அத தைஃ ப்ரமதைர்விஷ்ணோரநுகா கதிதா ரணே
போரில், அந்த பிரமதர்கள் விஷ்ணுவைத் தொடர்ந்து சென்று பேசினார்கள்.
ததஸ்தார்க்ஷ்யரதஃ க்ருத்தஸ்த்வேகைகம் ரணமூர்தநி
பின்னர், கோபமடைந்த தார்க்ஷ்யரதம், போரின் முன்னணியில் ஒவ்வொருவரையும் எதிர்கொண்டது.
தே பிந்நவக்ஷஸஃ ஸர்வே கணா ருதிரவர்ஷிணஃ
அவர்கள் எல்லாருடைய மார்பும் பிளந்து, ரத்தம் பொழிந்தது.
க்ஷரம்த இவ மாதம்காஃ ஸ்ரவம்த இவ பர்வதாஃ
அது காயமடைந்த யானைகள் போலவும், சுரங்குகள் வழியாக இரத்தம் சிந்தும் மலைகள் போலவும் இருந்தது.
ததஃ ப்ரஹஸ்ய கணபோऽப்ரவீத்வை கும்டநாயகம்
அப்போது, சிரித்தபடி கணநாதன், குண்டநாயகரிடம் பேசினார்.
பரம் யுத்யஸி தைத்யேம்த்ரைர்தாநவேம்த்ரைர்ந பார்ஷதைஃ
நீ, தைத்யர்களும், தானவர்களின் தலைவர்களும் போல் போரிடுகிறாய்; சேவகர்களோடு அல்ல.
கதிநாऽத கதா தூர்ணம் தைத்யேம்த்ரகிரிரேணுக்ரு'த்
பின்னர், கேடாயம் ஏந்தியவன் தன் கேடாயத்தை வேகமாக எறிந்து, மலையை ஒத்த தைத்யரின் தலைவரை தாக்கினான்.
ததம்கஸம்கமாஸாத்ய விதத்ரே ஶததா தயா
அது அவன் உடலைத் தாக்கி, நூறு துண்டுகளாக உடைந்தது.
ஜகாந வாஸுதேவோபி தரஸாऽஜ்ஞாதவேதநம் 4.2.89.
வாசுதேவனும், எதிரியை அறியாமல், மிகுந்த வேகத்தில் தாக்கினார்.
ஆதாட்ய ஸவ்யதோர்தம்டே கதாம் பூமாவபாதயத்
இடது தோளில் தாக்கப்பட்டவுடன், அவன் தன் கேடாயத்தை தரையில் போட்டுவிட்டான்.
ஸ ச சக்ரம் ஸமாகச்சத்த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஸ்மார ஶம்கரம் கம்டமாஸாத்யவீரஸ்ய ஸம்யக்ஜாதம் ஸுதர்ஶநம்
அப்போது, சக்கரம் வந்ததை பார்த்து, அவன் சங்கரனை நினைத்தான்; வீரனின் கழுத்தில் அழகாக சுதர்சனம் தோன்றியது.
தேந சக்ரேண ஶுஶுபே நிதராம் ஸ கணேஶ்வரஃ
அந்த சக்கரத்துடன், கணேசன் மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசித்தார்.
ததஃ ஸுதர்ஶநம் த்ரு'ஷ்ட்வா தத்கம்டாபரணம் ஹரிஃ
பின்னர், சுதர்சனம் அவன் கழுத்தில் அலங்காரமாக இருப்பதை ஹரி பார்த்தான்.
ஸநம்தகம் கரம் தஸ்ய ப்ரோத்யதம் மதுவித்விஷஃ
மதுவுக்கு எதிரியானவன், சனந்தக ஆயுதத்தை கையில் உயர்த்தினான்.
அப்யதாவச்ச வேகேந க்ரு'ஹீத்வா ஶூலமுஜ்ஜ்வலம்
அவன் தீபமாக ஜொலிக்கும் சூலம் பிடித்து, வேகமாக முன் பாய்ந்தான்.
