கர்த்ரீம் கர்பரஹஸ்தாக்ராம் ஸ்புரத்பிம்கோக்ரதாரகாம்
கையில் அரிவாள் பிடித்து, விரல் முனையில் ஒரு பிசாசு சிரம் வைத்தவள், கண்கள் பிங்க நிறத்தில் தீப்பொறிகள் பறக்க வெறிகொண்டு பார்த்தாள்.
யாவத்வாராணஸீம் திவ்யாம் புரீமேஷ கமிஷ்யதி
அவன் தெய்வீகமான வாராணசி நகரை அடையும் வரை, அவனது பயணம் இப்படி தொடரும்.
ஸர்வத்ர தே ப்ரவேஶோஸ்தி த்யக்த்வா வாராணஸீம் புரீம்
எங்கும் உனக்கு நுழைவு உண்டு, ஆனால் வாராணசி நகரை தவிர.
தத்ஸாந்நித்யாத்பைரவோபி காலோபூத்காலகாலதஃ
அவரது அருகிலிருப்பதால், பைரவனும் காலத்தின் காலனாக மாறினான்.
கபாலபாணிர்விஶ்வாத்மா சசார புவநத்ரயம் 4.1.31.
கையில் ஒரு பிசாசு சிரம் வைத்துக் கொண்டு, உலகத்தின் ஆத்மாவாகியவன் மூன்று உலகங்களிலும் அலைந்தான்.
ஸத்யலோகேபி வைகும்டே மஹேம்த்ராதி புரீஷ்வபி
சத்தியலோகம், வைகுண்டம், மகேந்திரன் முதலிய நகரங்களிலும் கூட,
ப்ரதிதீர்தம் ப்ரமந்நாபி விமுக்தோ ப்ரஹ்மஹத்யயா
அவன் எல்லா புனிதத் தலங்களிலும் சுற்றினாலும், பிரம்மஹத்தி பாவத்திலிருந்து விடுபடவில்லை.
அநேநைவாநுமாநேந மஹிமா த்வவகம்யதாம்
இதிலிருந்து நீங்களே அந்த மகிமையை உணரலாம்.
ஸம்தி தீர்தாந்யநேகாநி பஹூந்யாயதநாநி ச
பல புனிதத் தலங்களும், எண்ணற்ற ஆலயங்களும் உள்ளன.
தாவத்கர்ஜம்தி பாபாநி ப்ரஹத்யாதிகாந்யலம்
பிரம்மஹத்தி போன்ற பெரிய பாவங்கள் எவ்வளவு காலம் கர்ஜிக்கின்றன.
ப்ரமதைஃ ஸேவ்யமாநோऽயம் த்ரிலோகீம் விசரந்ஹரஃ
பிரமதர்கள் சேவை செய்து, ஹரன் மூன்று உலகங்களிலும் அலைந்தான்.
அதாயாம்தம் மஹாகாலம் த்ரிநேத்ரம் ஸர்பகும்டலம்
அப்போது, மூன்று கண்கள் உடைய, பாம்பு குண்டலம் அணிந்த மகாகாலன் வந்தான்.
பபாத தம்டவத்பூமௌ த்ரு'ஷ்ட்வா தம் கருடத்வஜஃ
அவனைப் பார்த்து, கருடன் கொடியைத் தாங்கியவன் தரையில் முழங்கியவாறு விழுந்தான்.
நிபேதுஃ ப்ரணிபத்யைநம் ப்ரணதஃ கமலாபதிஃ
அவர்கள் அனைவரும் அவனை வணங்கி பணிந்தனர்; தாமரையின் அதிபதி கூட பணிந்தான்.
க்ஷீரோதமதநோ தாம் ப்ராஹ பத்மாலயாம் ஹரிஃ 4.1.31.
பால்கடலைக் கடைந்த ஹரி, பத்மாலயாவிடம் பேசினான்.
