அபிவாதநஶீலஸ்ய வ்ரு'த்தஸேவாரதஸ்ய ச
மரியாதையுடன் வணங்கும் பழக்கம் உடையவன், மூத்தோரை சேவை செய்வதில் ஈடுபடுவான்.
அதீதே குருணா ஹூதஃ ப்ராப்தம் தஸ்மை நிவேதயேத்
குரு அழைத்தபோது, கற்றதை அவரிடம் சென்று தெரிவிக்க வேண்டும்.
அத்யாப்யாதர்மதோநார்தாத்ஸாத்வாப்தஜ்ஞாநவித்ததாஃ
தவறான நோக்கத்திற்காகவோ, லாபத்திற்காகவோ கற்பிக்கக் கூடாது; நல்லவர், அறிவுள்ளவர், தானம் செய்யும் நபர்களுக்கே கற்பிக்க வேண்டும்.
தாரயேந்மேகலாதம்டோபவீதாஜிநமேவ ச
அவன் மேகலை, தண்டம், பூணூல், மற்றும் மான் தோலை அணிய வேண்டும்.
ப்ராஹ்மணக்ஷத்ரியவிஶாமாதிமத்யாவஸாநதஃ
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு தொடக்கம், நடுவில், முடிவு என ஒவ்வொன்றும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
வாக்யதோ குர்வநுஜ்ஞாதோ பும்ஜீதாந்நமகுத்ஸயந்
வாக்கை கட்டுப்படுத்தி, குருவின் அனுமதியுடன், உணவை இகழாமல் சாப்பிட வேண்டும்.
அநாரோக்யமநாயுஷ்யமஸ்வர்க்யம்சாதிபோஜநம்
அதிகமாக சாப்பிடுவது உடல் நோய், ஆயுள் குறைவு, மற்றும் சொர்க்கம் பெற முடியாமை உண்டாக்கும்.
ந த்விர்பும்ஜீத சைகஸ்மிந்திவா க்வாபி த்விஜோத்தமஃ 4.1.36.
மிகச் சிறந்த த்விஜர் ஒரே நாளில் எங்கும் இருமுறை சாப்பிடக் கூடாது.
மதுமாம்ஸம் ப்ராணிஹிம்ஸாம் பாஸ்கராலோகநாம்ஜநே
தேன், இறைச்சி, உயிரினங்களுக்கு தீங்கு செய்தல், சூரியனைப் பார்த்தபடி கண் கருப்பு பூசுதல் ஆகியவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.
ஔபநாயநிகஃ காலோ ப்ரஹ்மக்ஷத்ர விஶாம் பரஃ
உபநயன காலம் பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு மிக முக்கியமானது.
இதோப்யூர்த்வம் ந ஸம்ஸ்கார்யாஃ பதிதா தர்மவர்ஜிதாஃ
இதற்குப் பிறகு, தவறானவர்கள் மற்றும் தர்மம் இல்லாதவர்கள் சாஸ்திரப்படி சடங்குகள் செய்யப்படக் கூடாது.
ஸாவித்ரீபதிதைஃ ஸார்தம் ஸம்பம்தம் ந ஸமாசரேத்
சாவித்ரி மந்திரம் பெற்றவர்களுடன் தவறானவர்களோடு சேர்ந்து நடக்கக் கூடாது.
வஸீரந்நாநுபூர்வ்யேண ஶாண க்ஷௌமாவிகாநி ச பவேத்த்ரிவ்ரு'த்ஸமாஶ்லக்ஷ்ணா விஶஸ்து ஶணதாம்தவீ
அணிய வேண்டிய உடைகள் சணல், பட்டு, ஆடு மான்போன்ற மிருகங்களின் மெல்லிய மயிர் ஆகியவை முறையே அணியப்பட வேண்டும்; புனித நூல் மென்மையாக, மூன்று மடங்காக சணலில் நெய்யப்பட்டு இருக்க வேண்டும்.
மும்ஜாபாவே விதாதவ்யா குஶாஶ்மம்தகபல்வஜைஃ
சணல் கிடைக்காதபோது, முஞ்சு புல், தர்ப்பை புல், அஸ்மந்தக மரம், பல்வஜம் ஆகியவற்றின் நார் கொண்டு செய்ய வேண்டும்.
