அத்ரு'ஷ்டம் பரமம் தர்ம்யம் விதிநா பரமேண ஹி ௧௬.
காணப்படாத உயர்ந்த தர்மமான செயல், மிகச் சிறந்த விதிப்படி செய்யப்பட்டது.
நிஃஸ்ப்ரு'ஹம் தஸ்ய தத்வாக்யம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மா ஹ்யுவாச தம் ௧௬.
அவனது ஆசையற்ற வார்த்தைகளை கேட்ட பின், பிரம்மா அவனை நோக்கி பேசினார்.
யாசஸ்வ தஸ்ய சாஸ்தீநி ததீசேஃ கார்யகௌரவாத் ௧௬.
அந்த முக்கியமான காரியத்திற்காக, ததீசி அவர்களின் எலும்புகளை அவரிடம் கேட்டுக்கொள்.
ததேதி கத்வா தே ஸர்வே ததீசஸ்யாஶ்ரமம் ஶுபம் ௧௬.
அப்படியே என்று கூறி, அவர்கள் அனைவரும் ததீசியின் புனித ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்கள்.
மார்ஜாரமூஷகாஶ்சைவ பரஸ்பரமுதாந்விதாஃ ௧௬.
அங்கு பூனைகளும் எலிகளும் ஒன்றாக மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தன.
ததா ஜாத்யஶ்ச விவிதாஃ க்ரீடாயுக்தாஃ பரஸ்பரம் ௧௬.
அதேபோல் பல்வேறு உயிரினங்கள் ஒன்றோடொன்று விளையாடிக் கொண்டிருந்தன.
ஏவம்விதாந்யநேகாநி ஹ்யஶ்சர்யாணி ததாஶ்ரமே ௧௬.
அந்த ஆசிரமத்தில் இப்படிப்பட்ட பல அதிசயங்கள் காணப்பட்டன.
அதாஸநே முநிஶ்ரேஷ்டம் தத்ரு'ஶுஃ பரமாஸ்திதம் ௧௬.
பின்னர் அவர்கள் அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரை, ஆழ்ந்த தியானத்தில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தார்கள்.
விபாவஸும் த்விதீயம் வா ஸுவர்சஸஹிதம் ததா ௧௬.
அந்த நேரத்தில், விபாவசு அல்லது இன்னொரு பிரகாசமானவர் அவருடன் இருந்தார்.
தம் ப்ரணம்ய ததோ தேவா வசநம் சேதமப்ருவந் ௧௬.
அவரை வணங்கி, தேவர்கள் பின்னர் இவ்வாறு பேசினார்கள்.
நிஶம்ய வசநம் தேஷாம் தேவாநாம் புநிரப்ரவீத் ௧௬.
அந்த தேவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர் பதிலளித்தார்.
ப்ரயச்சாமி ந ஸம்தேஹோ நாந்யதா மம பாஷிதம் ௧௬.
நான் தருவேன்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. என் வாக்கு எப்போதும் மாறாது.
பயபீதா வயம் விப்ர பவத்தர்ஶநகாம்க்ஷிணஃ ௧௬.
நாங்கள் பயந்து, உம்மை காண விரும்பி வந்துள்ளோம், முனிவரே.
ஸம்ப்ராப்தா வித்தி தத்ஸர்வம் தாதுமர்ஹோऽத ஸுவ்ரத॥ ௧௬.
நாங்கள் வந்துள்ளோம் என்பதை அறிந்து, தேவையான அனைத்தையும் தாங்கள் வழங்க வேண்டும், நல்ல விரதம் கொண்டவரே.
நிஶம்ய வசநம் தேஷாம் கிம் தாதவ்யம் ததுச்யதாம்॥ ௧௬.
அவர்கள் சொன்னதை கேட்ட பின், 'எதை தர வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்' என்றார்.
ததோ தேவாப்ருவந்விப்ர தைத்யாநாம் நிதநாயநஃ ௧௬.
பின்னர் தேவர்கள் கூறினார்கள்: முனிவரே, இது அசுரர்களை அழிப்பதற்காகவே.
