கபிலஶ்சைவ ஸாவர்ணிஃ ஶ்ரீகம்டஃ பிகலோம்ஶுமாந்
கபிலன், சாவர்ணி, ஸ்ரீகண்டன், பிகலன், அம்ஷுமான் ஆகியோரும்—
ஏகதா தஸ்ய லிம்கஸ்ய க்ரு'த்வா பம்சாபிபூஜநம் 4.2.74.
ஒரு நாள் அவர்கள் அந்த லிங்கத்திற்கு ஐந்து வகையான பொருள்களால் பூஜை செய்தார்கள்.
அந்யச்ச தே ப்ரவக்ஷ்யாமி தத்ர யத்வ்ரு'த்தமத்புதம்
அங்கே நடந்த அதிசயமான ஒரு நிகழ்வை நான் உங்களிடம் கூறுகிறேன், முனிவரே.
ஏகா பேகீ முநே தத்ர சரம்தீ லிம்க ஸந்நிதௌ
அந்த லிங்கத்தின் அருகில் ஒரு தவளை அங்கேச் சுற்றித் திரிந்தது, முனிவரே.
ஸா தத்ர ம்ரு'த்யும் ந ப்ராப ஶிவநிர்மால்யபக்ஷணாத்
அவள் சிவபூஜையின் மீதமுள்ளதை உண்டு, அங்கே மரணமடையவில்லை.
வரம் விஷமபிப்ராஶ்யம் ஶிவஸ்வம் நைவ பக்ஷயேத்
சிவனுக்குரியதை உண்ணும் விடயம் செய்யும் பட்சத்தில், விஷம் குடிப்பது மேல்.
ஶிவஸ்ய பரிபுஷ்டாம்காஃ ஸ்பர்ஶநீயா ந ஸாதுபிஃ
சிவபூஜையின் மீதியால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களை நல்லவர்கள் தொடக்கூடாது.
கஶ்சித்காகஃ ஸமாலோக்ய மம்டூகீம் தாமிதஸ்ததஃ
ஒரு காகம் அந்த தவளையை பார்த்து, இங்கும் அங்கும் இருந்து அவளிடம் வந்தது.
306a வர்ஷாப்வீ தேந ஸா க்ஷிப்தா காகேந க்ஷேத்ரபாஹ்யதஃ
அந்த காகம் அவளைப் பிடித்து, புனித தலத்துக்கு வெளியே எறிந்தது.
ப்ரதக்ஷிணீகரணதோ லிம்கஸ்யஸ்பர்ஶநாதபி
அந்த லிங்கத்தைச் சுற்றி வந்ததாலும், அதைத் தொட்டதாலும்,
ஶுபாவயவஸம்ஸ்தாநா ஶுபலக்ஷணலக்ஷிதா
அவளுக்கு அழகான உருவம், நல்ல குறியீடுகளுடன் கிடைத்தது.
ஸம்யக்கீதரஹஸ்யஜ்ஞா நிதராம் மதுரஸ்வரா 4.2.74.
அவள் பாட்டு ரகசியங்களை நன்கு அறிந்தவளாக, மிகவும் இனிய குரலுடன் ஆனாள்.
தாநா ஏகோநபம்சாஶ தாலா ஏகோத்தரம்ஶதம்
நாற்பத்து ஒன்பது ராகங்களை, நூற்று ஒன்று தாளங்களை அவள் கற்றாள்.
306b ஷட்விம்ஶத்ராகராகிண்ய இதி ராகி முதாவஹாஃ
இருபத்து ஆறு வகை ராகங்களை அவள் விரும்பி பாடினாள்; அந்த ராகங்கள் மகிழ்ச்சி அளித்தன.
யாவம்த ஏவ தாலாஃ ஸ்யு ராகாஸ்தாவம்த ஏவ ஹி
எத்தனை தாளங்கள் உள்ளனவோ, அவ்வளவு ராகங்களும் உள்ளன.
மாதவீ மதுராலாபா ஸதோம்காரம் ஸமர்சயேத்
மாதவி இனிய சொற்களுடன் எப்போதும் ஓம் என்ற ஒலியோடு அர்ச்சனை செய்தாள்.