உபவீதக்ரமேண ஸ்யாத்கார்பாஸம் ஶாணமாவிகம்
புனித நூலைச் செய்யும் விதியில், பருத்தி, சணல், ஆடுமயிர் ஆகியவற்றால் செய்யலாம்.
பில்வபாலாஶயோர்தம்டோ ப்ராஹ்மணஸ்ய ந்ரு'பஸ்ய து
பிராமணருக்கு பில்வம் அல்லது பளாஷ மரக்கட்டை தண்டாக இருக்க வேண்டும்; அரசருக்கும் அதே மரம் பொருந்தும்.
ஆமௌலிம் வாऽऽலலாடம்வாऽऽநாஸமூர்த்வப்ரமாணதஃ
அந்த தண்டு தலைக்கு மேலோ, நெற்றிக்கோ, அல்லது மூக்கின் முனை அளவிற்கு வர வேண்டும்.
ப்ரதக்ஷிணம் பரீத்யாக்நிமுபஸ்தாய திவாகரம் 4.1.36.
அவன் தீயை வலப்புறம் சுற்றி, சூரியனை நோக்கி நிற்க வேண்டும்.
மாத்ரு'மாத்ரு'ஷ்வஸ்ரு'ஸ்வஸ்ரு'பித்ரு'ஸ்வஸ்ரு'புரஃஸராஃ
அவனுக்கு முன்னால் தாய், தாய்மாமா, சகோதரி, பாட்டி ஆகியோர் செல்ல வேண்டும்.
யாவத்வேதமதீதே ச சரந்வேதவ்ரதாநி ச
அவன் வேதம் படிக்கும் காலம் முழுவதும், வேத விரதங்களை மேற்கொள்கிறவராக இருக்க வேண்டும்.
ப்ரோக்தோஸாவுபகுர்வாணோ த்விதீயஸ்தத்ர நைஷ்டிகஃ
அவன் உபகுர்வாணன் என அழைக்கப்படுகிறான்; அடுத்தவர் அங்கு நைஷ்டிகன் எனப்படுகிறான்.
க்ரு'ஹாஶ்ரமம் ஸமாஶ்ரித்ய யஃ புநர்ப்ரஹ்மசர்யபாக்
யார் வீட்டுவாழ்க்கை மேற்கொண்டு பிறகு மீண்டும் பிரம்மச்சரிய விரதம் மேற்கொள்கிறாரோ,
அநாஶ்ரமீ ந திஷ்டேத திநமேகமபி த்விஜஃ
ஒரு இரட்டை பிறப்பாளும், ஒரு நாளும் ஆசிரமம் இன்றி இருக்கக் கூடாது.
ஜபம் ஹோமம் வ்ரதம் தாநம் ஸ்வாத்யாயம் பித்ரு'தர்பணம்
ஜபம், ஹோமம், விரதம், தானம், சுயபடிப்பு, பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணம் ஆகியவை,
மேகலாஜிநதம்டாஶ்ச லிம்கம் ஸ்யாத்ப்ரஹ்மசாரிணஃ
மெகலை, மான் தோல், தண்டு ஆகியவை பிரம்மச்சாரியின் அடையாளங்கள்.
த்ரிதம்டாதி யதேருக்தமுபலக்ஷணமத்ர வை
மூன்று தண்டுகள் மற்றும் அதுபோன்றவை யதிகளுக்கான அடையாளங்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
ஜீர்ணம் கமம்டலும் தம்டமுபவீதாஜிநே அபி
பழைய கமண்டலம், தண்டு, புனித நூல், மான் தோல் ஆகியவற்றை
விதத்யாத்ஷோடஶே வர்ஷே கேஶாம்தகர்ம ச க்ரமாத் 4.1.36.
பதினாறு வயதில், முறையாக முடி வெட்டும் கிரியையைச் செய்ய வேண்டும்.
தபோ யஜ்ஞ வ்ரதேப்யஶ்ச ஸர்வஸ்மாச்சுபகர்மணஃ
தவம், யாகம், விரதம் ஆகியவை எல்லாம் நன்மை தரும் செயல்கள்.
வேதாரம்பே விஸர்கே ச விதத்யாத்ப்ரணவம் ஸதா
வேதபடிப்பின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் எப்போதும் 'பிரணவம்' கூற வேண்டும்.