அஹம் ஹி தேவதேவஸ்ய ஶம்போரவ்யாஹதோ ஜநஃ
நான் உண்மையில் தேவர்களின் தேவனான சம்புவின் தடையில்லா புதல்வன்.
தத்ர கத்வா தபஸ்தீவ்ரம் க்ரு'த்வா ஶம்பும் ப்ரஸாத்ய ச
அங்கே சென்று கடுமையான தவம் செய்து, சம்புவை மகிழ்வித்து,
இதி ஸர்வாந்விஸ்ரு'ஜ்யாஶு ஸத்பக்தாந்பாதஸேவிநஃ
அவ்வாறு தனது பாதங்களை உண்மையுடன் சேவித்த பக்தர்களை விரைவாக அனுப்பி வைத்தாள்.
நித்யாபிஸேவிதாऽகாரி ஸகீபிரபியோகதஃ
அவள் எப்போதும் தன் தோழிகள் சேவை செய்து கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
அம்தஸ்தேஜோமயம் ஶாம்தமருணாசலநாயகம்
அவள் உள்ளே சென்று, ஒளிவீசும் அமைதியான அருணாசலநாதரை கண்டாள்.
ப்ரணம்ய ஸ்தாவரம் லிம்கம் கௌதூஹலஸமந்விதா
ஆசையுடன் நிலையான லிங்கத்திற்கு வணங்கி விழுந்தாள்.
அத்ரிர்ப்ரு'குர்பரத்வாஜஃ கஶ்யபஶ்சாம்கிராஸ்ததா
அங்கு அத்திரி, ப்ருகு, பரத்வாஜ், கசியபர், அங்கிரசும் இருந்தார்கள்.
தபஃ குர்வம்தி ஸததமபேக்ஷிதவராப்தயே 1.3.1.4.
அவர்கள் விரும்பிய வரங்களை பெற எப்போதும் தவம் செய்து வந்தார்கள்.
திவ்யலிம்கமிதம் பூஜ்யமருணாத்ரிரிதி ஸ்ம்ரு'தம்
இந்த தெய்வீகமான லிங்கம் அருணாத்ரி என அழைக்கப்படுகிறது; இது வழிபடத் தகுந்தது என்று கருதப்படுகிறது.
அப்யர்திதா புநஃ ஸர்வைராதித்யார்தே மஹர்ஷிபிஃ
மறுபடியும் அந்த மகான்கள் அனைவரும் அவளிடம் விருந்தோம்பலை ஏற்குமாறு கேட்டார்கள்.
அயமத்ரர்ஷிபிர்பக்தைர்நிர்திஷ்டம் தமதாப்யகாத்
அந்த பக்தி மிகுந்த முனிவர்கள் காட்டிய இடத்தை அவள் சென்றடைந்தாள்.
வநாம்தரம் கதேஃ ப்ராதஃ ஸமித்குஶபலாஹ்ரு'தேஃ
காலை நேரத்தில் சமித், குசம், பழங்கள் ஆகியவை எடுத்து, அவள் காடுக்குள் சென்றாள்.
ஶிஷ்யாநாதிஶ்ய தர்மாத்மா கதஶ்ச விபிநாம்தரம்
தன் சீடர்களுக்கு பணிகள் கூறி, அந்த தர்மமுள்ளவர் காட்டு அகலத்துக்குள் சென்றார்.
க்வ கதோ முநிரித்யுக்தைரித ஆயாஸ்யதி க்ஷணாத்
"முனிவர் எங்கே சென்றார்?" என்று கேட்டபோது, "இங்கே ஒரு கணத்தில் திரும்பி வருவார்" என்று கூறப்பட்டது.
அப்யுத்தாநேநாஸநேந பாத்யேநார்கேண ஸூந்ரு'தைஃ
எழுந்து வரவேற்று, இருக்கை கொடுத்து, பாதத்திற்கு நீர், அர்க்யம், இனிய சொற்கள் ஆகியவற்றால் வரவேற்றார்கள்.
