தவ பக்தோ ஹ்யஹம் தாத ஸ ச மே ப்ரியக்ரு'த்தரஃ ௫.
அன்புள்ளவரே, நான் உன் பக்தன்; அவன் எனக்கு இன்னும் அதிகம் பிரியமானவன்.
ததோ விமாநாநி பஹூநி தத்ர ஸமாகதாந்யேவ மஹாப்ரபாணி ௫.
அப்போது, அங்கு பல ஒளிரும் விமானங்கள் ஒன்று கூடியன.
கைலாஸம் பர்வதம் ப்ராப்தௌ விமாநைர்வேகவத்தரைஃ ௫.
அவர்கள் வேகமான விமானங்களில் கைலாச மலைக்கு சென்றடைந்தார்கள்.
நீராஜிதௌ கிரிஜயா ஶிவேந ஸஹிதௌ ததா ௫.
அங்கு, அவர்கள் கிரிஜையாலும் சிவனாலும் சேர்ந்து ஆராதிக்கப்பட்டார்கள்.
யதா த்வம் ஹி மஹாதேவ ததா சைதௌ ந ஸம்ஶயஃ ௫.
மகாதேவனே, நீ எப்படி இருக்கிறாயோ, இவர்கள் இருவரும் அப்படியே; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
மயா த்வமேக ஏவாஸீஃ ஸேவிதோ வை ந ஸம்ஶயஃ ௫.
நான் உன்னை மட்டுமே சேவித்தேன்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
ஸத்யஃ பராங்முகௌ பூத்வா ஶம்கரஸ்ய ச பஶ்யதஃ ௫.
உடனே, அவர்கள் இருவரும் சங்கரன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே திரும்பி நின்றார்கள்.
தவ த்வாரி ஸ்திதௌ நித்யம் பாவவஸ்தே நமோநமஃ॥ ௫.
உன் வாசலில் எப்போதும் பக்தியுடன் நிற்கும் நாங்கள், மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறோம்.
தயோர்பாவம் ஸ பகவாந்விதித்வா ப்ரஹஸந்பவஃ ௫.
அவர்கள் எண்ணத்தை அறிந்த பகவான் பவா சிரித்தார்.
ததா ப்ரப்ரு'தி தாவேதௌ த்வாரபாலௌ பபூவதுஃ ௫.
அந்த நேரத்திலிருந்து, அவர்கள் இருவரும் காவலாளிகளாக ஆனார்கள்.
ஏகோ நம்தீ மஹாகாலோ த்வாவேதௌ ஶிவவல்லபௌ ௫.
ஒருவர் நந்தி, மற்றவர் மகாகாலன்—இவர்கள் இருவரும் சிவனுக்குப் பிரியமானவர்கள்.
ஏகாம்குலிம் ஸமுத்த்ரு'த்ய மஹாதேவோப்யபாஷத ௫.
ஒரு விரலை உயர்த்தி, மகாதேவன் பேசினார்.
ஏவம் ஸம்ஜ்ஞாந்விதௌ த்வாரி திஷ்டதஸ்தௌ மஹாத்மநஃ ௫.
இவ்வாறு பெருமை பெற்ற இவர்கள் இருவரும் அந்த மகானின் வாசலில் நிற்கிறார்கள்.
ஶைலாதேந புரா ப்ரோக்தம் ஶிவதர்மமநம்தகம் ௫.
முன்னர், சைலாதனால் முடிவில்லாத சிவதர்மம் அறிவிக்கப்பட்டது.
யே பாபிநோऽப்யதர்மிஷ்டா அம்தா மூகாஶ்ச பம்கவஃ ௫.
பாவம் செய்தவர்களும், தர்மம் கடைபிடிக்காதவர்களும், குருடர்களும், ஊமைகளும், ஊனமுள்ளவர்களும்,
யாத்ரு'ஶாஸ்தாத்ரு'ஶாஶ்சாந்யே ஶிவபக்திபுரஸ்க்ரு'தாஃ ௫.
