ததைவ மேநயா சோக்தா ததா ஸஹ்யாத்ரிணா ஸதீ ௨௧.
அதேபோல் மேனா மற்றும் சஹ்யமலையும் சதீயிடம் இப்படியே பேசினார்கள்.
ஏபிருக்தா ததா தந்வீ பார்வதீ தபஸி ஸ்திதா ௨௧.
அவர்கள் இப்படிச் சொன்னபோதும், மெலிந்த பார்வதி தன் தவத்தில் நிலைத்திருந்தாள்.
புரா ப்ரோக்தம் த்வயா தாத அம்ப கிம் விஸ்ம்ரு'தம் த்வயா ௨௧.
"அப்பா, இதை நீங்கள் முன்பே சொன்னீர்கள்; அம்மா, நீங்கள் மறந்துவிட்டீர்களா?"
விரக்தோऽஸௌ மஹாதேவோ மதநோ யேந வை ஹதஃ ௨௧.
"அந்த மகாதேவன் பற்றற்றவர், காமதேவனை அழித்தவர்."
ஸர்வே யூயம் ச கச்சம்து நாத்ர கார்யா விசாரணா ௨௧.
"நீங்கள் எல்லாரும் போங்கள்; இங்கு இனி பேச வேண்டியதில்லை."
தமாநயாமி சாத்ரைவ தபஸா கேவலேந ஹி ௨௧.
"நான் தவத்தினால் அவரை இங்கே கொண்டு வருவேன்."
தம் ஜாநீத்வம் மஹாபாகாஃ ஸத்யம்ஸத்யம் வதாம்யஹம்॥ ௨௧.
"மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவர்களே, இதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்; உண்மையை, உண்மையாகவே சொல்கிறேன்."
ஸம்பாஷமாணா ஜநநீம் ததாநீம் ஹிமாலயம் சைவ ததா ச மேநாம் ஜக்முஸ்ததா தேந பதா ச பர்வதா யதாகதேநாபி விசக்ஷமாணாஃ॥ ௨௧.
அவள் தன் தாயாரிடம், இமயமலையிடம், மேலும் மேனாவிடம் இப்படிச் சொன்னபின், அந்த மலைகளும் வந்த வழியில் அவளைப் பார்த்தவாறு திரும்பினர்.
கதேஷு தேஷு ஸர்வேஷு ஸகீபிஃ பரிவாரிதா ௨௧.
அவர்கள் அனைவரும் சென்ற பிறகு, அவள் தன் தோழிகளால் சூழப்பட்டவளாக அங்கே இருந்தாள்.
தபஸா தேந மஹதா தப்தமாஸீச்சராசரம் ௨௧-
அந்த பெரிய தவத்தால், நிலைபெற்றதும் அசையும் அனைத்தும் கடுமையாக வெந்தன.
த்வயா ஸ்ரு'ஷ்டமிதம் ஸர்வம் ஜகத்தேவ சராசரம் ௨௧.
இவ்வுலகில் அசையும், அசையாத அனைத்தும் உன்னால் உருவாக்கப்பட்டவை, இறைவா.
அஸ்மாகம் ரக்ஷணே ஶக்த இத்யாகர்ண்ய வசஸ்ததா ௨௧.
நீங்கள் எங்களை காப்பாற்ற வல்லவர் என்று அந்த வார்த்தையை கேட்டதும்,
கிரிஜாதபஸோத்பூதம் தாவாக்நிம் பரமம் மஹத் ௨௧.
கிரிஜாவின் தவத்திலிருந்து எழுந்த பேரெரி மிகுந்தது, அதிசயமானது.
தத்ர ஸுப்தம் ஸுப்லயம்கே ஶேஷாக்யே சாதிஶோபநே ௨௧.
அங்கே, அழகிய சேஷன் என்ற படுக்கையில் அவர் உறங்கினார்.
தூரஸ்தேநாபி தார்க்ஷ்யேண நதகம்தரதாரிணா ௨௧.
தொலைவில் இருந்தாலும், நட்டகந்தரத்தை சுமந்த தார்க்ஷ்யன் அங்கே இருந்தான்.
நவஶக்தியுதம் விஷ்ணும் பார்பதைஃ பரிவாரிதம் ௨௧.
ஒன்பது சக்திகள் உடைய விஷ்ணு, பரிவாரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தார்.
