அநேந தபஸா வத்ஸ த்வயாऽऽப்யம் கிமநேநஸா
குழந்தா, உனக்கு இந்த தவம் ஏன் தேவை?
அநேந வயஸா பால கேலநீயம் த்வயாऽநிஶம்
இந்த வயதில், நீ எப்போதும் விளையாடிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.
ததஃ கௌமாரமாஸாத்ய வயோऽபித்யாநஶீலிநா
பிறகு, இளமை வந்ததும், படிப்பில் மனதை செலுத்த வேண்டும்.
வயோத சதுரம் ப்ராப்ய யோஷாஸ்ரக்சம்தநாதிகாந் 4.1.20.
வயது முதிர்ந்ததும், மாலை மற்றும் சந்தனத்தால் அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும்.
உத்பாத்யாத பஹூந்புத்ராந்குணிநோ தர்மவத்ஸலாந்
அப்போது, நல்ல பண்புகள் கொண்ட, தர்மத்தை விரும்பும் பல பிள்ளைகளைப் பெற வேண்டும்.
இதாநீமேவ தபஸி பால்யே வயஸி கஃ ஶ்ரமஃ
இப்போது, குழந்தைப் பருவத்தில் தவம் செய்வதில் என்ன பயன்?
விபக்ஷபரிபூதேந ஹ்ரு'தமாநேந கேநசித்
எதிரிகள் அவமானப்படுத்தி, மரியாதை இழந்தபோது,
ஹ்ரு'தமாநேந தப்தவ்யம் நிஶம்யேதி வசோ த்ருவஃ
அப்போதுதான், இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபின் தவம் செய்ய வேண்டும், த்ருவா.
ஜநயித்ரீமநாபாஷ்ய பூதபீதிம் விஹாய ச
தாயிடம் எதுவும் சொல்லாமல், எல்லா உயிர்களிடமும் பயத்தை விட்டுவிட்டு,
ஸாபி பூதாவலீ பீதிம்பஹுபீஷணபூஷணா
அந்த பேய்கள் கூட்டம், பல பயங்கரமான ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
பரிதஃ பரிவேஷாபம் ஸூர்யஸ்யோச்சைஃ ஸ்புரத்ப்ரபம்
அவை எல்லா பக்கமும் சூழ்ந்து, மதிய சூரியனைப் போல் பிரகாசித்தன.
பூதாவலீ தமாலோக்ய ஸ்புரச்சக்ரஸுதர்ஶநம்
அந்த பேய்கள் கூட்டம், தழல்கொண்ட சுதர்சன சக்கரத்துடன் அவனைப் பார்த்தது.
அதீவ நிஷ்கம்பஹ்ரு'தம் கோவிதார்பிதசேதஸம்
அவன் மனம் எவ்வித அசைவும் இல்லாமல், கோவிந்தனை நினைத்து நிலைத்திருந்தது.
ஸாபி ப்ரத்யுதபீதாதம் த்ருவம் த்ருவவிநிஶ்சயம் 4.1.20.
அவளும், த்ருவனின் உறுதியான மனதைப் பார்த்து, இன்னும் அதிகம் பயந்தாள்.
கர்ஜத்காதம்பிநீஜாலம் வ்யோம்நி வை வ்யாகுலம் யதா
வானில் முழங்கும் இடியுடன் கூடிய மேகக் கூட்டத்தைப் போல,
அத ஜம்பாரிணா ஸார்தம் பீதாஃ ஸர்வே திவௌகஸஃ
பின்னர், இந்திரனுடன் சேர்ந்து எல்லா தேவர்களும் பயந்தார்கள்.
நத்வா விஜ்ஞாபயாமாஸுஃ பரிஷ்டுத்யா பிதாமஹம்
வணங்கி, அவர்கள் பிதாமகரை புகழ்ந்து வேண்டினர்.
தபதா தாபிதாஃ ஸர்வே த்ரிலோகீ தலவாஸிநஃ
அவனது தவத்தால் மூன்று உலகங்களிலும் உள்ளவர்கள் அனைவரும் துன்புற்றனர்.
ஸம்யக்ஸம்வித்மஹே தாத துவஸ்ய ந மநீஷிதம்
தாத்தா, நாங்கள் நன்றாகவே அறிந்திருக்கிறோம்; துவ்வனுடைய எண்ணம் நமக்குச் சமமல்ல.
இதி விஜ்ஞாபிதோ தேவைர்விஹஸ்ய சதுராநநஃ
இவ்வாறு தேவர்கள் கேட்டபோது, நான்முகன் புன்னகை பூத்தார்.
வ்ரஜம்து விஜ்வராஃ ஸர்வே ந ஸ வஃ பதமிச்சதி
எல்லோரும் கவலையின்றி செல்லலாம்; அவர் உங்கள் பதவியை விரும்புவதில்லை.
ந தஸ்மாத்பகவத்பக்தாத்பேதவ்யம் கேநசித்க்வசித்
பெருமாளை உண்மையாய் விரும்பும் பக்தரை யாரும் எங்கும் பயப்பட வேண்டியதில்லை.
ஆராத்ய விஷ்ணும் தேவேஶம் லப்த்வா தஸ்மாத்ஸ்வகாம்க்ஷிதம்
விஷ்ணுவை, தேவர்களின் தலைவனை வழிபட்டு, அவனிடமிருந்து தாம் விரும்பிய வரம் பெற்றபின்—
நிஶம்யேதி ச கீர்வாணாஃ ப்ரணீதம் ப்ரஹ்மணோ வசஃ 4.1.20.
பிரமாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட தேவர்கள் கவனமாக கேட்டுக்கொண்டார்கள்.
அத நாராயணோ தேவஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரு'டமாநஸம்
அப்போது நாராயணன், அவன் மனதில் உறுதியுடன் இருப்பதைப் பார்த்தார்.
ஶ்ரீவிஷ்ணுருவாச ப்ரஸந்நோஸ்மி மஹாபாக வரம் வரய ஸுவ்ரத
ஸ்ரீ விஷ்ணு கூறினார்: மகாபாக்கியவானே, நல்ல விரதம் கொண்டவனே, நான் மகிழ்ந்துள்ளேன்; விரும்பும் வரத்தை கேள்.
வசோऽம்ரு'தம் ஸமாகர்ண்ய பர்யுந்மீல்ய விலோசநே
அந்த அமுதுபோல் இனிய வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவன் கண்களை பெரிதாகத் திறந்தான்.
ப்ரத்யக்ரவிகஸந்நீலோத்பலாநாம் நிகுரம்பகைஃ
புதியதாக மலர்ந்த நீலத்தாமரைத் திரள்களால்,
லக்ஷ்மீதேவீகடாக்ஷோகைஃ கடாக்ஷிதமிவாகிலம்
லட்சுமி தேவியின் கண்பார்வை மழையால், அனைத்தும் அவள் பார்வையால் அருள்பெற்றது போல் தோன்றியது.
ப்ரோத்யத்காதம்பிநீமத்ய வித்யுத்தாமஸமாநருக்
மேகங்கள் எழும் நடுவில், மின்னல் போல ஒளியுடன்,