வாரிதோ கணராஜஃ ஸ மா கார்ஷீஃ ஸாஹஸம் த்விதி
கணநாதன் தடுக்கப்பட்டார்: 'இந்த அவசர செயலை செய்யாதே' என்று.
ப்ராப்ய தக்ஷம் விநத்யோச்சைர்திக்த்வாமீஶ்வரநிம்தகம் ஸ கதம் ஸேஶ்வரம் கர்ம ந குர்யாத்தக்ஷதாம்ததத்
டக்ஷனை அடைந்து, அவனை நோக்கி உரக்கக் கூவி, 'ஈஸ்வரனை இகழ்பவனே, உனக்கு வெட்கம் இல்லை! டக்ஷன் என்ற பெயரை வைத்துக்கொண்டு, தகுதியும் காட்டி, ஈஸ்வரனை எதிர்த்து செயல் செய்வது எப்படி?' என்றான்.
யேநாஸ்யேந பவித்ரேண பவதா நிம்திதஃ ஶிவஃ
உன் தூய வாயால் சிவனை இகழ்ந்துவிட்டாய்.
இத்யுக்த்வா தஸ்ய தக்ஷஸ்ய ஹரபாருஷ்யபாஷிணஃ ।। 4.2.89.
இவ்வாறு, ஹரனை பற்றி கடுமையாக பேசிய டக்ஷனிடம் கூறினான்.
ததஸ்த்வதிதிமுக்யாநாம் மிலிதாநாம் மஹோத்ஸவே
பின்னர், நீயும், மற்ற தலை சிறந்த தேவர்களும் சேர்ந்து அந்தப் பெரிய விழாவில் கலந்து கொண்டீர்கள்.
வேணீதம்டாஶ்ச காஸாம்சித்தேநச்சிந்நா மஹாருஷா
சிலரது முடி சுருளும் கையிலிருந்த கோலும் மிகுந்த கோபத்தில் துண்டிக்கப்பட்டன.
நாஸாபுடாம்ஸ்ததாந்யாஸாம் பாடயாமாஸ பார்ஷதஃ
மற்றவர்களின் மூக்குத் துளைகளை அந்த ஊழியன் கிழித்தான்.
யே யே நிநிம்துர்தேவேஶம் யே யே ச ஶுஶ்ருவுஸ்ததா
அந்த இறைவனை யார் இகழ்ந்தார்களோ, யார் கேட்டார்களோ,
கேசிதுல்லம்பிதா யூபே பாஶயித்வா த்ரு'டம் கலே
சிலர் கழுத்தில் இறுக்கமாக கட்டி, யாக வேம்பில் தொங்க விடப்பட்டனர்.
த்விஜராஜஶ்ச தர்மஶ்ச ப்ரு'குமாரீசிமுக்யகாஃ
பிராமணர்களின் தலைவன், தர்மன், ப்ருகு, மாரீசி முதலியோர்,
ஏதே ஜாமாதரஸ்தஸ்ய யதோ தக்ஷஸ்ய துர்தியஃ
இவர்கள் எல்லாம் தக்ஷனின் மருமக்கள்; அவனது மனம் தீயது.
தாநி கும்டாநி தே யூபாஸ்தே ஸ்தம்பாஃ ஸ ச மம்டபஃ
அந்த யாகக் குழிகள், வேம்புகள், தூண்கள், அந்த மண்டபம்—all
தே ச வை யஜ்ஞஸம்பாராஸ்தே தே யஜ்ஞப்ரவர்தகாஃ
அவை யாக உபகரணங்களும், அவை யாகம் நடத்துவோர்களும்.
ஸ்தோகேநைவ ஹி காலேந யதர்திஃ பரவம்சநாத் 4.2.89.
குறுகிய காலத்தில், விதியின் வழியில், ஏமாற்றத்தால் எல்லாம் அழிந்தது.
விதீரிதமிதி ஶ்ருத்வா ஸ்மித்வா தேவோ மஹேஶ்வரஃ 4.2.89.
இதெல்லாம் நடந்தது என்று கேட்ட சிவபெருமான் சிரித்தார்.