ப்ரஹஸ்யோவாச விப்ரர்ஷிஸ்திஷ்டத்வம் க்ஷணமேவ ஹி ௧௬.
முனிவர் சிரித்தபடி, 'ஒரு கணம் இங்கேயே இருங்கள்' என்று கூறினார்.
இத்யுக்த்வா தாநதோ பத்நீம் ஸமாஹூய ஸுவர்சஸம் ௧௬.
இவ்வாறு கூறி, அவர் தனது மனைவி சுவர்சஸாவை அழைத்தார்.
அஸ்த்யர்தம் யாசிதோ தேவைஸ்த்யஜாம்யேதத்கலேவரம் ௧௬.
தேவர்கள் என் எலும்புகளை வேண்டியதால், நான் இந்த உடலை விட்டு விடுகிறேன்.
மயி யாதே ப்ரஹ்மலோகம் த்வம் ஸ்வதர்மேண தத்ர மாம் ௧௬.
நான் பிரம்மாவின் உலகிற்கு சென்ற பிறகு, நீ உன் கடமையை செய்து அங்கு என்னை நினைவில் கொள்.
இத்யுக்த்வா தாம் ஸ்வபத்நீம் ஸ ப்ரேஷயாமாஸ சாஶ்ரமம் ௧௬.
இவ்வாறு கூறி, அவன் தனது மனைவியை ஆசிரமத்திற்குப் அனுப்பினான்.
ஸமாதிநா பரேணைவ விஸ்ரு'ஜ்ய ஸ்வம் கலேவரம் ௧௬.
மிகுந்த மன ஒருமைப்பாட்டுடன், அவன் தனது உடலை விட்டு விட்டான்.
ததீசிநாமா முநிவ்ரு'ம்தவர்யஃ ஶிவப்ரியஃ ஶிவதீக்ஷாபியுக்தஃ ௧௬.
ததீசி என்ற முனிவர், முனிவர்கள் அனைவரிலும் சிறந்தவர், சிவபெருமானுக்கு பிரியமானவர், சிவதீட்சையில் முழுமையாக ஈடுபட்டவர்.
ததஃ ஸர்வே ஸுரகணா த்ரு'ஷ்ட்வா தம் விலயம் கதம் ௧௭.
பின்னர், எல்லா தேவர்களும் அவன் மறைந்ததை பார்த்தனர்.
ஸுரபிம் சாஹ்வயித்வாத ததோவாச ஶசீபதிஃ ௧௭.
அப்போது அவர்கள் சுரபியை அழைத்து, சசி தேவியின் கணவன் பேசினார்.
ததேதி ச வசோமத்வா தத்க்ஷணாதேவ லிஹ்ய தத் ௧௭.
அவள் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, உடனே அதை நக்கினாள்.
ஜக்ரு'ஹுஸ்தாநி சாஸ்தீநி சக்ருஃ ஶஸ்த்ராணி வை ஸுராஃ ௧௭.
அவர்கள் அந்த எலும்புகளை எடுத்துக் கொண்டு, தேவர்கள் ஆயுதங்கள் செய்தார்கள்.
அந்யாநி சாஸ்தீநி பஹூநி தஸ்ய ரு'ஷேஸ்ததாநீம் ஜக்ரு'ஹுஃ ஸுராஶ்ச ௧௭.
அந்த முனிவரின் பல எலும்புகளையும் அப்போது தேவர்கள் எடுத்தார்கள்.
ஶஸ்த்ராணி க்ரு'த்வா தே ஸர்வே மஹாபலபராக்ரமாஃ ௧௭.
ஆயுதங்களை செய்து முடித்த பிறகு, அந்த வலிமைமிக்கவர்கள் அனைவரும் தயார் ஆனார்கள்.
ததஃ ஸுவர்ச்சாஶ்ச ததீசிபத்நீ யா ப்ரேஷிதா ஸா ஸுரகார்யஸித்தயே ௧௭.
பின்னர் ததீசியின் மனைவி சுவர்ச்சா, தேவர்களின் காரியம் நிறைவேற அனுப்பப்பட்டவள்.