த்வமைம்த்ரீ த்வம் ச கௌபேரீ வாயவீ த்வம் த்வமம்புபா 4.2.72.
நீ இந்திராணி, நீயே குபேரியின் சக்தி, நீ வாயுவின் சக்தி, நீ நீரின் தலைவி.
ஶஶாம்ககௌமுதீ த்வம் ச ஸௌரீ ஶக்திஸ்த்வமேவ ச
நீ சந்திரனின் ஒளி, நீ சூரிய சக்தியும் ஆகும்.
த்வம் கௌரீ த்வம் ச ஸாவித்ரீ த்வம் காயத்ரீ ஸரஸ்வதீ
நீ கௌரி, நீ சாவித்ரி, நீ காயத்ரி, சரஸ்வதி.
சேதஃ ஸ்வரூபிணீ த்வம் வை த்வம் ஸர்வேம்த்ரியரூபிணீ
நீ மனதின் உருவம், நீ எல்லா இந்திரியங்களின் உருவம்.
ஶப்தாதி ரூபிணீ த்வம் வை கரணாநுக்ரஹா த்வமு
நீ ஒலி முதலான அனைத்திலும் உருவமாய், கருவிகளுக்கு அருளும் நீயே.
த்வம் பராஸி மஹாதேவி த்வம் ச தேவி பராபரா
நீ பராசக்தி, மகாதேவி, நீயே எல்லாவற்றிலும் உள்ளவளும், எல்லாவற்றையும் கடந்தவளும்.
ஸர்வரூபா த்வமீஶாநி த்வமரூபாஸி ஸர்வகே
நீ எல்லா உருவங்களும் கொண்டவளே, நீ உருவமற்றவளும், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவளும்.
வஷட்வௌஷட்ஸ்வரூபாஸி த்வமேவ ப்ரணவாத்மிகா
நீ வசட், வௌஷட் எனும் சப்தங்களின் உருவம், நீயே ஓம் எனும் ப்ரணவத்தின் ஆதாரம்.
சதுர்வர்காத்மிகா த்வம் வை சதுர்வர்கபலோதயே
நீ மனித வாழ்வின் நான்கு குறிக்கோள்களின் சாரமும், அவற்றின் பலனை வழங்குபவளும்.
யத்த்ரு'ஶ்யம் யதத்ரு'ஶ்யம் ச ஸ்தூலஸூக்ஷ்மஸ்வரூபதஃ
காணக்கூடியதும், காண முடியாததும், பெரிதும், சிறிதும் உள்ள அனைத்திலும் நீயே.
மாதஸ்த்வயாத்ய விநிஹத்ய மஹாஸுரேம்த்ரம் துர்கம் நிஸர்கவிபுதார்பிததைத்யஸைந்யம் 4.2.72.
அம்மா, இன்று நீர் அந்த மகா அசுரரின் தலைவரான துர்கனை, தேவர்களால் இயற்கையாகவே அவனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட அசுர படையோடே அழித்தீர்.
லோகே த ஏவ தநதாந்யஸம்ரு'த்திபாஜஸ்தே புத்ரபௌத்ரஸுகலத்ர ஸுமித்ரவம்தஃ
இந்த உலகில், மகிழ்ச்சி, செல்வம், தானியம், மகன்கள், பேரன்கள், நல்ல மனைவிகள், நம்பிக்கையான நண்பர்கள் ஆகியவற்றை பெற்றிருப்பவர்கள் அவர்களே.
த்வத்பக்திசேதஸி ஜநேந விபத்திலேஶஃ க்லேஶஃ க்வ வாநுபவதீ நதிக்ரு'த்ஸு பும்ஸு
அம்மா, உமக்கு பக்தி கொண்ட மனம் உள்ளவர்களுக்கு சிறிதளவும் துன்பம் அல்லது துரதிருஷ்டம் எங்கே வந்து சேரும்?
சித்ரம் யதத்ர ஸமரே ஸ ஹி துர்கதைத்யஸ்த்வத்த்ரு'ஷ்டிபாதமதிகம்ய ஸுதாநிதாநம்
இந்தப் போரில், அந்த துர்கா அசுரன் உம்முடைய ஒரு பார்வை பெற்றவுடன் அமரத்துவம் எனும் அமுதை அடைந்தான் என்பது ஆச்சரியம்.
ப்ராச்யாம் ம்ரு'டாநி பரிபாஹி ஸதா நதாந்நோ யாம்யாமவ ப்ரதிபதம் விபதோ பவாநி
கிழக்கில், மிருடானி, எப்போதும் உம்மை வணங்குபவர்களை காப்பாற்றும்; தெற்கில், பவானி, ஒவ்வொரு அடியிலும் அபாயங்களைத் தடுக்க வேண்டும்.
ப்ரஹ்மாணி ரக்ஷ ஸததம் நதமௌலிதேஶம் த்வம் வைஷ்ணவி ப்ரதிகுலம் பரிபாலயாதஃ
பிரம்மாணி, எப்போதும் வணங்குபவர்களின் தலையைப் பாதுகாப்பாயாக; வைஷ்ணவி, கீழிருந்து வரும் எதிரிகளைத் தடுக்க வேண்டும்.
