அருணாசலரூபாய பக்வவஶ்யாய ஶம்பவே 1.3.1.5.
அருணாசல ரூபமாகவும், பக்தர்களால் வழிபடப்பட வேண்டியவராகவும் இருக்கும் சம்புவை வணங்கினான்.
த்வதந்யஃ கஃ ப்ரபுஃ கர்துமஶக்யம் சாபி தேஹிநாம்
உன்னைத் தவிர, உடல் கொண்டவர்களுக்கு முடியாததை செய்ய வல்லவர் யார்?
அந்யம் வா ஸ்ரு'ஜ விஶ்வாத்மந்ப்ரஹ்மாணம் லோகஸ்ரு'ஷ்டயே
அல்லது, உலகங்களை உருவாக்க மற்றொரு பிரம்மாவை நீயே படைத்திடு, உலகத்தின் ஆத்மாவே.
உவாச கருணாமூர்திர்பூத்வா சம்த்ரார்த்தஶேகரஃ
கருணை வடிவாக, பிறைச்சந்திரம் அலங்கரித்தவன் பேசினான்.
கம் வா ராகாதயோ தோஷா ந பாதேரந்ப்ரபுஸ்திதம்
அமைந்துள்ள ஆண்டவனை, ஆசை போன்ற குற்றங்கள் எது வந்து தொந்தரவு செய்யும்?
பஜஸ்வ தைஜஸம் லிம்கம் ஸர்வதோஷநிவ்ரு'த்தயே
எல்லா குற்றங்களும் நீங்க, தீயின் வடிவிலுள்ள லிங்கத்தை வழிபடு.
விநஶ்யதி க்ஷணாத்ஸர்வமருணாசலதர்ஶநாத்
அருணாசலத்தை ஒரு கணம் பார்த்தாலே, எல்லாம் அழிந்துவிடும்.
அருணாத்ரிரயம் ந்ரு'ணாம் ஸர்வகல்மஷநாஶநஃ
இந்த அருணாத்ரி மனிதர்களின் எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பவன்.
ஸம்த்ரு'ஶ்யஃ கஶ்சிதேவாஹமருணாத்ரிரயம் ஸ்வயம்
நான் தான் இந்த அருணாத்ரி; சிலரால் உண்மையில் காணப்படுகிறேன்.
பவேத்ஸர்வாகநாஶஶ்ச லாபஶ்ச ஜ்ஞாநசக்ஷுஷஃ
அனைத்து பெரிய பாவங்களும் அழியும்; ஞானக் கண் கிடைக்கும்.
அத்ர ஸ்நாதஃ புரா ப்ரஹ்மந்மோஹோऽகாஜ்ஜகதீபதேஃ 1.3.1.5.
இங்கு முன்பே நீராடியபோது, உலகத்தின் ஆண்டவனின் மயக்கம் நீங்கியது, பிரம்மனே.
மௌநீ ப்ரதக்ஷிணம் க்ரு'த்வா விஶ்வாத்மந்பவ விஜ்வரஃ
விசுவாத்மா, மௌனமாகச் சுற்றி வணங்கி, உடல் வாதம் நீங்குவாயாக.
இதி வசநமுதீர்ய விஶ்வநாதம் ஸ்திதமருணாசலரூபதோ மஹேஶம்
இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி, அருணாசலமலையின் உருவில் நிலைத்திருந்த உலகநாதர் மகேசுவரரை அவர் கண்டார்.
இமமருணகிரீஶமேஷ வேதா யமநியமாதிவிஶுத்தசித்தயோகஃ
இந்த அருணகிரியின் ஆண்டவரை, மனதை யமம், நியமம் போன்ற ஒழுக்கங்களால் தூய்மைப்படுத்தி, ஆன்ம சிந்தனையால் உணர வேண்டும்.
