா ஸுகுமாரயா ௨௨.
அந்த ருத்ரனுக்கு இந்த மென்மையானவளுடன் என்ன செய்ய வேண்டும்?
இம்த்ரம் ஹித்வா மநோஜ்ஞம் ச யமம் சைவ மஹாப்ரபம் ௨௨.
இந்திரனை, அழகானவராகவும், யமனை, பேரொளியுடையவராகவும் இருந்தவரை விட்டு,
குபேரம் பவநம் சைவ ததைவ ச விபாவஸும் ஸகீநாம் ஶ்ர்ரு'ண்வதீநாம் ச யத்ர ஸா தபஸி ஸ்திதா॥ ௨௨.
குபேரன், வாயு, அக்கினி ஆகியோரைப் போல், தன் தோழிகள் கேட்கும் போது, அவள் தவத்தில் நிலைத்திருந்தாள்.
இத்யாகர்ண்ய வசஸ்தஸ்ய ருத்ரஸ்ய படுரூபிணஃ ௨௨.
அந்த பிச்சைக்கார வடிவில் வந்த ருத்ரனின் வார்த்தைகளை அவள் கேட்டபோது,
ஜயே த்வம் விஜயே ஸாத்வி ப்ரம்லோசேऽப்யத ஸுந்தரி ௨௨.
வெற்றி பெற்ற நல்லவளே, அழகியவளே, ப்ரம்லோசாவை விட நீ வெற்றி பெறுவாய்.
கிமேதஸ்ய படோஃ கார்யம் பவதீநாமிஹாதுநா ௨௨.
இந்த பிச்சைக்காரனுக்கு இப்போது உங்களிடம் என்ன வேலை இருக்கிறது?
அயம் விஸ்ரு'ஜ்யதாம் ஸக்யஃ கிமநேந ப்ரயோஜநம் ௨௨.
இவனை விட்டுவிடுங்கள் தோழிகளே; இவனால் என்ன பயன்?
படோ கச்சாஶு த்வரிதோ ந ஸ்தேயம் ச த்வயாऽதுநா ௨௨.
பிச்சைக்காரனே, விரைவாக போ, இப்போது இங்கு நீ இருக்கக் கூடாது.