பாது த்ரிஶூலமமலே தவ மௌலிஜாந்நோ பாலஸ்தலம் ஶஶிகலா ம்ரு'துமாப்ருவௌ ச
உமக்கு உரித்தான தூய திரிசூலம் எங்கள் தலையின் முடியைப் பாதுகாக்கட்டும்; உமது நெற்றியில் உள்ள பிறை எங்கள் நெற்றியை காத்திடட்டும்; உமது மென்மையான புருவங்கள் எங்களைக் காக்கட்டும்.
ஶ்ரோத்ரத்வயம் ஶ்ருதிரவா தஶநாவலிம் ஶ்ரீஶ்சம்டீ கபோலயுகலம் ரஸநாம் ச வாணீ
ஶ்ருதிரவா, உமது இரு காதுகள் எங்கள் செவிகளைப் பாதுகாக்கட்டும்; ஶ்ரீ சண்டி, உமது கன்னங்கள் எங்கள் கன்னங்களை காத்திடட்டும்; வாணி, உமது நாக்கு எங்கள் பேச்சை காப்பாற்றட்டும்.
கம்டப்ரதேஶமவதாதிஹ நீலகம்டீ பூதாரஶக்திரநிஶம் ச க்ரு'காடிகாயாம்
நீலகண்டி, இங்கு எங்கள் கழுத்தைப் பாதுகாக்கட்டும்; பூதார சக்தி எப்போதும் எங்கள் தோள்களை காப்பாற்றட்டும்.
ஹஸ்தாம்குலீஃ கமலஜா விரஜா நகாம்ஶ்ச கக்ஷாம்தரம் தரணிமம்டலகா தமோக்நீ 4.2.72.
கமலஜா எங்கள் விரல்களைப் பாதுகாக்கட்டும்; விரஜா எங்கள் தூய நகங்களை காத்திடட்டும்; இருளை நீக்கும், சூரிய மண்டலத்தில் வாழும் தேவி எங்கள் கையடிக்கையை காப்பாற்றட்டும்.
அவ்யாத்ஸதா தரதரீம் ஜகதீஶ்வரீ நோ நாபிம் நபோகதிரஜாத்வத ப்ரு'ஷ்டதேஶம்
உலகின் தாயானவள் எங்கள் இதயத்தை எப்போதும் காப்பாற்றட்டும்; ஆகாயத்தில் செல்லும் அவள் எங்கள் நாபியைப் பாதுகாக்கட்டும்; அவள் எங்கள் முதுகையும் காத்திடட்டும்.
ஊருத்வயம் ச விபுலா லலிதா ச ஜாநூ ஜம்கே ஜவாऽவது கடோரதராத்ர குல்பௌ
விரிந்த லலிதா எங்கள் இரு தொடைகளைப் பாதுகாக்கட்டும்; அவள் எங்கள் முழங்காலையும் காப்பாற்றட்டும்; வேகமும் வலிமையும் கொண்ட தேவி எங்கள் காலையும் கணுக்காலையும் காத்திடட்டும்.
க்ரு'ஹம் ரக்ஷது நோ லக்ஷ்மீஃ க்ஷேத்ரம் க்ஷேமகரீ ஸதா
லட்சுமி எங்கள் வீட்டை பாதுகாக்கட்டும்; நன்மை தரும் தேவி எங்கள் வயலை எப்போதும் காப்பாற்றட்டும்.
யஶஃ பாது மஹாதேவீ தர்மம் பாது தநுர்தரீ
பெரும் தேவியாம் அவள் எங்கள் புகழை காப்பாற்றட்டும்; வில்லுடன் உள்ள அவள் எங்கள் தர்மத்தை காத்திடட்டும்.
ரணே ராஜகுலே த்யூதே ஸம்க்ராமே ஶத்ருஸம்கடே
போரில், அரசர் மன்றத்தில், சூதாட்டத்தில், சண்டையில், பகைவரால் உண்டாகும் துன்பத்தில்—
இதி ஸ்துத்வா ஜகத்தாத்ரீம் ப்ரணேமுஶ்ச புநஃபுநஃ
இவ்வாறு உலகத்தாயை புகழ்ந்து, அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் அவளுக்கு வணங்கினர்.
ததஸ்துஷ்டா ஜகந்மாதா தாநாஹ ஸுரஸத்தமாந்
பின்னர், உலகத்தாய் மகிழ்ச்சியுடன் அந்தச் சிறந்த தேவர்களிடம் பேசினாள்.
துஷ்டாஹமநயா ஸ்துத்யா நிதராம் து யதார்தயா
இந்தப் புகழ்ச்சி மிகச் சரியானதும் உண்மையானதும் என்பதால் நான் மிகவும் மகிழ்ந்துள்ளேன்.
தஸ்யாஹம் நாஶயிஷ்யாமி விபதம் ச பதே பதே
அவனுக்கு வரும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் நான் துன்பங்களை நீக்குவேன்.
ஏதத்ஸ்தோத்ரஸ்ய கவசம் பரிதாஸ்யதி யோ நரஃ 4.2.72.
இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் கவசத்தை யார் அணிவாரோ,