த்யாநஸ்திதஸ்ததஸ்தத்ர கிராதஃ ஶிவஸம்நிதௌ ௫.
பின்னர், அந்த இடத்தில் சிவபெருமானின் அருகில், கிராதன் தியானத்தில் மூழ்கி இருந்தான்.
கர்பூரகௌரோ த்யுதிமாந்கபர்தீ சம்த்ரஶேகரஃ ௫.
அவர் கற்பூரம் போல் வெண்மையாக, ஒளிவீசும், ஜடையுடன், தலையில் பிறைச்சந்திரனுடன் ஒருவரை கண்டார்.
போபோ வீர மஹாப்ராஜ்ஞ மத்பக்தோஸி மஹாமதே ௫.
"வீரா, பெரிய ஞானி, நீ என் பக்தன், மிகுந்த புத்திசாலி!" என்று சிவபெருமான் சொன்னார்.
ஏவமுக்தஃ ஸ ருத்ரேண மஹாகாலோ முதாந்விதஃ ௫.
இவ்வாறு ருத்ரன் அருளியபோது, கிராதன் மகிழ்ச்சியுடன் மகாகாலனாக ஆனான்.
ததோ ருத்ரம் பபாஷே ஸ வரம் ஸம்ப்ரார்தயாம்யஹம் ௫.
பின்னர் அவர் ருத்ரனை நோக்கி, "நான் உன்னிடம் ஒரு வரம் வேண்டுகிறேன்" என்று கூறினார்.
ஏதத்புத்தாத்மநோ பக்திம் தேஹி ஜந்மநிஜந்மநி ௫.
"உனக்கு விழிப்புணர்வுள்ள மனம் இருப்பதால், என் பிறப்பெல்லாம் உனக்கு பக்தி கிடைக்க வேண்டும்" என்று வேண்டினார்.
த்வம் குருஸ்த்வம் மஹாமம்த்ரோ மம்த்ரவேத்யோऽஸி ஸர்வதா ௫.
"நீ தான் குரு, நீ தான் பெரிய மந்திரம், எப்போதும் மந்திரத்தின் மூலம் அறியப்பட வேண்டியவனே" என்று கூறினார்.
நிஷ்காமம் வாக்யமாகர்ண்ய கிராதஸ்ய ததா பவஃ ௫.
கிராதனின் ஆசையில்லாத வார்த்தைகளை கேட்டு, பவா மகிழ்ந்தார்.
ததா டமருநாதேந நாதிதம் புவநத்ரயம் ௫.
அப்போது, டமருகம் ஒலியால் மூன்று உலகமும் முழங்கின.
ததா தும்துபயோ நேதுஃ படஹாஶ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ ௫.
அந்த நேரத்தில் ஆயிரக்கணக்கான பறை மற்றும் மத்தளங்கள் முழங்கின.
தபோவநம் யத்ர ஶிவஃ ஸ்திதஃ ப்ரமதஸம்வ்ரு'தஃ ௫.
தவவனத்தில், சிவபெருமான் பிரமதகணங்களால் சூழப்பட்டு நின்றார்.
உவாச ப்ரஶ்ரிதோ வாக்யம் ஸ நம்தீ விஸ்மயாந்விதஃ ௫.
அப்போது நந்தி, ஆச்சரியமடைந்து, பணிவுடன் இவ்வாறு பேசினான்:
இஹாநீதஸ்த்வயா ஶம்புஸ்த்வம் பக்தோஸி பரம்தப ௫.
"பிரமையைக் களைவோனே, உன் மூலம் சம்பு இங்கு வந்துள்ளார்; நீ உண்மையான பக்தன்" என்றான்.
தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்ய கிராதஸ்த்வரயாந்விதஃ ௫.
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட கிராதன், ஆவலுடன் இருந்தான்.
ப்ரஹஸ்ய பகவாந்ருத்ரஃ கிராதம் வாக்யமப்ரவீத் ௫.
