பாம்டுரம் கஜமாரூடாம் ஸ்தூயமாநாம் மஹர்ஷிபிஃ ௧௧.
வெண்மை நிறமான யானையில் ஏறி, மகா முனிவர்களால் புகழப்பட்டாள்.
கராக்ரே த்ரியமாணாம் தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாஃ ஸமுத்ஸுகாஃ ௧௧.
அவள் கையில் யானை அங்குசம் பிடித்திருப்பதை பார்த்து தேவர்கள் ஆர்வமடைந்தார்கள்.
தேவாம்ஶ்ச தாநவாம்ஶ்சைவ ஸித்தசாரணபந்நகாந் ௧௧.
அந்த தேவர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், நாகர்கள்,
ஆலோகிதாஸ்ததா தேவாஸ்தயா லக்ஷ்ம்யா ஶ்ரியாந்விதாஃ தைத்யாஸ்தே நிஃஶ்ரிகா ஜாதா யே ஶ்ரியாऽநவலோகிதாஃ॥ ௧௧.
அந்த மகிமைமிக்க லக்ஷ்மி அவர்கள் அனைவரையும் பார்வையிட்டாள்; அவள் பார்வை படாதவர்களுக்கு செல்வம் இல்லாமல் போனது.
நிரீக்ஷ்யமாணா ச ததா முகுந்தம் தமாலநீலம் ஸுகபோலநாஸம் ௧௧.
அப்போது, அவள் தாமரை மரம் போல் கருநிறமுடைய, அழகான கன்னமும் மூக்கும் கொண்ட முகுந்தனை நோக்கினாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ததைவ ஸஹஸா வநமாலயாந்விதா லக்ஷ்மீர்கஜாதவததார ஸுவிஸ்மயம்தீ ௧௧.
அந்த நேரமே, வனமாலை அணிந்த அவரை பார்த்து, ஆச்சரியமடைந்த லக்ஷ்மி யானையிலிருந்து இறங்கினாள்.
வாமாம்கமாஶ்ரித்ய ததா மஹாத்மநஃ ஸோபாவிஶத்தத்ர ஸமீக்ஷ்ய தா உபௌ ௧௧.
பெரும் ஆன்மாவின் இடது பக்கம் அருகில் சென்று, அவள் உட்கார்ந்தாள்; அனைவரும் இருவரையும் பார்த்தனர்.
ஸர்வேஷாமேவ லோகாநாமைகபத்யேந ஸர்வஶஃ ௧௧.
அவ்வாறு, எல்லா உலகங்களுக்கும் முன்பாக, இருவரும் ஒன்றாக இணைந்தனர்.
லக்ஷ்ம்யா வ்ரு'தோ மஹாவிஷ்ணுர்லக்ஷ்மீஸ்தேநைவ ஸம்வ்ரு'தா ௧௧.
மகா விஷ்ணு லக்ஷ்மியுடன் இணைந்தார்; லக்ஷ்மியும் அவரால் அரவணைக்கப்பட்டாள்.
ஶம்காஶ்ச படஹாஶ்சைவ ம்ரு'தம்காநககோமுகாஃ ௧௧.
சங்கு, பறை, மிருதங்கம், கோமுகம் போன்ற வாசிப்பொலி எழுந்தது.
பபூவ காயகாநாம் ச காயநம் ஸுமஹத்ததா ௧௧.
அந்த நேரத்தில், பாடகர்களின் பாடல் மிகச் சிறப்பாக ஒலித்தது.
ஏவம் வாத்யப்ரபேதைஶ்ச விஷ்ணும் ஸர்வாத்மநா ஹரிம் ௧௧.
இவ்வாறு பலவகை இசைக்கருவிகளால், எல்லாம் நிறைந்த ஹரியான விஷ்ணுவை அவர்கள் புகழ்ந்தனர்.
ததா ஜகுர்நாரததும்புராதயோ கம்தர்வயக்ஷாஃ ஸுரஸித்த ஸம்காஃ ௧௧.
அதேபோல், நாரதர், தும்புரு மற்றும் பலர், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், தேவர்கள், சித்தர்கள் கூட்டமாகப் பாடினர்.
ப்ரணம்ய பரமாத்மாநம் ரமாயுக்தம் ஜநார்த்தநம் ௧௨.
ரமையுடன் இணைந்த ஜனார்த்தனனை, பரமாத்மாவை வணங்கி,
உததேர்மத்யமாநாச்ச நிர்கதஃ ஸுமஹாயஶாஃ ௧௨.
