பரதாரேஷுஸம்துஷ்டஃ ஸ்வதாரேஷு பராங்முகஃ
பிறருடைய மனைவியுடன் திருப்தி அடைந்தவன், தன் மனைவியிடம் மனம் செலுத்தவில்லை.
ஹாரிணௌ ஸர்வபாபாநாம் ஸர்வவாம்சிததாயிநௌ
அவர்கள் எல்லா பாவங்களையும் நீக்குபவர்கள், எல்லா விருப்பங்களையும் வழங்குபவர்கள்.
ஸ்வப்ரஜாஸ்வேக உதிதோ தூமகேதுரிவாபரஃ
அவன் தனது رعயைகளில் ஒருவனாக ஒளிர்ந்தான்; மற்றொருவன் புகையுடன் வரும் நக்ஷத்திரம் போல் இருந்தான்.
ஸ கதாசிந்ம்ரு'கயுபிஃ பாபர்தி வ்யஸநாதுரஃ
ஒரு நாள், பாவ ஆசைகளால் வாட்டப்பட்டு வேட்டையாடுபவர்களுடன் வேட்டைக்கு சென்றான்.
ஏகாகீ தைவயோகேந துர்தமஃ ஸோऽவநீபதிஃ । தந்வீ துரம்கமாருடோऽவிஶதாநம்தகாநநம்
அந்த துர்தமன் என்ற அரசன், விதியின் காரணமாக தனியாக, வில் ஏந்தி குதிரையில் ஏறி, அடர்ந்த காடுக்குள் சென்றான்.
ஸ விலோக்யாத ஸர்வத்ர பாதபா நவகேஶிநஃ 4.2.81.
அங்கே, அவன் எங்கும் புதிதாக கிளை விடும் மரங்களை பார்த்தான்.
ஸுகம்தேந ஸுஶீதேந ஸுமதேந ஸுவாயுநா
அந்த வாசனையோடு, குளிர்ச்சியோடு, இனிமையான மயக்கத்தோடு, இனிய காற்றோடு,
கேவலம் ம்ரு'கயா ஜாதஸ்தத்கேதோ ந வ்யபாவ்ரஜத்
அவன் வேட்டையாடுவதிலேயே ஈடுபட்டிருந்தான்; அந்த சோர்வு அவனிடமிருந்து போகவில்லை.
அதாவருஹ்ய துரகாத்ஸ பூபாலோதிவிஸ்மிதஃ
பின்னர், குதிரையிலிருந்து இறங்கி, அந்த மன்னன் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டான்.
தந்யோஸ்ம்யஹம் ப்ரஸந்நோஸ்மி தந்யே மேத்ய விலோசநே
நான் பாக்கியசாலி, மனம் நிறைந்தவன்; அழகிய கண்கள் கொண்ட பாக்கியவதியே!
புநர்நிநிம்த சாத்மாநம் தர்மபீட ப்ரபாவதஃ
தர்மத்தின் பெருமையால், அவன் மீண்டும் தன்னைத் தானே குறை கூறினான்.
ஜம்தூத்வேககரம் மூடம் ப்ரஜாபீடநபம்டிதம்
பிராணிகளுக்கு துன்பம் கொடுக்கும், தன்னடக்கம் இல்லாத, رعாச்சிய மக்களைச் சுரண்டத் தெரிந்த முட்டாளாக,
அத்யயாவந்மம கதம் வ்ரு'தாஜந்மால்பமேதஸ
இன்றுவரை, எனது பிறப்பு வீணாகவே போனது; குறைவான அறிவு கொண்ட என்னால்.
ஏவம் பஹு விநிம்த்ய ஸ்வம் நத்வா தர்மேஶ்வரம் விபும்
இவ்வாறு தன்னை மிகையாக குறை கூறி, தர்மத்தின் ஆண்டவரை வணங்கினான்.
ததோமாத்யாந்ஸமாஹூய க்ரமாயாதாம்ஶ்சிரம்தநாந் 4.2.81.
பின்னர், பழமையான காலத்திலிருந்து வரிசையாக வந்த அமைச்சர்களை அழைத்தான்.
