ஶ்ருதமஸ்தி மயா ஸர்வம் சரிதம் தவ ஸுவ்ரத ௧௮.
நல்ல விரதம் கொண்டவரே, உன்னுடைய எல்லா செயல்களும் எனக்கு கேள்விப்பட்டுள்ளன.
உடஜார்தே ச மே தேஹி பூமீம் பூமிப்ரு'தாம்வர ௧௮.
என் குடிலுக்காக நிலத்தை எனக்கு தாராய், நிலத்தை பாதுகாக்கும் சிறந்தவரே.
ஹே படோ பம்டிதோ பூத்வா யதுக்தம் வசநம் புரா ௧௮.
ஓ இளைஞரே, நீ பண்டைய காலத்தில் கூறிய வார்த்தைகளைக் கல்வியுடன் நினைவுகூரு.
வத ஶீக்ரம் மஹாபாக கியந்மாத்ராம் மஹீம் தவ ௧௮.
மிகுந்த மகிமையுள்ளவரே, நீ விரும்பும் நிலம் எவ்வளவு என்பதை விரைவாக சொல்லு.
ததாஹ வாமநோ வாக்யம் ஸ்மயந்மதுரயா கிரா ௧௮.
அப்போது வாமனன் இனிமையான சிரிப்புடன் மென்மையாகப் பேசினான்.
ஸம்துஷ்டா யே ஹி விப்ராஸ்தே நாந்யே வேஷதரா ஹ்யமீ ௧௮.
திருப்தியுடன் உள்ள பிராமணர்கள் தான் உண்மையானவர்கள்; வேஷம் போட்டிருப்பவர்கள் அல்ல.
நிர்மத்ஸரா ஜிதகோதாவதாந்யா ஹி மஹாமதே ௧௮.
மிகுந்த ஞானியாய், அவர்கள் பொறாமை இல்லாதவர்கள், கோபத்தை வென்றவர்கள், மற்றும் மனம் திறந்தவர்கள்.
மநஸ்வீ த்வம் பஹுத்வாச்ச தாதாஸி புவநத்ரயே ௧௮.
நீ உயர்ந்த மனம் கொண்டவன்; உன் பெருமையால் மூன்று உலகிலும் தானம் வழங்குகிறாய்.
பஹுத்வே நாஸ்தி மே கார்யம் மஹ்யா வை ஸுரஸூதந ௧௮.
தேவர்களை அழிப்பவனே, எனக்கு பெருமை வேண்டியதில்லை.
த்ரிபதம் பூர்யதேऽஸ்மாகம் வஸ்தும் நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஶயஃ தாவத்ஸம்க்யா ப்ரதாதவ்யா யதி தாதாஸி போ பலே॥ ௧௮.
எங்களுக்கு மூன்று அடிகள் போதும் — இதில் சந்தேகம் இல்லை; நீ உண்மையில் தானம் தருகிறவனாக இருந்தால், அவ்வளவு அளவு மட்டும் கொடு, பாலி.
ப்ரஹஸ்ய தமுவாசேதம் பலிர்வைரோசநாத்மஜஃ ௧௮.
அப்போது வைரோசனனின் மகன் பாலி சிரித்தபடி அவனை நோக்கி பேசினான்.
மதீயாம் வை மஹாபாக மயா தத்தாம் க்ரு'ஹாம வை ௧௮.
மிகுந்த புகழோனே, நான் தந்ததை என் சொந்தமாக ஏற்று கொள்.
யாசகோ ஹ்யல்பகோ வாஸ்து தாதா ஸர்வம் விம்ரு'ஶ்ய வை ௧௮.
யாசகர் சிறியவனாக இருந்தாலும் பெரியவனாக இருந்தாலும், தானம் தருபவன் எல்லாவற்றையும் எண்ணி தானம் செய்ய வேண்டும்.
ஆத்மௌபம்யேந ஸர்வத்ர யோ ததாதி ஹ்யுதாரதீஃ ௧௮.
தன் நிலையை வைத்து எங்கும் தானம் தருபவன் உண்மையில் உயர்ந்த மனம் கொண்டவன்.
படோ ததாம்யஹம் தேऽத்ய ஸஸைலவநகாநநாம் ௧௮.
இளஞ் பிராமணனே, இன்று மலையும் காடும் தோப்பும் கொண்ட பூமியை உனக்கு தருகிறேன்.
புநஃ ப்ரோவாச ஸ படுர்விரோசநஸுதம் ப்ரதி ௧௮.