ஸநாதநோ மஹாபாகஃ ப்ரஸுப்தோ விஜயோऽரிஜித் ௨௧.
நித்தியனும், பெரும் பாக்கியசாலியும், வெற்றியாளரும், வெல்ல முடியாதவரும் அங்கே உறங்கினார்.
ஸநத்குமாரஃ ஸுதபா நாரதஶ்சைவ தும்புருஃ ௨௧.
சனத்குமாரன், சுதபா, நாரதன், மற்றும் தும்புரு அங்கே இருந்தார்கள்.
ஸுதர்ஶநம் ததா சாபம் ஶார்ங்கம் ச பரமாத்புதம் ௨௧.
அதேபோல், சுதர்சனம் மற்றும் அதிசயமான சார்ங்கம் என்ற வில் அங்கே இருந்தன.
விஷ்ணோஃ ஸமீபே பரமாமநோ ப்ரு'ஶம் ஸமேத்ய ஸர்வே ஸுரதாநவாஸ்ததா ௨௧.
அப்போது, எல்லா தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள், மிகுந்த பக்தியுடன் விஷ்ணுவின் அருகில் கூடியனர்.
த்ராஹித்ராஹி மஹாவிஷ்ணோ தப்தாந்நஃ ஶரணாகதாந் ஶேஷாஸநே சோபவிஷ்ட உவாச பரமேஶ்வரஃ॥ ௨௧.
பெரும் விஷ்ணுவே, எங்களை காப்பாற்று, எங்களை காப்பாற்று! நாங்கள் வெந்து துயருற்று உன்னிடம் அடைக்கலம் வந்தோம். சேஷன் என்ற ஆசனத்தில் அமர்ந்த பரமேஸ்வரன் பேசினார்.
யுஷ்மாபிஃ ஸஹிதஶ்சாபி வ்ரஜாமி பரமேஶ்வரம் ௨௧.
நான் உங்களுடன் சேர்ந்து பரமேஸ்வரனை நோக்கி செல்வேன்.
பாணிக்ரஹார்தமதுநா தேவதேவஃ பிநாகத்ரு'க் ௨௧.
இப்போது திருமணத்திற்காக, தேவாதிபதி, பினாகம் எடுத்தவர், தயார் நிலையில் உள்ளார்.
தஸ்மாத்வயம் கமிஷ்யாமோ யத்ர ருத்ரோ மஹாப்ரபுஃ ௨௧.
ஆகையால், நாம் ருத்ரன் என்ற பெரிய பிரபு இருக்கும் இடத்திற்கு செல்வோம்.
விஷ்ணோஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ஊசுஃ ஸர்வே ஸுராஸுராஃ ௨௧.
விஷ்ணுவின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், எல்லா தேவர்களும் அசுரர்களும் பேசினர்.
யதா தக்தஃ புரா தேந மதநோ துரதிக்ரமஃ ௨௧.
அப்போது, கடந்த காலத்தில், வெல்ல முடியாத அந்த மதனன் அவரால் எரிக்கப்பட்டான்.
ப்ரஹஸ்ய பகவாந்விஷ்ணுருவாச பரமேஶ்வரஃ ௨௧.
அழகாகப் புன்னகைசெய்த பரமபொருள் விஷ்ணு பேசினார்.
ஸ ந தக்ஷ்யதி ஸர்வேஷாம் தேவாநாம் பயநாஶநஃ ௨௧.
அவர் எவரையும் எரியவோ தீண்டவோ செய்வதில்லை; எல்லா தேவர்களுக்கும் பயத்தை நீக்கும் ஒருவராக இருக்கிறார்.
ஶம்பும் புராணம் புருஷம் ஹ்யதீஶம் வரேண்யரூபம் ச பரம் பராணாம் ௨௧.
பழமையான புருஷனும், எல்லாவற்றிற்கும் தலைவனும், உயர்ந்த வடிவுடையவரும், உயர்ந்தவர்களில் மிக உயர்ந்தவரும், அந்த சம்பு.
ஏவமுக்தாஸ்ததா தேவா விஷ்ணுநா பரமேஷ்டிநா ௨௨.
அந்த நேரத்தில் பரமபிரமா விஷ்ணுவால் இப்படிச் சொலப்பட்ட தேவர்கள்—