அதேபோல் வேறு யாராக இருந்தாலும், சிவபக்தி வழியில் நடத்தப்படுகிறார்கள்.
லிம்கம் ஸிகதாமயம் யே பூஜயம்தி விபஶ்சிதஃ ௫.
மணலில் உருவாக்கப்பட்ட லிங்கத்தை வணங்கும் ஞானிகள்,
லிம்கே ப்ரதிஷ்டா ச கதம் ஶிவம் ஹித்வா ப்ரவர்திதா ௬.
சிவனை விட்டு விட்டு லிங்கத்தை நிறுவும் வழக்கம் எப்படித் தோன்றியது?
யதா தாருவநே ஶம்புர்பிக்ஷார்தம் ப்ராசரத்ப்ரபுஃ॥ ௬.
ஒருநாள் தருகாடில், சம்பு பெருமான் பிச்சை பெற அலைந்தார்.
திகம்பரோ முக்தஜடாகலாபோ வேதாம்தவேத்யோ புவநைகபர்தா ௬.
திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்டவர், சிக்கலற்ற ஜடைகளுடன், வேதாந்தத்தால் அறியப்படுபவர், உலகங்களுக்கு ஒரே ஆண்டவர்,
அணோரணீயாந்மஹதோ மஹீ யாந்மஹாநுபாவோ புவநாதிபோ மஹாந் ௬.
அதிக சிறியவனாகவும், மிகப் பெரியவனாகவும், பேரொளியுடன், உலகங்களுக்கு தலைவனாகவும் இருக்கிறார்.
மத்யாஹ்ந ரு'ஷயோ விப்ராஸ்தீர்தம் ஜக்முஃ ஸ்வகாஶ்ரமாத் ௬.
நடுநேரத்தில், முனிவர்களும் பிராமணர்களும் தங்கள் ஆசிரமத்திலிருந்து தீர்த்தத்திற்கு சென்றார்கள்.
விலோகயம்த்யஃ ஶம்பும் தமாசக்யுஶ்ச பரஸ்பரம் ௬.
அவர்கள் சம்புவை பார்த்து, ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினார்கள்.
அஸ்மை பிக்ஷாம் ப்ரயச்சாமோ வயம் ச ஸகிபிஃ ஸஹ ௬.
நாம் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து அவருக்கு பிச்சை கொடுப்போம்.
பிக்ஷாந்நம் விவிதம் ஶ்லக்ஷ்ணம் ஸோபசாரம் ச ஶக்திதஃ ௬.
விதவிதமான நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட பிச்சை உணவை, எவ்வளவு முடிந்த அளவு உபசாரத்துடன்,
காசித்ப்ரியதமம் ஶம்பும் பபாஷே விஸ்மயாந்விதா ௬.
ஒரு பெண், ஆச்சரியத்துடன், தன் பிரியமான சம்புவை நோக்கி பேசினாள்.
ரு'ஷீணாமாஶ்ரமம் ஶுத்தம் கிமர்தம் நோ நிஷீதஸி ௬.
முனிவர்களின் தூய ஆசிரமத்தில் நீ ஏன் அமர்ந்திருக்கிறாய்?
ஈஶ்வரோஹம் ஸுகேஶாம்தே பாவநம் ப்ராப்தவாநிமம் ௬.
அழகிய கூந்தலாளியே, நான் ஈச்வரன்; இந்த புனித இடத்திற்கு வந்துள்ளேன்.
ஈஶ்வரோऽஸி மஹாபாக கைலாஸபதிரேவ ச ௬.
நீ பெரிய பாக்கியசாலி; நீயே ஈச்வரனும், கைலாசத்தின் அதிபதியும்.
ஏவமுக்தஸ்தயா ஶம்புஃ புநஸ்தாமப்ரவீத்வசஃ ௬.
அவள் இப்படிச் சொன்னதும், சம்பு மீண்டும் அவளிடம் பேசினார்.