க்ஷணம் க்ஷமஸ்வஸூநுஸ்தாமந்யே ஜக்முஸ்ததந்திகம்
"ஒரு கணம் பொறு மகனே" என்று அவள் கூற, மற்றவர்கள் அந்த இடத்திற்குச் சென்றார்கள்.
அபவத்கல்பபஹுலோ மணிப்ராஸாதஸம்குலஃ
அந்த இடம் மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரண்மனைகளால் நிரம்பி, அழகாக மாறியது.
அபஶ்யத்ஸ்வாஶ்ரமம் தூரே விமாநஶதஶோபிதம் 1.3.1.4.
தொலைவில் இருந்து, தனது ஆசிரமம் நூற்றுக்கணக்கான விமானங்களால் ஒளிர்ந்ததை அவன் கண்டான்.
கௌர்யாஃ ஸமாகமம் ஸர்வமபஶ்யஜ்ஜ்ஞாநசக்ஷுஷா
ஞானக் கண்களால், கௌரியின் சந்திப்பை முழுவதும் அவன் பார்த்தான்.
ஶிஷ்யைஃ ஶீக்ரசரைர்வ்ரு'த்தமாவேதிதமதாஶ்ரு'ணோத்
பரிசுத்தமாக இயங்கும் சீடர்கள் நடந்த அனைத்தையும் அவனிடம் கூற, அவன் கேட்டான்.
அத மஹர்ஷிருபாகதகௌதுகோ நிஜதபஃபலமேவ ததாகமம்
அப்போது அந்த மகா முனிவர், ஆவலுடன் வந்து, தன் தவத்தின் பலனை மட்டும் நாடினார்.
ப்ரத்யாதாதும் ப்ரவவ்ரு'தே ஶிவபக்திர்ஜகந்மயீ
உலகமெங்கும் பரவிய சிவனைப் பற்றிய பக்தி, இழந்ததை மீட்டெடுக்க எழுந்தது.
ஆலுலோகே ஸமாயாதம் கௌதமம் ஶிஷ்யஸேவிதம்
அவர், சீடர்கள் சூழ்ந்து வந்த கவுதமரை கவனமாகப் பார்த்தார்.
ஜடாபிரதிதாம்ராபிஸ்தீர்தஸ்நாநவிஶுத்திபிஃ
அவரது முடி, தீர்த்தங்களில் நீராடி தூய்மைபெற்ற, செம்மஞ்சிறு நிறத்தில் ஜடையாக இருந்தது.
பஸ்மத்ரிபுண்ட்ரகோபேதவிஶாலநிடிலோஜ்வலம்
பவுட்ரம் பூசி, திரிபுண்டம் இட்டிருந்த அவரது விசாலமான நெற்றியில் ஒளி பறந்தது.
ததாநம் வல்கலே ரக்தே தபஃ க்ரு'ஶிதவிக்ரஹம்
சிவப்பான மரச்சீலை உடுத்தி, தவத்தால் மெலிந்த உடலுடன் இருந்தார்.
ஶம்புநாவஸிதோதாத்தஸாரூப்யமிவ பாஷிதம்
சம்புவைப் போல் உயர்ந்த பெருமையுடன் அவர் பேசினார்.
ஆலோக்ய தம் மஹாத்மாநம் வ்ரு'த்தம் ஶம்புபதாஶ்ரயம்
அந்த பெரிய ஆன்மாவை, வயதானவராகவும், சம்புவின் பாதத்தில் பக்தியுடன் இருப்பவராகவும் பார்த்தார்.
க்ரு'தாம்ஜலிம் முநிர்வீக்ஷ்ய ஸமஸ்தஜகதம்பிகாம்
அவரை அஞ்சலி கூப்பி பார்த்த முனிவர், உலகத்தாயான அம்பாளை உணர்ந்தார்.
ஸ்வாகதம் கௌரி ஸுபகே லோகமாதர்தயாநிதே
கௌரி, பாக்கியசாலி, கருணைமகா சாகரமான உலகத்தாய், உமக்கு வரவேற்பு.