அப்போது, புனிதமான ருத்ரன் புன்னகையுடன் கிராதனை நோக்கி பேசினார்.
விஜ்ஞப்தோऽஸௌ கிராதேந ஶம்கரோ லோகஶம்கரஃ ௫.
கிராதன் வேண்டியபோது, உலகங்களுக்கு நன்மை தரும் சங்கரன் அவனை நோக்கி பேசினார்.
ப்ரத்யஹம் ரத்நமாணிக்யைஃ புஷ்பைஶ்சோச்சாவசைரபி ௫.
ஒவ்வொரு நாளும், அரிய ரத்தினங்கள், மாணிக்கங்கள், மற்றும் உயர்ந்ததும் சாதாரணமானதும் ஆகிய பூக்களால் பூஜை செய்யப்பட்டது.
தஸ்மாஜ்ஜாநீஹி மந்மித்ரம் நம்திநம் பக்தவத்ஸல॥ ௫.
அதனால், என் நண்பன் நந்தி பக்தர்களை நேசிப்பவன் என்பதை அறிந்துகொள்.
ந ஜாநாமி மஹாபாக நம்திநம் வைஶ்யசர்சிதம் ௫.
மிகுந்த பாக்கியசாலி, வணிகர்களால் புகழப்படும் நந்தியை நான் அறியவில்லை.
உபாதிரஹிதா யே ச யேऽபி சைவ மநஸ்விநஃ ௫.
யாருக்கு போலி தன்மை இல்லையோ, மனதில் உறுதியானவர்களோ அவர்கள்.
தவ பக்தோ ஹ்யஹம் தாத ஸ ச மே ப்ரியக்ரு'த்தரஃ ௫.
அன்புள்ளவரே, நான் உன் பக்தன்; அவன் எனக்கு இன்னும் அதிகம் பிரியமானவன்.
ததோ விமாநாநி பஹூநி தத்ர ஸமாகதாந்யேவ மஹாப்ரபாணி ௫.
அப்போது, அங்கு பல ஒளிரும் விமானங்கள் ஒன்று கூடியன.
கைலாஸம் பர்வதம் ப்ராப்தௌ விமாநைர்வேகவத்தரைஃ ௫.
அவர்கள் வேகமான விமானங்களில் கைலாச மலைக்கு சென்றடைந்தார்கள்.
நீராஜிதௌ கிரிஜயா ஶிவேந ஸஹிதௌ ததா ௫.
அங்கு, அவர்கள் கிரிஜையாலும் சிவனாலும் சேர்ந்து ஆராதிக்கப்பட்டார்கள்.
யதா த்வம் ஹி மஹாதேவ ததா சைதௌ ந ஸம்ஶயஃ ௫.
மகாதேவனே, நீ எப்படி இருக்கிறாயோ, இவர்கள் இருவரும் அப்படியே; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
மயா த்வமேக ஏவாஸீஃ ஸேவிதோ வை ந ஸம்ஶயஃ ௫.
நான் உன்னை மட்டுமே சேவித்தேன்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.
ஸத்யஃ பராங்முகௌ பூத்வா ஶம்கரஸ்ய ச பஶ்யதஃ ௫.
உடனே, அவர்கள் இருவரும் சங்கரன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே திரும்பி நின்றார்கள்.
தவ த்வாரி ஸ்திதௌ நித்யம் பாவவஸ்தே நமோநமஃ॥ ௫.
உன் வாசலில் எப்போதும் பக்தியுடன் நிற்கும் நாங்கள், மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறோம்.
தயோர்பாவம் ஸ பகவாந்விதித்வா ப்ரஹஸந்பவஃ ௫.
அவர்கள் எண்ணத்தை அறிந்த பகவான் பவா சிரித்தார்.
ததா ப்ரப்ரு'தி தாவேதௌ த்வாரபாலௌ பபூவதுஃ ௫.
அந்த நேரத்திலிருந்து, அவர்கள் இருவரும் காவலாளிகளாக ஆனார்கள்.