ப்ராக்ஜந்மவாஸநாயோகாதோம்காரம் பஹ்வமம்ஸ்த வை
முந்தைய பிறவிகளில் ஏற்பட்ட பழக்கங்களால், அவள் ஓம் என்ற மந்திரத்துக்கு மிகுந்த மதிப்பும் பக்தியும் செலுத்தினாள்.
தமநஸ்தைர்யமகமத்யோகேநேவ மஹாத்மநஃ
அவள் தன்னைக் கட்டுப்படுத்தும் பழக்கமும் உறுதியும் கொண்டு, உயர்ந்த ஆன்மா நிலையை அடைந்தாள்.
அதம்த்ரிதமநா ஆஸீத்ஸா தல்லிம்க நிரீக்ஷணே
அந்த சின்னத்தை நோக்கி அவள் மனம் எப்போதும் நிலைத்திருந்தது.
தாவத்காலஸ்தயா ஸாத்வ்யா மஹாந்விக்நோऽநுமீயதே லிம்காநவேக்ஷணாத்தத்ர ப்ராயஶ்சித்தம் கதம் பவேத
அந்த நல்லவள் அந்த சின்னத்தை காணாமல் இருந்த காலம் முழுவதும் பெரிய தடையாகவே கருதப்பட்டது; அங்கு எப்படி பாவநிவாரணம் ஏற்படும்?
இதி ஸம்சிதயம்த்யேவ ஸேவாம் தத்யாஜ நோம்க்ரு'தேஃ
இதை நினைத்தபடியே, அவள் ஓம் வழிபாட்டை ஒருபோதும் விட்டுவிடவில்லை.
நாந்ய த்தித்ரு'க்ஷிணீ தஸ்யா அக்ஷிணீ ஶ்ருதிகே அபி 4.2.74.
அவளது கண்கள் வேறெதையும் காண விரும்பவில்லை; அவளது செவிகள் வேறெதையும் கேட்க ஆசைப்படவில்லை.
தஸ்யாஃ ஶப்தக்ரஹௌ நாந்ய ஶப்தக்ரஹணதத்பரௌ
அவளது கேள்வி வேறு எந்த ஒலியையும் அறிய விரும்பவில்லை.
நாந்யத்ர சரணௌ தஸ்யாஶ்சரதஃ ஸுகவாம்சயா
அவளது கால்கள் வேறு எங்கும் செல்லவில்லை; ஆனந்தம் பெறும் நோக்கில் மட்டுமே நடந்தன.
ஓம்காரம் ப்ரணவம் ஸாரம் பரப்ரஹ்மப்ரகாஶகம்
ஓம் என்ற புனித எழுத்து, எல்லாவற்றின் சாரமும், பரம்பொருளை வெளிப்படுத்தும் தன்மை உடையது.
ஸதக்ஷரம் சாதிரூபம் விஶ்வரூபம் பராவரம்
அது எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் எழுத்து, ஆதியாயும், உலகமெங்கும் பரவிய உருவும், உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் கடந்ததும் ஆகும்.
307a ஸர்வலோகைகஜநகம் ஸர்வலோகைகரக்ஷகம்
அது எல்லா உலகங்களுக்கும் ஒரே படைப்பாளியும், ஒரே பாதுகாவலனும் ஆகும்.
ஆத்யம்தரஹிதம் நித்யம் ர்ஶிவம் ஶம்கரமவ்யயம்
அதற்கு ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லை; அது நிலைத்ததும், மங்களகரமானதும், அழிவில்லாததும் ஆகும்.
நிருபாதிம் நிராகாரம் நிர்விகாரம் நிரம்ஜநம்
அதற்கு எந்த வகை குறியீடும் இல்லை; உருவமற்றது, மாற்றமற்றது, களங்கமற்றது.
ஸ்வாத்மாராமமநம்தம் ச ஸர்வகம் ஸர்வதர்ஶிநம்
அது தன்னிலே ஆனந்தம் கொள்கிறது; முடிவில்லாதது, எங்கும் நிறைந்தது, எல்லாவற்றையும் காணும் தன்மை உடையது.