ரஜஸா தமஸா விவர்திதம் க்வ நு பாபம் பரிதாபதாயகம்
அப்படி இருக்கையில், காமம் மற்றும் அறியாமையால் பெருகி துன்பம் தரும் பாவம் எங்கே இருக்க முடியும்?
யதி ஜாதுசிதம்தகத்விஷஸ்தவநாமௌஷ்டபுடாத்விநிஃஸ்ரு'தம்
உன் பகைவரின் உதடுகளிலிருந்தும் ஒருவேளை உன் நாமம் வெளிப்பட்டால்—
பரமாத்மந்பரம்தாம ஸ்வேச்சா வித்ரு'த விக்ரஹ
உயர்ந்த ஆத்மாவே, உயர்ந்த தங்கும் இடமே, நீ உன் சுய இச்சையால் உருவம் எடுத்தாய்—
அத்ய தந்யோஸ்மி தேவேஶ யம் ந பஶ்யதி யோகிநஃ 4.1.31.
தேவர்களின் தலைவனே, இன்று நான் பாக்கியசாலி; யோகிகள் கூட உன்னை காண முடியவில்லை.
அவியோகோऽஸ்து மே தேவ த்வதம்க்ரியுகலேந வை 4.1.31.
ஓ இறைவா, உன் இரு பாதங்களிலிருந்து எனக்கு எப்போதும் பிரிவில்லையாக.
ப்ரஹ்மஹத்யாதி பாபாநி யஸ்யா நாம்நோபி கீர்தநாத் 4.1.31.
உன் நாமத்தைச் சொல்லும் போது, பிராமணனை கொல்வது போன்ற பெரிய பாவங்களும் அழிகின்றன.
மஹாஶ்மஶாநமாஸாத்ய யதி தேவாத்விபத்யதே 4.1.31.
பெரிய சுடுகாட்டை அடைந்து, ஒருவன் தெய்வீக நிலையிலிருந்து கீழே விழுந்தாலும்—
தீர்தே காலோதகே ஸ்நாத்வா க்ரு'த்வா தர்பணமத்வரஃ 4.1.31.
புனித நீரில் குளித்து, தாமதமின்றி தார்ப்பணம் செய்தால்—
ஸ்கம்த உவாச புநர்விஶேஷம் வக்ஷ்யாமி ஸதாசாரஸ்ய கும்பஜ
முருகன் சொன்னார்: கும்பனின் மகனே, நல்லொழுக்கம் பற்றிய சிறப்பை மீண்டும் விரிவாகச் சொல்கிறேன்.
ப்ராஹ்மணாஃ க்ஷத்ரியா வைஶ்யாஸ்த்ரயோ வர்ணா த்விஜாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர்—இந்த மூன்று வகை மக்கள் இருமுறை பிறந்தவர்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள்.
ஏஷாம் க்ரியாநிஷேகாதி ஶ்மஶாநாம்தா ச வைதிகீ
இவர்களுக்கு, கருவில் உருவாகும் தருணத்திலிருந்து சுடுகாட்டில் முடியும் வரை வேத மரபு கிரியைகள் உள்ளன.
ஸ்பம்தநாத்ப்ராக்பும்ஸவநம் ஸீமம்தோந்நயநம் ததஃ
கருவில் அசைவுக்கு முன் பும்சவனம் செய்யப்படுகிறது; அதன் பிறகு சீமந்தம் நடத்தப்படுகிறது.
நாமாஹ்ந்யேகாதஶே கேஹாச்சதுர்தேமாஸி நிஷ்க்ரமஃ
பிறந்த பின் பதினொன்றாம் நாளில் வீட்டிலேயே பெயரிடுதல் நடக்கிறது; நான்காம் மாதத்தில் குழந்தை வெளியே அழைத்துச் செல்லப்படுகிறது.
ஶமமேநோ வ்ரஜேதேவம் பைஜம் கர்பஜமவே ச
அமைதி பெறும் கிரியைகளும், கருவில் பிறந்த குழந்தைக்கான கிரியைகளும் செய்யப்பட வேண்டும்.
ஸப்தமேதாஷ்டமேவாப்தே ஸாவித்ரீம் ப்ராஹ்மணோர்ஹதி
ஏழாவது அல்லது எட்டாவது ஆண்டில், ஒரு பிராமணர் சாவித்ரி உபதேசம் பெற தகுதியுடையவராகிறார்.