அப்போது அந்த இளஞ் பிராமணன் மீண்டும் வைரோசனனின் மகனை நோக்கி பேசினான்.
படோஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா அஸுரேந்த்ரோ பலிஸ்ததா க்ரு'ஹ்யதாம் ச மயா தத்தாம் பதைஸ்த்ரிபிரலம்க்ரு'தாம்॥ ௧௮.
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அசுரர்களின் தலைவன் பாலி, 'நான் தந்ததை மூன்று அடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாக ஏற்று கொள்' என்றான்.
இத்யுக்தோ வாமநஃ ப்ராஹ ப்ரஹஸந்நஸுரம் ப்ரதி ௧௮.
அப்படிச் சொல்லப்பட்டதும், வாமனன் சிரித்தபடி அசுரனை நோக்கி பேசினான்.
ததேதி மத்வா பலிநா ஸுபூஜிதஃ ஸ வாமநஃ கஶ்யபநம்தநோ மஹாந் ௧௮.
‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று எண்ணி, பாலி சிறப்பாக மரியாதை செய்ததால், கश्यபனின் மகன் வாமனன் மகிழ்ந்தான்.
தம் பூஜயித்வா ஸ பலிர்யாவத்தாதும் ஸமுத்யதஃ ௧௮.
அவனை மரியாதை செய்து முடித்த பின், பாலி தானம் வழங்கத் தயாரானான்.
ந தாதவ்யம் த்வயா தாநம் விஷ்ணவே படுரூபிணே தஸ்மாத்த்வயா ந பூஜ்யோ ஹி விஷ்ணுரத்யாத்மதீபகஃ॥ ௧௮.
நீ பிராமண வடிவம் எடுத்துள்ள விஷ்ணுவுக்கு தானம் தரக்கூடாது; ஆகவே, உன் உள்ளத்தை ஒளிரச் செய்பவன் விஷ்ணுவை மரியாதை செய்ய வேண்டாம்.
புரா க்ரு'தமநேநைவ மோஹிநீரூபதாரிணா ௧௮.
முன்பு இவனே மோகினி வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு இப்படிச் செய்தான்.
யேந வித்ராவிதா தைத்யாஃ காலநேமிர்ஹதோ பலீ॥ ௧௮.
யாரால் அசுரர்கள் ஓடச் செய்யப்பட்டார்கள், அந்த வலிமையான காலநேமி கொல்லப்பட்டான்.
ஏவம்விதோऽயம் புருஷோ மஹாத்மா ஸ ஈஶ்வரோ விஶ்வபதிஃ ஸ ஏவ ௧௮.
இவ்வாறு உள்ளவர், பெரும் ஆன்மாவும், இறைவனும், உலகின் அதிபதியும், ஒரே அவர் தான்.
ஏவம் ஸம்போதிதோ தைத்யோ குருணா பார்கவேண ஹி ௧௯.
அந்த அசுரனை, ப்ருகுவின் வம்சத்தார் ஆன ஆசான் இப்படிக் கூறினார்.
த்வயோக்தோஹம் ஹிதார்தாய யைர்வாக்யைஶ்சாலிதோऽஸ்ம்யஹம் ௧௯.
நீ சொன்ன வார்த்தைகள் எனக்காகவும், அவை என் நன்மைக்காகவும் கூறப்பட்டன; அவை என் மனதை மாற்றின.
தாஸ்யாமி பிக்ஷிதம் சாஸ்மை விஷ்மவே படுரூபிணே ௧௯.
பிரம்மச்சாரி வடிவில் வந்த விஷ்ணுவுக்கு அவர் கேட்டதை நான் தருவேன்.
யேஷாம் ஹ்ரு'தி ஸ்திதோ விஷ்ணுஸ்தே வை பாத்ரதமா த்ருவம் ௧௯.
யாருடைய இதயத்தில் விஷ்ணு தங்கியிருக்கிறார், அவர்கள் நிச்சயமாக மிகச் சிறந்த பெறுதலுக்குரியவர்கள்.
யேந வேதாஶ்ச யஜ்ஞாஶ்ச மம்த்ரதம்த்ராதயோ ஹ்யமீ ௧௯.
வேதங்கள், யாகங்கள், மந்திரங்கள், மற்றும் அனைத்து தந்திரங்களும் இவரால் தான் நிலைத்திருக்கின்றன.
ஆகதஃ க்ரு'பயா மேத்ய ஸர்வாத்மா ஹரிரீஶ்வரஃ ௧௯.
என் மேல் இரக்கம் கொண்டு, எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஹரி இறைவன் வந்துள்ளார்.