ஶேஷபர்யம்கஶயநே கதாசிந்நைவ புத்யத
பாம்பின் படுக்கையில் படுத்திருந்தபோது, அவர் சில காலம் விழித்துக்கொள்ளவில்லை.
தமஸா பூரிதம் விஶ்வமபஜ்ஞாதமலக்ஷணம்
அந்த உலகம் இருளால் நிரம்பி, அதன் தன்மைகள் அறியப்படாதவையாக இருந்தன.
அஹோ கஷ்டமிதம் ரூபம் தமஸா விஶ்வமோஹநம்
அருளோ, இந்த நிலை எவ்வளவு துயரமானது! இருளால் முழு உலகமும் மயங்குகிறது.
ஜ்யோதிஷஃ புருஷம் பூர்ணமபஶ்யம்தம் ஸுரா அபி
அந்த முழுமையான ஒளி வடிவமான பெருமையை, தேவர்கள் கூட காண முடியவில்லை.
இதி நிஶ்சித்ய மநஸா தேவதேவமுமாபதிம்
இதுபோன்று மனதில் தீர்மானித்து, தேவர்கள் அனைவரும் உமையின் கணவரை அடைந்தனர்.
ததஃ ப்ரஸந்நோ பகவாம்ஸ்தேஜோராஶிர்மஹேஶ்வரஃ
பின்னர், அந்த ஒளியின் திரளான மகேசுவரர் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
ததஸ்தேஜோமயாச்சம்போஃ ஸ்புலிம்காம்ஶுஸமுத்பவாஃ
அந்த சாம்புவின் ஒளியிலிருந்து, தீப்பொறிகள் மற்றும் கதிர்கள் எழுந்தன.
போதிதஃ ஸகலைர்தேவைஃ ஸமுத்தாய ரமாபதிஃ
அனைத்து தேவர்களாலும் எழுப்பப்பட்டு, லக்ஷ்மியின் நாதன் எழுந்தார்.
மயா தமஸி உத்ரேகாதகாலே ஶயநம் க்ரு'தம்
இருள் மிகுதியால், தவறான நேரத்தில் நான் படுத்தேன்.
ஜகதுத்பத்திக்ரு'த்யாநி ஸ்வயம் கர்தும் வ்யவஸ்யதி । 1.3.1.6.
உலகத்தை உருவாக்கும் செயல்களைத் தானே செய்ய வேண்டும் என்று அவர் தீர்மானித்தார்.
ஸர்வதோஷப்ரஶமநம் ஸர்வாபீஷ்டபலப்ரதம்
அது எல்லா குறைகளையும் நீக்கி, விரும்பிய பலனை வழங்கும்.
சிம்தயந்நேவமாத்மஸ்தம் ஜ்யோதிர்லிம்கம் ஸதாஶிவம்
இவ்வாறு சிந்தித்து, உள்ளத்தில் நிலைத்துள்ள சதாசிவ ஜ்யோதிர்லிங்கத்தைத் தியானித்தார்.
விஶ்வஸ்ரஷ்டாரமீஶாநம் துஷ்டாவ துரிதச்சிதம்
உலகத்தை உருவாக்கும், பாவங்களை அழிக்கும் ஈசானை அவர் புகழ்ந்தார்.
அநுக்ரு'ஹ்ய கடாக்ஷைஸ்தம் ஸமுத்திஷ்டேத்யபாஷத
அவர் கருணைமிகு பார்வையால் ஆசீர்வதித்து, 'எழு' என்று கூறினார்.
நமஸ்த்ரிபுவநேஶாய த்ரிமூர்திகுணதாரிணே
மூன்று உலகங்களின் ஆண்டவருக்கும், மூன்று உருவங்களின் குணங்களை உடையவருக்கும் வணக்கம்.
த்வமேவ ஜகதாமீஶோ நிஜாம்ஶைர்தேவதாமயைஃ
உலகங்களின் ஒரே ஆண்டவரும், உன் தன்னுடைய அம்சங்களால் உருவான தேவர்களும் நீயே.