ப்ரஹ்மதேஜோபிவ்ரு'த்த்யர்தம் விப்ரோப்தேபம்சமேர்ஹதி
பிராமணரின் ஞான ஒளி அதிகரிக்க, ஐந்தாவது ஆண்டிலேயே அவர் இதை பெறலாம்.
மஹாவ்யாஹ்ரு'திபூர்வம் ச வேதமத்யாபயேத்குருஃ
குரு, மாணவருக்கு வேதம் கற்பிக்கும்போது முதலில் பெரிய வியாஹ்ருதி மந்திரங்களை சொல்ல வேண்டும்.
பூர்வோக்தவிதிநா ஶௌசம் குர்யாதாசமநம் ததா 4.1.36.
முன்னதாக கூறிய முறையில் தூய்மை மற்றும் ஆச்சமனம் செய்ய வேண்டும்.
ஸ்நாத்வாம்புதைவதைர்மம்த்ரைஃ ப்ராணாநாயம்ய யத்நதஃ
குளித்து, நீர் தெய்வங்களுக்கு உரிய மந்திரங்களைச் சொல்லி, உயிரை கட்டுப்படுத்தி கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
அக்நிகார்யம் ததஃ க்ரு'த்வா ப்ராஹ்மணாநபிவாதயேத்
அதற்குப் பிறகு அக்னி காரியம் செய்து, பிராமணர்களை மரியாதையுடன் வணங்க வேண்டும்.
அபிவாதநஶீலஸ்ய வ்ரு'த்தஸேவாரதஸ்ய ச
மரியாதையுடன் வணங்கும் பழக்கம் உடையவன், மூத்தோரை சேவை செய்வதில் ஈடுபடுவான்.
அதீதே குருணா ஹூதஃ ப்ராப்தம் தஸ்மை நிவேதயேத்
குரு அழைத்தபோது, கற்றதை அவரிடம் சென்று தெரிவிக்க வேண்டும்.
அத்யாப்யாதர்மதோநார்தாத்ஸாத்வாப்தஜ்ஞாநவித்ததாஃ
தவறான நோக்கத்திற்காகவோ, லாபத்திற்காகவோ கற்பிக்கக் கூடாது; நல்லவர், அறிவுள்ளவர், தானம் செய்யும் நபர்களுக்கே கற்பிக்க வேண்டும்.
தாரயேந்மேகலாதம்டோபவீதாஜிநமேவ ச
அவன் மேகலை, தண்டம், பூணூல், மற்றும் மான் தோலை அணிய வேண்டும்.
ப்ராஹ்மணக்ஷத்ரியவிஶாமாதிமத்யாவஸாநதஃ
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு தொடக்கம், நடுவில், முடிவு என ஒவ்வொன்றும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
வாக்யதோ குர்வநுஜ்ஞாதோ பும்ஜீதாந்நமகுத்ஸயந்
வாக்கை கட்டுப்படுத்தி, குருவின் அனுமதியுடன், உணவை இகழாமல் சாப்பிட வேண்டும்.
அநாரோக்யமநாயுஷ்யமஸ்வர்க்யம்சாதிபோஜநம்
அதிகமாக சாப்பிடுவது உடல் நோய், ஆயுள் குறைவு, மற்றும் சொர்க்கம் பெற முடியாமை உண்டாக்கும்.
ந த்விர்பும்ஜீத சைகஸ்மிந்திவா க்வாபி த்விஜோத்தமஃ 4.1.36.
மிகச் சிறந்த த்விஜர் ஒரே நாளில் எங்கும் இருமுறை சாப்பிடக் கூடாது.
மதுமாம்ஸம் ப்ராணிஹிம்ஸாம் பாஸ்கராலோகநாம்ஜநே
தேன், இறைச்சி, உயிரினங்களுக்கு தீங்கு செய்தல், சூரியனைப் பார்த்தபடி கண் கருப்பு பூசுதல் ஆகியவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.
ஔபநாயநிகஃ காலோ ப்ரஹ்மக்ஷத்ர விஶாம் பரஃ
உபநயன காலம் பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு மிக முக்கியமானது.