ப்ராஹ்மணாம்ஶ்சநமஸ்க்ரு'த்ய தேப்யோ வ்ரு'த்தீஃ ப்ரதாய ச
பிராமணர்களை வணங்கி, அவர்களுக்கு வாழ்வதற்கான உதவிகளை வழங்கினான்.
பரிதம்ட்ய ச தம்டார்ஹாந்ஸாதூம்ஶ்ச பரிதோஷ்ய ச
தண்டனைக்கு உரியவர்களை தண்டித்து, நல்லவர்களை மகிழ்வித்தான்.
ஸமாகச்சததைகாகீ காஶீம் ஶ்ரேயோவிகாஸிநீம்
பின்னர், ஒருவனாகவே, தர்மம் செழிக்கும் காசி நகரை நோக்கி சென்றான்.
தர்மேஶதர்ஶநாந்நித்யம் ததாபூதஃ ஸ துர்தமஃ
தர்மத்தின் ஆண்டவரை பார்த்ததிலிருந்து, அவன் எப்போதும் அடக்க முடியாதவனாக ஆனான்.
இத்தம் தர்மேஶ மாஹாத்ம்யம் மயா ஸ்வல்பம் நிரூபிதம்
இவ்வாறு, தர்மத்தின் ஆண்டவரின் மகிமையை நான் சுருக்கமாக விளக்கியேன்.
இதம் தர்மேஶ்வராக்யாநம் யஃ ஶ்ரோஷ்யதி நரோத்தமஃ
இந்த தர்மத்தின் ஆண்டவரின் கதையை யார் கேட்டாலும், அவர் மனிதரில் சிறந்தவராவார்.
ஶ்ராத்தகாலே விஶேஷேண தர்மேஶாக்யாநமுத்தமம்
பிரத்யேகமாக, பித்ரு தர்ப்பண நேரத்தில், தர்மத்தின் ஆண்டவரின் சிறந்த கதையை,
தர்மாக்யாநமிதம் ஶ்ரு'ண்வந்நபி தூரஸ்திதஃ ஸுதீஃ
தர்மத்தின் இந்த கதையை, தூரத்தில் இருந்தாலும், அறிவுள்ளவன் கேட்டால்,
ராஜ்ஞ்யுவாச அவதேஹி தராநாத கதயாமி யதாததம்
மன்னன் கூறினான்: பூமியின் ஆண்டவரே, கவனமாகக் கேளுங்கள்; நான் நடந்ததை அப்படியே சொல்கிறேன்.
புரா புரஃ ஶ்ரீதபத்ந்யாஃ ஶ்ரீமுக்யா ப்ரஹ்மஸூநுநா
பண்டைக்காலத்தில், செல்வத்தின் ஆண்டவரின் அழகிய மனைவியின் முன்னிலையில், பிரம்மாவின் மகனால்—
சீர்ணம் சாத தயா தேவ்யா புத்ரோபூந்நலகூபரஃ
அந்த தேவியால் தவம் செய்தபின், நளகுபரன் அவருடைய மகனாக பிறந்தான்.
விதிநாப்யத்ர ஸம்பூஜ்யா கௌரீ ஸர்வவிதாநவித்
இங்கேயும், எல்லா விதிகளையும் அறிந்தவர், கௌரியை முறையான முறையில் வழிபட வேண்டும்.
மார்கஶீர்ஷ த்ரு'தீயாயாம் ஶுக்லாயாம் கலஶோபரி
மார்கழி மாதம் வளர்பிறை மூன்றாம் நாளில், ஒரு கலசத்தின் மேல்—
அவிச்சிந்நம் நவீநம் ச ரஜநீராகரம்ஜிதம்
புதிதாகவும், முற்றிலும் உடைந்திராததாகவும், இரவு மலரின் மணம் பூசியதாகவும்,
தஸ்யோபரி ஶுபம் பத்மம் ரவிரஶ்மிவிகாஸிதம்
அதன் மீது, சூரியன் கதிரால் மலர்ந்த அழகிய தாமரை மலர்,