அந்த பெருங்கீர்த்தியுடையவன், கடலைக் கடைந்து கொண்டிருந்தபோது, அதிலிருந்து தோன்றினார்.
பாணிப்யாம் பூர்ணகலஶம் ஸுதாயாஃ பரிக்ரு'ஹ்ய வை ௧௨.
இரு கைகளாலும், அமுதம் நிறைந்த கலசத்தை அவர் உறுதியாக எடுத்தார்.
ததா தைத்யாஃ ஸமம் கத்வா ஹர்துகாமா பலாதிவ ௧௨.
அப்போது, அசுரர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து, அதை வலியால் பறிக்க விரைந்தார்கள்.
யாவத்தரம்கமாலாபிராவ்ரு'தோऽபூத்பிஷக்தமஃ ௧௨.
அந்த நேரத்தில், அலைகளால் சூழப்பட்டு, சிறந்த வைத்தியர் மறைந்துபோனார்.
கரஸ்தஃ கலஶஸ்தஸ்ய ஹ்ரு'தஸ்தேந பலாதிவ ௧௨.
அவரது கையில் இருந்த கலசம், வலியால் பறிக்கப்பட்டது.
கலஶம் ஸுதயா பூர்ணம் க்ரு'ஹீத்வா தே ஸமுத்ஸுகாஃ ௧௨.
அமுதம் நிறைந்த கலசத்தை எடுத்தபின், அவர்கள் மிகுந்த ஆவலுடன் இருந்தார்கள்.
அநுஜக்முஃ ஸுஸம்நத்தா யோத்துகாமாஶ்ச தைஃ ஸஹ ௧௨.
போருக்காக ஆயத்தமாக, ஒருங்கே அவரைத் துரத்தினர்.
வயம் து கேவலம் தேவாஃ ஸுதயா பரிதோஷிதாஃ ௧௨.
ஆனால் நாங்கள் தேவர்கள், அமுதத்தால் மட்டும் திருப்தியடைந்தோம்.
த்ரிவிஷ்டபம் முதா யுக்தைஃ கிமஸ்மாபிஃ ப்ரயோஜநம் அதுநா விதிதம் தத்து நாத்ர கார்யா விசாரணா॥ ௧௨.
இப்போது மகிழ்ச்சியுடன் சுவர்க்கத்தில் இருக்கிறோம்; எங்களுக்கு வேறு என்ன தேவை? இது எல்லாம் தெரிந்ததே; இனி யாரும் யோசிக்க வேண்டியதில்லை.
ஏவம் நிர்பார்த்ஸிதாஸ்தேந பலிநா ஸுரஸத்தமாஃ ௧௨.
அவ்வாறு, அந்த வலிமைமிக்கவன், சிறந்த தேவர்களை கடிந்துகொண்டான்.
தம் த்ரு'ஷ்ட்வா விஷ்ணுநா ஸர்வே ஸுரா பக்நமநோரதா ௧௨.
அவரை பார்த்ததும், எல்லா தேவர்களும் தங்கள் நம்பிக்கையை இழந்து மனம் உடைந்தார்கள்.
மா த்ராஸம் குருதாத்ரார்த ஆநயிஷ்யாமி தாம் ஸுதாம் ௧௨.
இங்கே பயப்பட வேண்டாம்; அந்த அமுதத்தை நான் கொண்டு வருவேன்.
ஸ்தாபயித்வா ஸுராந்ஸர்வாம்ஸ்தத்ரைவ மதுஸூதநஃ ௧௨.
அனைத்து தேவர்களையும் அங்கேயே நிறுத்தி, மதுசூதனன்,
தாவத்தைத்யாஃ ஸுஸம்ரப்தாஃ பரஸ்பரமதாப்ருவந் ௧௨.
அந்த நேரத்தில், அசுரர்கள் மிகுந்த கோபத்தில் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசத் தொடங்கினார்கள்.
ஏவம் ப்ரவர்தமாநே து மோஹிநீரூபமாஶ்ரிதாம் ௧௨.
அவ்வாறு நடந்துகொண்டிருக்கையில், அவள் மோகினி வடிவம் எடுத்தாள்.
விஸ்மயேந ஸமாவிஷ்டா பபூவுஸ்த்ரு'ஷிதேக்ஷணாஃ ௧௨.
அவர்கள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கி, வியப்புடன் அவளை பார்த்தார்கள்.