தந்யோऽஹம் தேவி ஸுஶ்ரோணி யத்பஶ்யாவோ ஜகத்பதிம்
அழகான இடுப்பு உடைய தேவியே, நாம் உலகநாதனை காண்கிறோம் என்பதால் நான் மிகப் பாக்கியசாலி.
அநாதிஃ ஶரணஃ ஶாம்தஃ பரஃ ஷட்விம்ஶஸம்மிதஃ
அவர் ஆதியில்லாதவர், எல்லோருக்கும் அடைக்கலம், அமைதியானவர், உயர்ந்தவர், இருபத்தாறு என எண்ணப்படுபவர்.
ஸர்வபூதாம்தராத்மாऽயம் ஸர்வேஷாம் ஸர்வதஃ ஸதா
அவர் எல்லா உயிர்களுக்குள்ளும் உள்ள ஆத்மா; எப்போதும் அனைவருக்கும் கொடுப்பவர்.
தியா பஶ்யம்தி ஹ்ரு'தயே ஸோயமத்ய ஸமீக்ஷ்யதாம்
அறிவால் உள்ளத்திலே காண்பவர்கள் காணும் அந்த இறைவனை இப்போது நேரில் பாருங்கள்.
யம் த்ரு'ஷ்ட்வா ந புநர்ஜந்ம லப்யதே மாநவைர்புவி
அவரை ஒருமுறை பார்த்தால், இந்த உலகில் மனிதர்கள் மீண்டும் பிறவியென்பதை அடைவதில்லை.
ஸோயமாயாதி பகவாம்ஸ்த்ர்யம்பகஃ ஶஶிபூஷணஃ
இப்போது அந்த மூன்று கண்கள் உடைய, சந்திரனை அலங்காரமாக அணிந்த பகவான் வருகிறார்.
திக்திக்பதம் து தேவாநாம் பரம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽத்ர ஶம்கரம்
இங்கே பரமன் சங்கரனை காணும் போது, தேவர்களின் இடம் எதற்காக என்று விலக்குங்கள்.
தேவத்வாதஶுபம் கிம்சித்தேவலோகே ந வித்யதே
தெய்வீக நிலைமையில், தேவருலகில் எதுவும் தீமையாக இருப்பதில்லை.
ஏவமுக்த்வா ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டதநூருஹஃ 4.1.31.
இவ்வாறு கூறிய பின், ஹரிசிகேசன் ஆனந்தத்தில் உடல் புளகித்து தொடர்ந்தார்.
கிமிதம் தேவதேவேந ஸர்வஜ்ஞேந த்வயா விபோ
தேவர்களின் தலைவனே, அனைத்தும் அறிந்தவனே, வல்லமையுள்ளவனே, இது என்ன செய்தி?
க்ரீடேயம் தவ தேவேஶ த்ரிலோசந மஹாமதே
இந்த விளையாட்டு உன்னுடையதே, தேவர்களின் தலைவனே, மூன்று கண்கள் உடையவனே, பெரிய ஞானியாவாய்.
கிமர்தம் பகவத்ர்சம்போ பிக்ஷாம் சரஸி ஶக்திப
பெரிய சக்தி உடைய புனித சம்புவே, நீ ஏன் பிச்சை எடுக்கச் சுற்றுகிறாய்?
ஏவமுக்தஸ்ததஃ ஶம்புர்விஷ்ணுமேததுதாஹரத்
இவ்வாறு கேட்டபின், சம்பு விஷ்ணுவிடம் இப்படிச் சொன்னார்.
ததகப்ரதிகம் விஷ்ணோ சராம்யேதத்வ்ரதம் ஶுபம்
விஷ்ணுவே, பாவங்களை அகற்ற இந்த நன்மை தரும் விரதத்தை நான் மேற்கொள்கிறேன்.
ஸ்மித்வா கிம்சிந்நதஶிராஃ புநரேவம் வ்யஜிஜ்ஞபத்
சிறிது சிரித்தபடி, தலையை வணங்கி, மீண்டும் இப்படிச் சொன்னார்.